[Μικροπολιτικός] Μόνο με το Linke μιλάει ο Κατρούγκαλος…

Δύο φορές βρέθηκε φέτος στη Γερμανία ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος. Και τις δύο όμως δεν συναντήθηκε με την ομόλογό του Αντρέα Νάλες (SPD) ή με άλλο κυβερνητικό αξιωματούχο.

Οπως και στις αρχές Ιανουαρίου έτσι και την περασμένη εβδομάδα προτίμησε τη θαλπωρή των συντρόφων του αδελφού κόμματος Die Linke αντί της συνεργασίας με την κεντρική κυβέρνηση.

Οχι πως δεν υπάρχουν θέματα του χαρτοφυλακίου του. Η Γερμανία προσφέρει βοήθεια για το μοντέλο της δυαδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης σε σχολείο και επιχείρηση που οδηγεί σε πολύ χαμηλά ποσοστά ανεργίας των νέων.

Το πιλοτικό πρόγραμμα που εφαρμόστηκε στον ελληνικό τουριστικό τομέα πήγε καλά. Αλλά δεν βρίσκει μιμητές. Και επιπροσθέτως υπάρχει ενδοκυβερνητική κόντρα. Ο υπουργός Εργασίας είναι οπαδός του μοντέλου. Αλλά ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης έχει ιδεολογικές ενστάσεις, το θεωρεί ταξικό και το απορρίπτει. Τι να πει λοιπόν ο Κατρούγκαλος στη Νάλες; Οτι δεν τον αφήνει ο Φίλης να εφαρμόσει τη δυαδική εκπαίδευση;

Ετσι, αρκέστηκε να λάβει μέρος σε ημερίδα που διοργάνωσε στην Ερφούρτη ο πρωθυπουργός της Θουριγγίας Μπόντο Ράμελο, ο πρώτος και ο μόνος τοπικός πρωθυπουργός από το κόμμα Η Αριστερά (Die Linke). Το θέμα ήταν οι προοπτικές συνεργασίας στον τομέα της απασχόλησης.

Η υπουργός Εργασίας της Θουριγγίας Χάικε Βέρνερ και η διοικήτρια του ΟΑΕΔ Μαρία Καραμεσίνη υπέγραψαν κοινή δήλωση στήριξης της επαγγελματικής εκπαίδευσης νέων Ελλήνων. Στην εξεύρεση κονδυλίων από τα κοινωνικά ταμεία της ΕΕ θα βοηθήσει και ο πρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης του Ευρωκοινοβουλίου Τόμας Χέντελ. Το καταλάβατε: ανήκει κι αυτός στο Linke.

Εκτός Μνημονίου ο… Φίλης!

Κι αφού ο λόγος για τον Νίκο Φίλη, αναρωτιέμαι γιατί χαίρονται και χαμογελούν στο υπουργείο Παιδείας από προχτές; Γιατί, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν οι περί τον υπουργό σύμβουλοι, το εν λόγω υπουργείο μόλις κατάφερε να… βγει από το Μνημόνιο!

Σας μιλώ για το «Μνημόνιο» της Παιδείας που έχει να κάνει με την έκθεση του ΟΟΣΑ, η οποία εφόσον εφαρμοζόταν θα επέβαλλε σύντομα στην Παιδεία σειρά από νέα δύσκολα μέτρα, όπως αύξηση ωραρίου εκπαιδευτικών και μαθητών ανά τάξη, καινούργιες συγχωνεύσεις σχολείων, υποχρέωση εκπαιδευτικών να ανανεώνουν τα πιστοποιητικά διδασκαλίας ύστερα από μια χρονική περίοδο, κ.ά.

Οπως λοιπόν διοχέτευαν χθες περιχαρείς στο υπουργείο Παιδείας, η εν λόγω έκθεση δεν αποτελεί πλέον προϋπόθεση για τις επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης καθώς, έπειτα από διαπραγματεύσεις, ΟΟΣΑ και θεσμοί πείστηκαν ότι ύστερα από πέντε χρόνια δημοσιονομικής ασφυξίας έχουν αλλάξει όλα τα δεδομένα με βάση τα οποία συντάχθηκε η έκθεση το 2011.

Τους έπεισε την περασμένη εβδομάδα ελληνική αντιπροσωπία αποτελούμενη από τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Παιδείας Γιάννη Παντή, τον πρόεδρο της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων Κώστα Γαβρόγλου, τον γενικό γραμματέα Διά Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς Παυσανία Παπαγεωργίου και υπηρεσιακούς παράγοντες που είχαν διαβουλεύσεις με κλιμάκιο του ΟΟΣΑ και της ΕΕ.

Συμφωνήθηκε να συνταχθεί νέα έκθεση του ΟΟΣΑ και να στηριχθεί στα σημερινά δεδομένα ώστε να αρχίσει μία σοβαρή συζήτηση σε ζητήματα όπως η ανάπτυξη του ολοήμερου σχολείου, η διασύνδεση ερευνητικών ινστιτούτων, πανεπιστημίων και ΤΕΙ, οι διαδικασίες κατάρτισης προϋπολογισμών της Παιδείας, η αυτονομία των ιδρυμάτων, κ.ά.

Η επιχειρηματολογία που ανέπτυξε η ελληνική πλευρά – και έγινε αποδεκτή από τους θεσμούς όπως επιμένουν στο υπουργείο Παιδείας – στηρίχθηκε στην παραδοχή ότι δεν μπορεί να αποτελεί βάση για ρυθμίσεις η προηγούμενη έκθεση του ΟΟΣΑ διότι είχε συνταχθεί το 2011 με στοιχεία μέχρι το 2009 ενώ σήμερα το  εκπαιδευτικό μας σύστημα λειτουργεί σε τελείως διαφορετικές και πολύ χειρότερες συνθήκες. Αρα, χρειάζεται μία νέα έκθεση του ΟΟΣΑ, της οποίας η διαμόρφωση θα ξεκινήσει από τον Ιούνιο μόλις ολοκληρωθούν οι συζητήσεις για τη δομή και τα θέματα που θα πραγματευτεί.

Τόνισαν ακόμα ότι με τις συνεχείς μειώσεις στους προϋπολογισμούς από το 2009 έως το 2015 το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας βρίσκεται υπό κατάρρευση, επομένως πρέπει να αναδιοργανωθεί με κοινωνική δικαιοσύνη.

Στα λόγια όλα αυτά ακούγονται, ομολογώ, καλά. Στην πράξη να δούμε τι θα γίνει.