[Στίγμα] Ανοίξαμε και σας περιμένουμε

Διάφορες πληροφορίες συνέλεξα χθες στα πέριξ της γνωστής πλατείας (Κολωνακίου) καφενεία και είμαι στην ευχάριστη θέση να τις διαθέσω άνευ ετέρας, διότι, με ξέρετε, τίποτε δεν κρατώ για τον εαυτό μου.

Πληροφορία πρώτη: το (ΤΟ) γραφείο ξανάνοιξε! Και μάλιστα λειτουργεί σε νέα διεύθυνση, εντός μεγάρου γραφείων κειμένου στην αρχή της Λεωφόρου Αμφιθέας, κοντά στη συμβολή της με τη Λεωφόρο Συγγρού. Εκεί όπου πλην των άλλων συνωθούνται ορισμένα γνωστά αθηναϊκά σημεία διασκέδασης και εστίασης, όπως το κέντρο Διογένης, το εστιατόριο Μπουγιαμπέσα, το ταβερνείο Ο Μπάμπης (με τα περίφημα μπιφτέκια) κ.λπ., κ.λπ.

Πληροφορία δεύτερη: λειτουργεί (ΤΟ γραφείο) κυρίως απογευματινές ώρες – το πρωί οι διαχειριστές του έχουν (δυστυχώς για όλους εμάς) και άλλες δουλειές να κάνουν και δεν είναι δυνατόν να δέχονται κόσμο…

Πληροφορία τρίτη: εγκαίνια δεν έγιναν – περί μετακόμισης επρόκειτο. Δυστυχώς όμως δεν έγινε και αγιασμός, παρά τις γνωστές σχέσεις των γραφείων με την Εκκλησία, διότι ο αρμόδιος… παπάς έτρεχε χρονιάρες μέρες από πάρτι σε πάρτι και δεν προλάβαινε!

Πληροφορία τέταρτη: ο περί ου ο λόγος παπάς είναι άτακτος, naughty όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο. Διότι κατελήφθη, λέει, σε ένα τέτοιο πάρτι «ντίρλα» στο μεθύσι να «απλώνει χέρι» σε κάτι αθλήτριες, καλεσμένες επίσης, αλλά τη γλίτωσε μόνο με έναν… ηχηρό φούσκο από μια εξ αυτών. Φτηνά εκτιμώ, αν ανατρέξω στην τύχη που είχε εκείνος ο αλησμόνητος παπάς των Ιλισίων ο οποίος δεν είχε αφήσει ενορίτισσα για ενορίτισσα να μην της επιτεθεί…

Ολυμπιακοί (και μη) κύκλοι

Μετά την επιτυχή και αξιοθαύμαστη λύση όλων των προβλημάτων της χώρας, η κυβέρνηση του προέδρου Αλέξη αναπόφευκτο ήταν να ασχοληθεί και με υποδεέστερα θέματα, όπως για παράδειγμα ποιος θα διαδεχθεί τον φίλο μου Λάμπη Νικολάου στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή – ο Λάμπης αποχώρησε πλήρης ημερών και δραστηριοτήτων στο τέλος του χρόνου από τη ΔΟΕ.

Αφού λοιπόν διαχειρίστηκε όπως όλοι γνωρίζουμε αποτελεσματικά την κρίση και τα παρεπόμενά της, όπως η ύφεση, η ανεργία, το δημόσιο χρέος κ.λπ., κ.λπ., ο Πρωθυπουργός κάλεσε τον υφυπουργό του επί του Αθλητισμού, τον κυρ Σταύρο Κοντονή, και τι του ζήτησε; Να προτείνει για τη θέση του Νικολάου στη ΔΟΕ τον Σπύρο Καπράλο!

Ο Σπύρος, φίλος μου και αυτός, που ΣΥΡΙΖΑ δεν τον λες (δεξιός είναι ο άνθρωπος), είναι μεν πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, αλλά εμφανέστατα δεν ήταν η σειρά του να πάει στη ΔΟΕ. Υπήρχαν άλλες τρεις υποψηφιότητες για τη θέση και κανονικά έπρεπε να συγκληθεί η ολομέλεια της ΕΟΕ για να αποφανθεί ποιος είναι ο καταλληλότερος.

Αυτό δεν έγινε. Γιατί δεν έγινε, είναι ένα ερώτημα. Ιδέα του Καπράλου ήταν; Αλλου; Δεν κατάφερα να μάθω.

Κάποιον που ρώτησα σχετικά με αποπήρε ελαφρώς: ρε φίλε, τι με ρωτάς; Δεν γνωρίζεις την πορεία του Καπράλου την περίοδο της καραμανλικής ΝουΔου;

Δεν χρειάστηκε να ψάξω καν. Θυμήθηκα. Ο Καραμανλής τον διόρισε γενικό γραμματέα Ολυμπιακών Εργων το 2004 και αμέσως μετά τη λήξη των Αγώνων, λόγω επιτυχίας, πρόεδρο του Χρηματιστηρίου Αθηνών επί 5ετία και βάλε! Αρα, όποιου του περάσει από το μυαλό πως η πρόταση για τη ΔΟΕ είναι ένα ακόμη ρουσφέτι Τσίπρα στον Καραμανλή, είναι πονηρός, μισαλλόδοξος και τον καταγγέλλω αυθωρεί και παραχρήμα!

Ε μα πια, μη δουν κανέναν να προκόβει σε αυτό τον τόπο.

Το ρουσφέτι ρουσφέτι πάντως, αλλά να δούμε τι θα πει και η ΔΟΕ, η οποία απεχθάνεται όπως ο διάολος το λιβάνι τις κυβερνητικές παρεμβάσεις στα θέματα αυτά – και η συγκεκριμένη είναι μια εντελώς άκομψη και καραμπινάτη παρέμβαση…

(Διαψεύσεις, εννοείται, δεν θα δεχθώ, διότι διαθέτω τη σχετική επιστολή Κοντονή προς τη ΔΟΕ με την πρόταση για Καπράλο, στην οποία αναφέρεται σαφώς ότι είναι επιθυμία Τσίπρα να διαδεχθεί τον Λάμπη Νικολάου σε αυτή.)

Είναι αλλά δεν είναι

Ρουσφετιών (με ντοκουμέντα) συνέχεια…

Φίλος καλός μού απέστειλε προς γνώσιν το ΦΕΚ της σύστασης της εταιρείας υπό την επωνυμία «Δημόσια Επιχείρηση Ενεργειακών Επενδύσεων ΑΕ» (ΔΕΠ ΕΝΕ ΑΕ), στην αγγλική «Energy Investments Public Enterprise SA» (EIPE SA, τς… γατάκια), περί της οποίας έγινε πολύς ντόρος λόγω του αξιοκρατικού (χα!) διορισμού του συζύγου της τυχερής, δεν το συζητώ, βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ κυρίας Καφαντάρη.

Τα περί τυχερής συζύγου (φτου σκόρδα που λέγαμε παλιά) τα απένειμε η κυρία βουλευτής η ίδια στον εαυτό της, αγνοώντας τον κίνδυνο να μπει στο μάτι της κακογλωσσιάς – είπε το περίφημο «τι φταίω εγώ που είναι ο καταλληλότερος ο σύζυγός μου».

Περί των προηγουμένων, δεν έχω να προσθέτω κάτι. Ούτε βεβαίως να αναφερθώ στα προσόντα του κυρίου της κυρίας. Αλίμονο τώρα, μην ασχολούμαι με τα «προσόντα» του καθενός.

Επιθυμώ όμως να αναφερθώ στα «προσόντα» της ίδιας της εταιρείας, αυτής της, πώς την είπαμε, Δημόσιας Επιχείρησης Ενεργειακών Επενδύσεων ΑΕ, όπως ακριβώς τα περιγράφει στο ΦΕΚ το αγόρι με το βελούδινο βλέμμα Σκουρλέτης, ο οποίος και την έχει προικίσει κιόλας με 1 εκατ. αέρα πατέρα.

Κατά το άρθρο 6, λοιπόν, η εταιρεία (αντιγράφω από το ΦΕΚ) «λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, δεν υπάγεται στην κατηγορία των οργανισμών και επιχειρήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και δεν εφαρμόζονται σε αυτήν και στις εταιρείες που συμμετέχει οι διατάξεις που διέπουν εταιρείες που ανήκουν άμεσα ή έμμεσα στο Δημόσιο, με εξαίρεση όσων ρητά ορίζονται στις ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου».

Τι στο καλό είναι αυτό, μπορεί κανείς να μας το εξηγήσει; Είναι δυνατόν εταιρεία του Δημοσίου, που επί της ουσίας δεν έχει κανένα αντικείμενο, να λειτουργεί εκτός του ελέγχου του Δημοσίου ως ιδιωτική; Και πώς το δέχτηκε αυτό το γραφείο Τσίπρα; Αναρωτιέμαι…

Η μητέρα των σκανδάλων

Επίσης, ένα άλλο πράγμα για το οποίο αναρωτιέμαι είναι το πόσο διαδεδομένος είναι ο παχυδερμισμός εν Ελλάδι ως τρόπος ζωής και ως συμπεριφορά. Αναφέρθηκα χθες στο μέγα, κατά τη γνώμη μου, σκάνδαλο με τις διαδικτυακές στοιχηματικές εταιρείες οι οποίες, αν και νέμονται αγρίως το πάθος του Ελληνα για τον τζόγο, δεν καταβάλλουν ούτε το ελάχιστο σε φόρους και η κυβέρνηση τις αντιμετωπίζει απαθώς (απαθώς στα όρια ύποπτης συμπεριφοράς…), παρότι το Δημόσιο χάνει εξ αυτού του λόγου ετησίως σχεδόν 1,2 δισ. ευρώ!

Από τις 24 εταιρείες που λειτουργούν λοιπόν με προσωρινές άδειες λειτουργίας, μία μόνο αισθάνθηκε την ανάγκη να αντιδράσει και να δηλώσει ότι η ίδια πληρώνει φόρους στο κράτος: πρόκειται για την εταιρεία Β2Β Gaming Services, η οποία αν και έχει και αυτή (όπως και πολλές άλλες) έδρα τη Μάλτα, δηλώνει αυτοβούλως τον τζίρο της και καταβάλλει το 30% επ’ αυτού στο Δημόσιο με εκούσια δήλωση. «Εμείς από το 2013 που λειτουργούμε», μου γράφουν, «έχουμε καταβάλει περί τα 60 εκατ. ευρώ φόρους».

Εσείς. Οι άλλες, όλες μαζί, πέρυσι κατέβαλαν… 37.000 ευρώ! Ούτε 2.000 ευρώ η καθεμία, όταν πέρυσι υπολογίζεται ότι έκαναν τζίρο πάνω από 4 δισ., και αν έκαναν ό,τι και η Β2Β το κράτος θα εισέπραττε 1,2 δισ. και δεν θα ασχολιόταν ο Κατρούγκαλος πώς θα πετσοκόψει τις συντάξεις!..

Αυτό είναι ΤΟ σκάνδαλο, αν μιλάμε για σκάνδαλα.