[Στίγμα] Ντρίμπλες

Κόσμος και κοσμάκης τοποθετήθηκε – για να καταδικάσει – τη δολοφονική επίθεση κατά του βουλευτή Βασίλη Οικονόμου σε ένα ταβερνείο στα Εξάρχεια προχθές το βράδυ. Από όσους (πολλούς) τοποθετήθηκαν ανασύρω και αξιολογώ τμήμα της δήλωσης του υπουργού Προ-Πο Τόσκα, και συγκεκριμένα το ακόλουθο:

«Η επίθεση στον βουλευτή Βασίλη Οικονόμου είναι καταδικαστέα από κάθε πολίτη που σέβεται τη Δημοκρατία. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να επιβάλλει κανόνες αποκλεισμού χώρων και ιδεών». 

Τι λες τώρα αρχηγέ, κανείς δεν έχει δικαίωμα να επιβάλλει κανόνες αποκλεισμού χώρων και ιδεών; Μένω άφωνος! Κυρίως για την περιγραφή του «γκέτο», γιατί αυτό ήθελε να πει ο «ήμουν κι εγώ κάποτε ΠΑΣΟΚ, τώρα είμαι υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ» Τόσκας, αλλά το απέφυγε ο γάτος. Θέλεις, σου λέει, να το πάρουν άσχημα στην Κουμουνδούρου και να έχω τίποτε τραβήγματα;

Και με την ευκαιρία, δεν είδα να κάνει καμιά δήλωση ο συγκινημένος με την επίθεση κατά Οικονόμου υπουργός για την εφτακοσιοστή πεντηκοστή τέταρτη επίθεση με μολότοφ το περασμένο Σάββατο εναντίον των γραφείων του ΠΑΣΟΚ. Αλήθεια, προκειμένου για τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, τα οποία καίνε κάθε τόσο ανενόχλητα τα ίδια λεβεντοπαλίκαρα, ισχύει «το δικαίωμα επιβολής κανόνων αποκλεισμού χώρων και ιδεών»;

Παράξενες ενώσεις

Πώς τα φέρνει η ζωή, πώς τα φέρνει. Και ειδικά στην πολιτική όπου ισχύει το ποτέ μην πεις ποτέ και το ποτέ μη θεωρήσεις ότι αυτό που βλέπεις είναι και αυτό που ισχύει στην πραγματικότητα. Παρενθετικά αναφέρω ότι μια από τις μεγάλες κόντρες που υπήρχαν στην προηγούμενη Βουλή ήταν εκείνη μεταξύ του Αδωνη «αφήστε με ρε παιδιά να ξεσπάσω μπροστά στις κάμερες» Γεωργιάδη και της προέδρου Ζωής.

Τους ένωσε και τους δύο, όχι εις σάρκα μίαν, προς Θεού, αλλά εις σχόλιον ένα, ο γνωστός Λάκης (Λαζόπουλος). Οπου τι μάθαμε χθες, διότι προχθές που ο Αδωνις for president πήγε να μπουκάρει στο «Αλ Τσαντίρι» για να απαντήσει στον (τσου ρε) Λάκη «ενώπιος ενωπίω», δεν δώσαμε καμία προσοχή και πήγε στα χαμένα συγκλονιστική παρέμβαση της προέδρου Ζωής; Η κυρία ανέβασε στο twitter σχόλιο κατά (τσου ρε) Λάκη – φωτιά, το ακόλουθο:

«Αλλο καλλιτέχνης, άλλο αυλικός. Αλλο κωμικός, άλλο σαλτιμπάγκος κι άλλο γελωτοποιός της εξουσίας. Ομως η τέχνη δεν πληρώνει κότερα»!!

Για τα πρώτα, δεν έχω να πω κάτι, η κυρία πρόεδρος τα λέει όλα. Απλώς προσθέτω ότι δεν κάνει και τίποτε καινούργιο τώρα ο άνθρωπος δίπλα στον Τσίπρα. Τα ίδια κάνει από την εποχή του μακαρίτη του Ανδρέα. Οταν περνούσε  δύσκολες στιγμές ο κακομοίρης ο πρόεδρος, η Δήμητρα τού κουβαλούσε τον Λάκη να του λέει ανέκδοτα μήπως και γελάσει λιγάκι το χειλάκι του.

Οσο για τα κότερα, απ’ όσο ξέρω, άλλοι τα έχουν και άλλοι επωμίζονται και τα έξοδα – από τον Κοντομηνά και τη Μαριάννα Λάτση ώς τον δύστυχο τον κλινικάρχη τον Λυμπέρη (τι θυμήθηκα κι εγώ τώρα, αχ ρε Χρυσοχοΐδη…) , κανείς δεν είπε στον (τσου ρε) Λάκη «έλα στο κότερο, να μοιραστούμε τα πετρέλαια». Για παρέα τον έπαιρναν (και τον παίρνουν) μαζί τους, να τους λέει καλαμπούρια και να γελάνε. Γνωστά πράγματα είναι αυτά…

Κουφά παντού

Αναφέρθηκα στην πρόεδρο Ζωή και δεν μπορώ παρά να σημειώσω ότι αυτό για το οποίο πάσχιζε επί μήνες, να προσαγάγει δηλαδή στη Βουλή (στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας) τον  Γιάννη «είμαι fit και το δείχνω» Στουρνάρα και να δώσει εξηγήσεις για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό μεταξύ  του ελληνικού Δημοσίου και της Siemens, θα γίνει – επιτέλους, κύρια πρόεδρε! – την προσεχή Τρίτη.

Η Επιτροπή έκανε δεκτό το αίτημα Στουρνάρα, για το οποίο ενημέρωσα σχετικά χθες («να έρθω πριν τις γιορτές, γιατί μετά έχω πολλά ταξίδια») και στις 12 το μεσημέρι θα περάσει τις πύλες της Βουλής.

Θα πάει, αλλά δεν ξέρω τι θα πει, και πολύ περισσότερο πόσο θα διαφωτίσει και ποιον στην παρούσα Βουλή. Διότι η πρόεδρος Ζωή, που είχε αυτή την εμμονή με την ιστορία του εξωδικαστικού συμβιβασμού, δεν υπάρχει πια ανάμεσά τους. Και επίσης πρέπει να σημειώσω ότι όπως και ο ίδιος ο Γιάννης fit Στουρνάρας μού είχε πει παλιά, η συμφωνία ήταν έτοιμη όταν εκείνος ανέλαβε το καλοκαίρι του 2012 υπουργός των Οικονομικών. Την είχε προετοιμάσει η κυβέρνηση Παπαδήμου ήδη από την άνοιξη εκείνου του χρόνου.

Η μεγάλη πλάκα είναι, δε, ότι η συμφωνία εκτελείται ήδη κανονικά! Οπότε, αν κάποιος πρέπει να κληθεί να δώσει εξηγήσεις επί του συγκεκριμένου είναι ο Ευκλείδης με τα trendy κασκόλ Τσακαλώτος που  εκπροσωπεί το ελληνικό Δημόσιο.

Συμπέρασμα: άλλο ένα από τα τόσα κουφά που βλέπουμε να εξελίσσονται στις μέρες μας…

Σταθερές αξίες

Ενα ακόμη κουφό είναι αυτό το νομοσχέδιο για το «παράλληλο πρόγραμμα» που θα ψηφίσει η Βουλή και υποτίθεται ότι θα λειτουργήσει ως αντίβαρο στα μέτρα βαριάς λιτότητας που παίρνει η κυβέρνηση.

Ο πρόεδρος Νίκος (Βούτσης) που τον είχα ρωτήσει σχετικά τις προάλλες μού είχε πει γενικώς και αορίστως ότι «είναι καλό πράγμα αυτό» και «θα δεις, περιέχει διατάξεις οι οποίες λύνουν πολλά προβλήματα».

Εγώ τώρα που του έριξα μια ματιά μάλλον «πλίνθους και κέραμους ατάκτως ερριμμένα» είδα παρά ένα συγκροτημένο νομοσχέδιο. Μου έδωσε την αίσθηση ότι κάθε υπουργός έβαζε και από ένα θέμα μέσα σε μια διάταξη στη λογική «βρήκαμε παπά (διευκρινίζω καμία νύξη για τον κύριο υπουργό…) ας θάψουμε πεντέξι».

Μετά πληροφορήθηκα ότι αποχώρησε και  το σύνολο σχεδόν της αντιπολίτευσης καταγγέλλοντας ρουσφέτια επί ρουσφετιών, άκουσα και τον Βρούτση της ΝουΔού να αφήνει κάτι βαριά υπονοούμενα για διατάξεις – εβδομαδιαίες φωτογραφίες και πείστηκα ότι τελικά μία και μόνη είναι η σταθερή αξία στην ελληνική πολιτική ζωή: το αθάνατο ρουσφέτι! Είναι πάνω από κόμματα, χρώματα, ιδεολογίες και πρόσωπα. Τελεία και παύλα…

Ψιλολόγια

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τη σκανδαλολογία: δεν θυμάμαι υπουργό, σαράντα χρόνια… φούρναρης, που να μην καταγγέλλει τους προκατόχους του (ακόμη και από το ίδιο κόμμα) για ρουσφέτια, κατάχρηση εξουσίας και σπατάλες του δημοσίου χρήματος.

Με δεδομένη αυτή την παραδοχή, δεν μου προξένησε την παραμικρή έκπληξη το γεγονός ότι ο υπουργός Χρήστος «τώρα που λείπει ο  Αλέξης (Μητρόπουλος) εγώ είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Σπίρτζης  προέβη σε σειρά καταγγελιών για καταχρήσεις και σπατάλες στους οργανισμούς των Αστικών Συγκοινωνιών.

Αφού τα λέει, έτσι θα είναι – προφανώς το έψαξε το πράγμα. Επειδή, λοιπόν, του αρέσει να ψάχνει, ας ρίξει μια ματιά σε μια υπόθεση που πάει καμιά δεκαριά χρόνια πίσω: είναι η μεγάλη απάτη (εκατομμυρίων…) με τα εισιτήρια του ΟΑΣΑ. Ο σχετικός  φάκελος υπάρχει στο υπουργείο, κάπου είναι (βαθιά) χωμένος αντί να πάει στον εισαγγελέα και οι υπεύθυνοι να βρεθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης…

Δεν τον αναζητάει ο δραστήριος υπουργός; Θα διαπιστώσει ότι αυτά που κατήγγειλε χθες είναι πενταροδεκάρες μπροστά στα χρήματα που αποκόμισαν οι επιτήδειοι εις βάρος των Αστικών Συγκοινωνιών και κατ’ επέκταση όλων ημών…