ΜΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ

Είναι γνωστό ποιος έχει πει ότι στην πολιτική υπάρχουν πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται, όπως και πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται. Φαίνεται όμως ότι οι νυν κυβερνώντες έχουν προχωρήσει: στη συμπολίτευση όλα μπορούν να λέγονται, αρκεί τίποτε να μη γίνεται.

Είναι ο υπουργός Aμυνας που ενσαρκώνει τον κανόνα αυτόν. Ή μάλλον που τον εκφράζει. Τα περί στρατιωτικής εκπαίδευσης των γυναικών και οι λοιπές μιλιταριστικές κορόνες λέγονται ακριβώς επειδή δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστούν. Για τον ίδιο λόγο, μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ως μείζων εταίρος της συμπολίτευσης, να σιωπά μεν κεντρικά, αλλά να εκδηλώνεται περιφερειακά. Υπουργικά και κομματικά στόματα έσπευσαν να διευκρινίσουν ότι ο νεομιλιταρισμός των ΑΝΕΛ δεν συνιστά κυβερνητική πολιτική – κόντρα στην πιο διακριτική στάση του Μαξίμου και των δορυφόρων του.  

Αραγε είναι αυτός ένας τρόπος να είναι όλοι ευχαριστημένοι; Οι ΑΝΕΛ είχαν, ας πούμε, ανάγκη να καθησυχάσουν τη συντηρητική βάση τους ότι δεν έχουν προσχωρήσει στην πολιτική λογική η οποία οδηγεί σε ψήφιση νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης. Εξού και τα περί γυναικών στο χακί. Οι του ΣΥΡΙΖΑ πάλι δεν έχασαν την ευκαιρία να υπενθυμίσουν στην αριστερή δική τους βάση ότι διατηρούν τον βασικό προσανατολισμό τους σε παραδοσιακές θεματικές όπως αυτή των ενόπλων δυνάμεων.

«Ζήτω η διαφορά!» όπως θα ‘λεγε ένας γαλλοτραφής. Μούφα και παραλλαγή – με αναφορά τη γνωστή σπαρταριστή σειρά ελληνικών ταινιών στο χακί. Με τη διαφορά πως όλα αυτά δεν είναι για γέλια. Αλλά προκαλούν θλίψη. Αν μη τι άλλο γιατί, σε εποχές κρίσης, η πολιτική, σε όλα τα ταμπλό, απαιτεί έργο και όχι επικοινωνιακά τρικ.