Της νύχτας τα καμώματα
4 λεπτά
Ενιωθα σαν ανθρωπάκι σε ηλεκτρονικό παιχνίδι. Σε μαύρο φόντο, με φλούο μπλουζάκι. Ετρεχα, έτρεχα, οπ απότομη στροφή δεξιά, έτρεχα, έτρεχα, μαζέψου αυτοκίνητο από απέναντι, έτρεχα, έτρεχα, ααα ρε σκυλάκο με τρόμαξες, έτρεχα, έτρεχα, οοοπ τι μαλακό, γλιστερό πάτησα – μην το σκέφτεσαι, έτρεχα, ααααχ λακκούβα, να πάρει η ευχή, άουουουτς έπεσα! Game over.
Κάτι η αλλαγή της ώρας, κάτι κάποιες αναποδιές, εκείνη τη μέρα όταν βγήκα για τρέξιμο είχε ήδη σκοτεινιάσει. Δεν πειράζει, σκέφτηκα, οι δρόμοι φωτίζονται. Ελα όμως που συνειδητοποίησα πως ναι μεν οι δρόμοι φωτίζονται, αλλά μόνο ανά 100 μέτρα στην καλύτερη περίπτωση! Στο ενδιάμεσο τα πράγματα είναι σκούρα! Πολύ σκούρα μάλιστα! Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά; Εγώ πάντως δεν γελούσα και τόσο την επομένη. Εκείνη η λακκούβα που δεν πρόλαβα να δω μου είχε χαλάσει τη διάθεση και μου είχε στοιχίσει κι ένα ελαφρύ στραμπούληγμα. Για πολλούς δρομείς το βράδυ είναι η μόνη ώρα που πρακτικά τους βολεύει να προπονηθούν. Εκτός αυτού όμως το βραδινό τρέξιμο έχει τη χάρη του: συγκεντρώνεσαι πολύ ευκολότερα στον εαυτό σου και στις σκέψεις σου. Οι αισθήσεις σου είναι οξύτερες και ανακαλύπτεις τη διαδρομή σου μέσα από ένα άλλο «φίλτρο» πιο σκοτεινό αλλά παράλληλα και πιο εσωτερικό. «Τρυφερή είναι η νύχτα». Ισχύει! Ξέρω δρομείς που έχουν βγει από το σπίτι πολύ αργά το βράδυ, ακόμη και μεταμεσονύχτια, απλά και μόνο επειδή λαχταρούσαν να τρέξουν και να νιώσουν τη μαγεία και την ησυχία εκείνης της ώρας.
Είτε από ανάγκη λοιπόν είτε από βίτσιο, νυχτοτρέχουμε! Και τη νύχτα συμβαίνουν δύο πράγματα: δεν βλέπεις και δεν φαίνεσαι! Και τα δύο καθιστούν το τρέξιμό μας λιγότερο ασφαλές. Κι αυτό δεν το θέλει κανείς μας! Να μερικές οδηγίες, λοιπόν, εξαιρετικά αφιερωμένες στα δρομικά τυπάκια της βραδινής βάρδιας.
Κάτι η αλλαγή της ώρας, κάτι κάποιες αναποδιές, εκείνη τη μέρα όταν βγήκα για τρέξιμο είχε ήδη σκοτεινιάσει. Δεν πειράζει, σκέφτηκα, οι δρόμοι φωτίζονται. Ελα όμως που συνειδητοποίησα πως ναι μεν οι δρόμοι φωτίζονται, αλλά μόνο ανά 100 μέτρα στην καλύτερη περίπτωση! Στο ενδιάμεσο τα πράγματα είναι σκούρα! Πολύ σκούρα μάλιστα! Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά; Εγώ πάντως δεν γελούσα και τόσο την επομένη. Εκείνη η λακκούβα που δεν πρόλαβα να δω μου είχε χαλάσει τη διάθεση και μου είχε στοιχίσει κι ένα ελαφρύ στραμπούληγμα. Για πολλούς δρομείς το βράδυ είναι η μόνη ώρα που πρακτικά τους βολεύει να προπονηθούν. Εκτός αυτού όμως το βραδινό τρέξιμο έχει τη χάρη του: συγκεντρώνεσαι πολύ ευκολότερα στον εαυτό σου και στις σκέψεις σου. Οι αισθήσεις σου είναι οξύτερες και ανακαλύπτεις τη διαδρομή σου μέσα από ένα άλλο «φίλτρο» πιο σκοτεινό αλλά παράλληλα και πιο εσωτερικό. «Τρυφερή είναι η νύχτα». Ισχύει! Ξέρω δρομείς που έχουν βγει από το σπίτι πολύ αργά το βράδυ, ακόμη και μεταμεσονύχτια, απλά και μόνο επειδή λαχταρούσαν να τρέξουν και να νιώσουν τη μαγεία και την ησυχία εκείνης της ώρας.
Είτε από ανάγκη λοιπόν είτε από βίτσιο, νυχτοτρέχουμε! Και τη νύχτα συμβαίνουν δύο πράγματα: δεν βλέπεις και δεν φαίνεσαι! Και τα δύο καθιστούν το τρέξιμό μας λιγότερο ασφαλές. Κι αυτό δεν το θέλει κανείς μας! Να μερικές οδηγίες, λοιπόν, εξαιρετικά αφιερωμένες στα δρομικά τυπάκια της βραδινής βάρδιας.
1. Φωσφόριζε!
Φόρεσε ό,τι πιο φλούο κι έντονο έχεις στη δρομική σου γκαρνταρόμπα. Βέβαια, αυτό από μόνο του δεν αρκεί, οπότε εφοδιάσου και με επιπλέον ανακλαστικό εξοπλισμό: γιλέκο, ζώνη, περικάρπια, κάλτσες, γάντια κ.λπ. Μια επίσης πολύ καλή ιδέα είναι η ανακλαστική αυτοκόλλητη ταινία που κόβεις και κολλάς όπου θέλεις εσύ.
2. Κράτα φανάρι
Φακό για την ακρίβεια. Ομως ένας φακός κεφαλής είναι ιδανικότερος, αφού σου ελευθερώνει τα χέρια, σου φωτίζει τον δρόμο και επιπλέον σε καθιστά ορατό, ειδικά αν ανάβει και από την πίσω πλευρά! Αν σε ενοχλεί στο κεφάλι, φόρεσέ τον στη μέση σου.
3. Τρέξε ανάποδα
Να τρέχεις πάντα αντίθετα στο ρεύμα των αυτοκινήτων. Αυτό ισχύει γενικότερα κι όχι μόνο για τη νύχτα. Θεώρησε δεδομένο πως ΔΕΝ σε βλέπουν οι οδηγοί ή πως θα σε δουν την τελευταία στιγμή. Τα βράδια προτίμησε το πεζοδρόμιο αντί της ασφάλτου. Ακόμη κι αν είναι σκληρότερο, είναι σίγουρα ασφαλέστερο. Και να φοράς καπέλο. Ναι, και τη νύχτα! Θα σου φανεί χρήσιμο για να μη σε τυφλώνουν τα φώτα των αυτοκινήτων.
4. Σε γνωστά λημέρια
Διάλεξε γνωστή διαδρομή που να την έχεις τρέξει και μέρα. Ετσι θα ξέρεις καλύτερα τι να περιμένεις: από τον σκύλο που σε γαβγίζει πάντα, το σπασμένο σκαράκι, τη λακκούβα, τα εμπόδια (κλαδιά, σκουπίδια κ.λπ.).
5. Πού πας χωρίς κινητό;
Να έχεις πάντα μαζί σου το κινητό σου τηλέφωνο και κάποια στοιχεία ταυτότητας. Αχρείαστα να είναι, αλλά σε μια ανάγκη είναι ό,τι πολυτιμότερο μπορείς να κουβαλάς!
6. Χωρίς ακουστικά
Οσο κι αν αγαπάς να τρέχεις με μουσική στ’ αφτιά, καλό θα ήταν να βγάλεις τα ακουστικά σου στα νυχτερινά τρεξίματα. Είναι σημαντικό να ακούς τους ήχους γύρω σου. Στο σκοτάδι, η όρασή μας μειώνεται αισθητά, ας είναι η ακοή μας σε πλήρη εγρήγορση.
7. Προνόησε
Διάλεξε διαδρομές σε πολυσύχναστες γειτονιές με όσο το δυνατόν καλύτερο φωτισμό και… φήμη. Το βραδινό τρέξιμο στο βουνό δεν συνιστάται. Μην ακολουθείς συγκεκριμένες ρουτίνες διαδρομής και ώρας και πάντα να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου. Τη νύχτα ας είσαι κάπως πιο επιφυλακτικός και προσεκτικός. Αν κάτι δεν σου πάει καλά γύρω σου, άλλαξε αμέσως δρόμο ή ειδοποίησε κάποιον.
8. Δυο δυο
Οσο περισσότεροι τόσο καλύτερα! Οι συντρέχτες, τα δρομικά σου φιλαράκια, όχι μόνο θα κάνουν την προπόνηση πιο ευχάριστη και αποδοτική αλλά και πιο ασφαλή, αφού θα συνεισφέρουν με επιπλέον ζευγάρια μάτια και αφτιά αν προκύψει κάτι περίεργο. Ευπρόσδεκτοι και οι τετράποδοι φίλοι μας εννοείται. Αν είναι μεγάλοι και τρομακτικοί, ακόμη καλύτερα! Αν πάλι επιμένεις στα μοναχικά τρεξίματα, τουλάχιστον ενημέρωσε κάποιον δικό σου για τη διαδρομή που θα ακολουθήσεις και την ώρα που υπολογίζεις να λείψεις.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα κάνουμε παιχνίδι με νυχτερινό, υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας ας είμαστε καλύτερα διαβασμένοι. Σίγουρα θα το απολαύσουμε περισσότερο.











