[Ενστάσεις] Και σύμφωνο και υιοθεσία

Προφανώς, η ημέρα είναι αφιερωμένη στην απόσυρση από την κυβέρνηση του λεγόμενου παράλληλου προγράμματος, χάρη στο οποίο οι επιπτώσεις του τρίτου Μνημονίου (που φέρει την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα) θα ήταν ελαφρύτερες. Ο Πρωθυπουργός συνεχίζει να διαπιστώνει ότι η άσκηση εξουσίας δεν είναι λόγια του μπαλκονιού και της κομματικής σλανγκ – παρότι η αντίδρασή του να φορτώσει το φιάσκο στην αντιπολίτευση, δείχνει ότι παθαίνει χωρίς να μαθαίνει.

Στο μεταξύ, ως γνωστόν, το καραβάνι προχωρά, τα σκυλιά αλυχτάνε κ.λπ., και πέφτουν από τα σύννεφα οι τελευταίοι καλοπροαίρετοι που έλεγαν πως, τουλάχιστον, η κυβέρνηση είναι προοδευτική και ως τέτοια θα νομοθετήσει προς την κατεύθυνση της επίλυσης εκκρεμοτήτων του οικογενειακού δικαίου και των δικαιωμάτων των μειονοτικών ομάδων, στα οποία ως κοινωνία υπολειπόμαστε της λοιπής Ευρώπης. Μια τέτοια νομοθετική ρύθμιση θα αφορούσε την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και σε ομόφυλα ζευγάρια.

Την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης δεν τη θέλουν οι κυβερνητικοί εταίροι του ΣΥΡΙΖΑ, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες. Ο αρχηγός τους Πάνος Καμμένος τις προάλλες συνέκρινε την ομοφυλοφιλία με την κτηνοβασία, ενώ ο βουλευτής Κωνσταντίνος Κατσίκης μίλησε διεκδικώντας να εκφράσει την ελληνική οικογένεια, η οποία φοβάται μην «πληγεί από ζευγάρια με ποικίλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς».

Σε αυτά τα τερατώδη ο ΣΥΡΙΖΑ απάντησε διά της σιωπής. Το νομοσχέδιο, κουτσουρεμένο χωρίς να περιλαμβάνει ουσιώδεις διατάξεις στο όνομα της ισότητας όπως η δυνατότητα υιοθεσίας τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια, όταν έλθει στην Ολομέλεια για να ψηφιστεί θα χρειαστεί ψήφους αντιπολιτευομένων.

Θα τη δώσουν. Αλλά τότε, αφού θα ψηφίσουν, γιατί δεν διεκδικούν να διευρυνθεί το νομοσχέδιο, συμπεριλαμβάνοντας ορισμένα μίνιμουμ ζητήματα (όπως αυτό της υιοθεσίας) που υποτίθεται δεν χωρούσαν λόγω της κυβερνητικής συμπόρευσης με τους ΑΝΕΛ; Δεν είναι μια εκκεντρικότητα, είναι μια σοβαρή πράξη κατά των διακρίσεων σε μια ανοιχτή κοινωνία.