[Στίγμα] Επιστροφή στον αποστολέα

Περισσότερο σοβαρά είναι τα πράγματα με την υποχρεωτική και κακήν κακώς απόσυρση του νομοσχεδίου «παράλληλο πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ», από όσο σε μια πρώτη ανάγνωση εμφανίστηκαν από τους ταχυδακτυλουργούς «Alexis and the magnificent 45». Αλλόφρονες κυβερνητικές πηγές στις οποίες απευθύνθηκα, μου εξιστόρησαν μια ακόμη ιστορία αληθινού ταλέντου (γιατί πρέπει να το ‘χεις, αλλιώς αν δεν το ‘χεις, αδύνατον να κάνεις έστω και το ελάχιστο από όλα αυτά) του υπέροχου group που διαχειρίζεται τις τύχες μας.

Κατά τις πηγές αυτές, που μετά βίας συγκρατούσαν τον διάχυτο πανικό τους, το κουαρτέτο των θεσμών απέστειλε την Τρίτη το μεσημέρι κανονικό τελεσίγραφο στον Τσίπρα, με κομιστή τον αναπληρωτή υπουργό Γιώργο Χουλιαράκη:

 – Πάρτε πίσω το νομοσχέδιο, τώρα. Αλλιώς δεν θα καταβληθεί η δόση του ενός δισ. Είναι μονομερής ενέργεια και ως τέτοια δεν γίνεται αποδεκτή.

Με εντολή Πρωθυπουργού, ο Χουλιαράκης αρχικά και ο Τσακαλώτος στη συνέχεια (συνομίλησε με τον Βίζερ του EuroWorking Group) προσπάθησαν να κατευνάσουν τις αντιδράσεις, λέγοντας ότι «έχει μηδενική δημοσιονομική επίπτωση» και πως «δεν περιλαμβάνει τίποτε που να αναιρεί το πρόγραμμα και τις δεσμεύσεις».

Οι άλλοι όμως, «εξαιρετικά ενημερωμένοι» όπως μου είπε μια πηγή μου, έβαλαν «τουλάχιστον δέκα ζητήματα» σχετικά με το νομοσχέδιο και απαίτησαν την άμεση απόσυρσή του.

Οι δικοί μας επανήλθαν, έπειτα από αλλεπάλληλες συσκέψεις στο Μαξίμου και στην αντιπροεδρία Δραγασάκη, η ζημιά όμως είχε γίνει – πράγμα για το οποίο ειλικρινά κλαίω.

 – Πάρτε το πίσω, είπαμε. Τελείωσε.

Και το πήραν, όπως όπως, διότι αλλιώς αντί για δόση θα έπαιρναν… ευχές για τα Χριστούγεννα και το Νέο Ετος! Που δεν κοστίζουν και τίποτε…

Το ζητούμενο τώρα είναι πότε με το καλό θα το ξαναδεί η Βουλή αυτό το… παραμυθένιο «παράλληλο πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ». Ο πρόεδρος Νίκος (Βούτσης) είπε σε μια συνομιλία του με τους δημοσιογράφους ότι το συγκεκριμένο αριστούργημα της… 8ης Τέχνης (α, δεν σας το είπα, πρόκειται για μια καινούργια τέχνη που εφεξής θα ονομάζεται «κυβερνητική ΣΥΡΙΖΑ») θα επανέλθει στη Βουλή στις 7 Ιανουαρίου.

Του τηλεφώνησα.

 – Πότε με το καλό θα ξαναέλθει στη Βουλή το νομοσχέδιο, αγαπητέ Πρόεδρε;

 – Στις 11 ίσως, αλλά θα δούμε…

 – Μα πώς προέκυψε το πρόβλημα, διότι κυκλοφορούν διάφορα…

 – Πολύ απλά οι δικοί μας δεν είχαν συνεννοηθεί με τους δανειστές. Υπήρξε και ένα θέμα ότι για όλα αυτά δεν είχε δώσει έκθεση το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, νομίζω ότι αυτά ήταν αρκετά για να προκαλέσουν αυτή την εξέλιξη.

 – Υπάρχει κάποιος υπεύθυνος για την κατάρτιση του νομοσχεδίου εν αγνοία των θεσμών; ρώτησα, αβέβαια…

 – Υπεύθυνος, τι υπεύθυνος; Στην κατάρτιση εμπλέκονται πολλά υπουργεία. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για συλλογική κυβερνητική απόφαση…

Σοφόν το σαφές, νομίζω. Γιατί άμα τα λέω εγώ, μου λένε πάλι βρήκες ευκαιρία να κάνεις κριτική. Και δεν αναγνωρίζεις τη δυσκολία της κατάστασης, και άλλα τέτοια επιτιμητικά…

Αλλά το αριστερό μου αγόρι Αλέξης, απτόητος, ε; Κάνει χιούμορ ο μπαγάσας – πράγμα που του το αναγνωρίζω, διότι απαιτούνται πολλές ικανότητες να μπορείς να κάνεις χιούμορ κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Ενώ λοιπόν η κυβέρνηση και αυτός προσωπικά είναι κολλημένοι με την πλάτη στον τοίχο για ένα σωρό θέματα (από οικονομική κρίση, μέχρι Προσφυγικό), αυτός πήγε στις Βρυξέλλες και τι τους είπε, δημοσίως, ο αθεόφοβος:

 – Θα συζητήσουμε διάφορα θέματα στη Διάσκεψη, διότι δεν υπάρχει μόνο το Προσφυγικό, υπάρχει και το… Brexit (η πιθανή έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση το 2017)!

Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους οι δημοσιογράφοι, μερικοί χαμογέλασαν με κατανόηση και όλοι (υποθέτω) σκέφτηκαν ότι το παλικάρι «πουλάει τρέλα»! Αλλιώς δεν εξηγείται…

Για να μην παρεξηγούμαστε

Υστερα από καιρό, ο Πρωθυπουργός – επισημαίνω αυθορμήτως – συνοδεύεται στο ταξίδι του στις Βρυξέλλες από τον υπουργό γενικών καθηκόντων κύριο Νίκο Παππά. Προβαίνω δε στην επισήμανση αυτή, διότι η απουσία του από ορισμένα (τελευταία) ταξίδια του Πρωθυπουργού είχε δώσει λαβή για διάφορες ερμηνείες…

Ολοι λείπουν για δουλειές

Απουσιάζει ο Πρωθυπουργός στις Βρυξέλλες, απουσιάζουν και οι υπουργοί από τα υπουργεία – υποθέτω σε δουλειές εκτός. Οπως για παράδειγμα ο Γιώργος «μια ξεχωριστή νότα κομψότητας στο… αγραβάτωτο Υπουργικό Συμβούλιο» Κατρούγκαλος. Ηταν να του κάνουν μια επίσκεψη χθες κάτι aggressive συνταξιούχοι άρτι καταβιβασθέντες από τα… κεραμίδια (εξαιτίας φυσικά των νέων κυβερνητικών εμπνεύσεων για γενναίο πετσόκομμα των συντάξεων), αλλά ο φίλος μου ο Κατρούγκαλος, απουσίαζε.

Πού ήταν δεν γνωρίζω. Ξέρω όμως ότι οι επισκέπτες του αφού δεν τον βρήκαν εκεί του «άφησαν» (κατά κάποιο τρόπο) ό,τι κουβαλούσαν μαζί τους – αβγά, γιαούρτια, ντομάτες ώριμες.

Ο,τι τέλος πάντων είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίσει ο καθένας «για τον κύριο υπουργό».

Μετά πορεύτηκαν προς το Μέγαρο Μαξίμου (κάνοντας μπάχαλο τη γιορταστική Αθήνα), αλλά και εκεί δεν βρήκαν κανέναν – ο Αλέξης έλειπε, όπως προανέφερα στο εξωτερικό, για δουλειές.

Μια άλλη φορά κύριοι, μην πτοείστε…

Η επίθεση στο σπίτι του Κώστα Λαλιώτη πριν από δεκαπέντε ημέρες είναι γνωστή. Οπως γνωστό είναι και το κείμενο ανάληψης της ευθύνης για την επίθεση από τους κουκουλοφόρους που την επιχείρησαν.

Χθες ο Κώστας, που δεν μασάει τα λόγια του – και δεν αφήνει τίποτε να πέσει κάτω – απάντησε με ένα συγκλονιστικό θα το χαρακτηρίσω κείμενο στην ανακοίνωση των εμπρηστών του σκοταδιού, που δεν φτάνει αυτό που έκαναν, έπιασαν και το πηλοφόρι με τη λάσπη για να δικαιολογήσουν την επίθεση.

Τα παλικάρια φαίνεται πως αγνόησαν μια ιστορική αλήθεια: πολλοί και διάφοροι επί πολλά χρόνια και με περισσή επιμονή (ορισμένοι δε χρησιμοποιώντας και τις δομές του κράτους) προσπάθησαν να βρουν το παραμικρό για τον Λαλιώτη, αλλά έφαγαν τα μούτρα τους – και μερικές ξεγυρισμένες μηνύσεις και αγωγές.

Πράγμα που υπενθύμισε στο κείμενό του ο Λαλιώτης, προειδοποιώντας ότι «κανένας δεν μπορεί να τον φοβίσει και να τον φιμώσει».

Μαζί του είμαι…

Δεν ξέρω τι έχει το πρόγραμμα για εσάς, αλλά εγώ απόψε θα πάω ΕΣΗΕΑ. Δεν έχουμε συνέλευση, έχουμε σύναξη. Ο συνάδελφός μου Ηλίας Γεωργάκης πλην του ότι είναι μετρ στο εργατικό ρεπορτάζ, είναι και ένας σπουδαίος λογοτέχνης. Απόψε στις 7 λοιπόν παρουσιάζει το βιβλίο του «Χορεύουν τα κόκκινα» και έχω να πω πως πρόκειται για μια θαυμάσια λύση στο θέμα των ημερών «ήρθαν τα Χριστούγεννα, τι δώρο να κάνω;». Ηλία Γεωργάκη φρέσκο, να κάνεις. Θα εκτιμηθεί!..