[Αριστερά] Γήπεδο

Το γιγαντοπανό στο κτίριο της ΓΣΕΕ στην Πατησίων αναγράφει: «Θέλεις ασφάλεια ή ασφάλιση; Ολοι στους δρόμους!». Ασφαλιστικό λοιπόν, η «μητέρα των μαχών» ή το βασικό πεδίο από το οποίο περνάει η κοινωνική συνοχή μιας χώρας ανέργων και συνταξιούχων.

Το σχέδιο Κατρούγκαλου που τώρα επεξεργάζονται οι δανειστές δεν είναι μεταρρύθμιση τύπου Γιαννίτση (2001). Η δεύτερη για πολλούς ήταν η «χαμένη» ευκαιρία για να διασωθεί από τότε το πολύπαθο σύστημα. Για τους περισσότερους ήταν απλώς μοχλός μείωσης των κοινωνικών χαρακτηριστικών. Η αλήθεια είναι πως το τότε σχέδιο δεν πέρασε λόγω κινήματος. Βασικά, για όσους θυμούνται, δεν πέρασε λόγω του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Ή μέρους του. Με κέντρο αγώνα τη ΓΣΕΕ. Ισως στο τελευταίο της ζεϊμπέκικο προτού απονομιμοποιηθεί ευρέως.

Τι είναι όμως το σχέδιο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το Ασφαλιστικό; Μια αυτοτελής προσπάθεια να επιβιώσει ένα παλιό σύστημα έστω και τσεκουρεμένο; Ή ένα πρόχειρο ρετούς ώστε μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης να προχωρήσουμε στη συζήτηση για το χρέος και στη δρομολόγηση του αναπτυξιακού νόμου;

Η πρώτη εκδοχή φανερώνει ένα σχέδιο α λα Μπέβεριτζ με επαρκές εισόδημα για την επιβίωση του πληθυσμού που δεν έχει εργασία. Και επαρκή υγειονομική περίθαλψη για όλους. Ο ενιαίος τρόπος υπολογισμού για τις συντάξεις με τις ίδιες προϋποθέσεις και τα ίδια όρια ηλικίας είναι ο όρος. Αν και σε απόσταση αναπνοής καραδοκεί το ελάχιστο εθνικό εγγυημένο εισόδημα με κατάργηση όλων των επιδομάτων. Μια εξίσωση προς τα κάτω. Στο κάδρο μιας μόνιμης ύφεσης.

Η δεύτερη εκδοχή, του ρετούς απλώς, πετάει την μπάλα στην εξέδρα για ένα – δύο χρόνια ακόμη. Και κερδίζει χρόνο με μια μετάθεση της κουβέντας για το χρέος και την ανάπτυξη. Η δεύτερη αγνοείται αλλά ο συγκερασμός της αφομοίωσης του ΕΣΠΑ, του αναπτυξιακού νόμου, των δημόσιων εσόδων και του μαζικού τουρισμού μπορεί να δώσει μια επίφαση ανάταξης μετά τον Ιούνιο. Αυτό το δεύτερο σενάριο ονειρεύονται πολύ οι συριζαίοι.

Εδώ βέβαια τίθεται ως προϋπόθεση το μπετόν των 153 της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Και πως ο Βαγγέλης Μπούτας δεν θα παρκάρει με τρακτέρ στον κόμβο της Βιοκαρπέτ λόγω επερχόμενων κινητοποιήσεων. Με αφορμή τη φορολογία των αγροτών που ακολουθεί μετά το Ασφαλιστικό, πιο λιανά.

Το θέμα είναι πως η κυβέρνηση δοκιμάζεται σε ένα καυτό γήπεδο που εν πολλοίς προκάλεσαν οι προηγούμενοι. Το είδωλό της διαθλάται στον καθρέφτη της πραγματικότητας. Επιχειρηματολογεί για το ενιαίο ασφαλιστικό ταμείο – που προβλέπει το σχέδιό της – κάνοντας «πολεμική» στις ανισότητες των «συντεχνιών». Αυτές οι δεύτερες κάποτε ονομάζονταν «κίνημα» απ’ τους μεν. «Παλιά» Ελλάδα απ’ τους δε (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ). Οι ρόλοι άλλαξαν. Το γιγαντοπανό της ΓΣΕΕ έμεινε ίδιο. Αναμένεται το πλήθος που όμως δεν έχει σχέση πια με το 2001.