[Στίγμα] Τραπέζι συμφιλίωσης

Ολα έχουν γραφεί για την προσπάθεια του Γιάννη «είμαι fit και το δείχνω» Στουρνάρα να τους φέρει όλους (τους πολιτικούς) σε ένα τραπέζι, μήπως και επιτευχθεί τελικά η αναγκαία εθνική συνεννόηση, ένα έμεινε κρυφό. Οτι η παλιά εκείνη κόντρα με τον πρόεδρο «έρχεται όπου να ‘ναι η ώρα που θα με αναζητάτε» Βαγγέλη (Βενιζέλο) η οποία τροφοδότησε τόσες πίκρες και αναστεναγμούς στη διετία 2012-2014, ανήκει πλέον στο παρελθόν. Την έχει πάρει το ποτάμι – το πραγματικό, όχι το άλλο του λαοφιλούς ηγέτη Σταύρου. Δεν υπάρχει, πώς το λένε.

Και όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω, οι τελευταίες, μα τελευταίες, σκιές που υπήρχαν, εξαφανίστηκαν και αυτές, εδώ και κανένα μήνα ή ίσως και λίγο περισσότερο. Ενα μεσημέρι, σε ένα – ακόμη – γεύμα που παρέθεσε ο Γιάννης «είμαι fit» κ.λπ. κ.λπ. Στουρνάρας στον πρόεδρο «θα με αναζητάτε» κ.λπ. Βαγγέλη, στη γνωστή τραπεζαρία της Τραπέζης της Ελλάδος, όπου το μενού είναι χορταράκια, ψαράκι, φρούτο και κρασί λευκό.

Το γεύμα έγινε πριν ξεκινήσει ο Στουρνάρας την προσπάθεια εθνικής συνεννόησης με τα κόμματα και τους πολιτικούς αρχηγούς και πριν πραγματοποιήσει εκείνο το περίφημο γεύμα με τον πρόεδρο Τσίπρα και τον αντιπρόεδρο Δραγασάκη.

Οπως δε ο ίδιος μου ανέφερε χθες, (το γεύμα) «πήγε εξαιρετικά, με τον Βαγγέλη είμαστε πια δυο φίλοι και δεν υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα μεταξύ μας».

Αφού το λέει εκείνος, ποιος είμαι εγώ που θα τον αμφισβητήσω;

Μια απλή παρεξήγηση

Αναζήτησα τον Στουρνάρα, αυτό το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου της προέδρου Ζωής, με αφορμή μια άθλια θα τη χαρακτηρίσω πράξη υπονόμευσης της λατρεμένης προέδρου από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Η Επιτροπή αυτή η οποία αποτελείται από μίσθαρνα όργανα της αντίδρασης, αποφάσισε χθες να καλέσει τον Στουρνάρα να την ενημερώσει, και διά αυτής τη Βουλή, για την υπόθεση του εξωδικαστικού συμβιβασμού του ελληνικού Δημοσίου με τη Siemens.

Για όσους έχουν ασθενή μνήμη, υπενθυμίζω απλώς ότι η πρόεδρος Ζωή είχε επιχειρήσει μέσω αυτής της ιδίας Επιτροπής να της προσαγάγουν ενώπιόν της, γονυπετή και εκλιπαρούντα έλεος, τον Στουρνάρα, αλλά το εγχείρημα δεν ευοδώθηκε, διότι, πρώτον, δεν συναίνεσαν όλα τα μέλη της και, δεύτερον, δεν είχε και τη στήριξη του Μεγάρου Μαξίμου σε αυτόν τον μεγαλεπήβολο σχεδιασμό της.

Ετσι, παρότι ήταν έτοιμη να διατάξει τη βίαιη προσαγωγή του διοικητή της ΤτΕ, το κόμμα της έκανε πίσω και ο Στουρνάρας επιεικώς τη γλίτωσε. Τώρα δε που η πρόεδρος Ζωή λείπει από το Κοινοβούλιο (γενικώς μας λείπει, έχω να σημειώσω – ένα στερητικό έχουμε πάθει…) ομοφώνως και σαν να μην τρέχει τίποτε, η Επιτροπή αποφάσισε να τον καλέσει.

Το χειρότερο δε είναι ότι και εκείνος ασμένως αποδέχθηκε την πρόσκληση – σαν δεν ντρέπεται!

Χθες βράδυ που τον πέτυχα στη Φρανκφούρτη, όπου είχε μεταβεί για να μετάσχει σε ένα ακόμη Συμβούλιο της ΕΚΤ, μου το επιβεβαίωσε αμέσως.

– Θα ανταποκριθείτε στην πρόσκληση; τον ρώτησα.

– Εννοείται, είναι δυνατόν; Το θέλω και εγώ…

– Δεν είδα να είστε τόσο θερμός όταν σας καλούσε η πρόεδρος Ζωή…

– Εγώ ήθελα να πάω, αλλά δεν βόλευαν οι ημερομηνίες. Αυτό ήταν όλο.

Ε, ναι καλέ, από μια παρεξήγηση ξεκίνησε το πράγμα (λέμε τώρα…). Καλά το είχα φανταστεί εγώ…

Καλά τα ‘λεγε…

Διαβλέπω όμως ότι αυτή η «παρεξήγηση» μπορεί να διαιωνιστεί διότι όπως μου είπε, επιθυμεί η εξέτασή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας να πραγματοποιηθεί πριν από τα Χριστούγεννα, διότι μετά έχει πολλές δουλειές. Συγκεκριμένα από τον νέο χρόνο, έχει ένα καταιγιστικό πρόγραμμα ταξιδιών στο εξωτερικό και θα προκύψει και πάλι πρόβλημα με τις ημερομηνίες.

Και κάτι τελευταίο, το οποίο θα ισχυροποιήσει τη γνώμη της προέδρου Ζωής ότι μερικοί μερικοί (μερικοί μερικοί λέω…) τα κάνουν πλακάκια πίσω από την πλάτη της: την εμφάνιση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος ενώπιον της Επιτροπής ουσιαστικά την κανόνισε ο πρόεδρος Νίκος (Βούτσης), κατά την πρόσφατη συνάντηση που είχαν. Του τη ζήτησε, ο άλλος είπε αμέσως «ναι», και το θέμα έληξε.

Γατάκια, αν έχετε κότσια καλέστε και την πρόεδρο Ζωή όταν θα παρουσιαστεί στην Επιτροπή ο Στουρνάρας. Για καλέστε τη να σας δω…

Πραγματικές δυνάμεις

Τα καλά να λέγονται και να επικροτούνται. Με αφορμή κάποια πράγματα που γνωρίζω ότι γίνονται στη Λέρο, από τον Στρατό, δεν μπορώ να μην απονείμω εύσημα στις Ενοπλες Δυνάμεις για ό,τι κάνουν προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση στο Προσφυγικό. Και μόνο το γεγονός ότι καθημερινά μοιράζουν πάνω από 2.500 μερίδες φαγητού, σε συνδυασμό με τη σημαντική συνδρομή που παρέχουν στους παραμεθόριους δήμους και στις άλλες δομές της πολιτείας για την αποτελεσματικότερη διαχείριση της κρίσης, αρκεί για να επισημάνει κανείς ότι οι Ενοπλες Δυνάμεις δεν είναι αμέτοχοι παρατηρητές, αλλά ενεργά βοηθούν και στηρίζουν.

Και αυτό πρέπει να τους αναγνωριστεί από όλους…

Εξαγορά ισχύος

Είπα στρατό και θυμήθηκα την ατάκα που μου είπε χθες βουλευτής της αντιπολίτευσης, με αφορμή αυτή την υπέροχη πρωτοβουλία της κυβέρνησης να αυξήσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Αναζητούσα και εγώ, όπως και πολλοί άλλοι μια απάντηση «γιατί το κάνουν αυτό», δεδομένης της βαθιάς οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα, και με τα ταμεία άδεια:

– Γιατί φτιάχνουν στρατό, φίλε μου.

Και πρόσθεσε ότι «οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήταν η μεγάλη δεξαμενή ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια; Ε, τώρα ο Τσίπρας προσπαθεί να την κάνει δικιά του. Και μοιράζει λεφτά. Τι δεν καταλαβαίνεις;».

Αφοπλιστικό το επιχείρημα…

Κοροϊδίες

Από τα καταπληκτικά που συμβαίνουν στη χώρα μας, είναι και αυτό που συνέβη προχθές στην Ομόνοια με τον ξυλοδαρμό ελεγκτών από ομάδα κουκουλοφόρων που έδρασαν ανενόχλητοι. Η εταιρεία που διαχειρίζεται το μετρό ΣΤΑΣΥ ανακοίνωσε ότι θα υποβάλει «μήνυση κατ’ αγνώστων», γεγονός που με αναγκάζει να αναφωνήσω «σιγά μη σκίσετε κανένα καλσόν, παιδιά».

Μήνυση κατ’ αγνώστων; Φέξε μου και γλίστρησα σημαίνει αυτό ή πάμε γι’ άλλα – στον επόμενο ξυλοδαρμό δηλαδή.

Αν η ΣΤΑΣΥ αρχικά, και το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και δεν ξέρω τι άλλο κατά βάση, θέλουν να σταματήσει οριστικά και διά παντός όλο αυτό το καλαμπούρι με το «δείξε μου το εισιτήριό σου», «άσε μας ρε» και μετά ξύλο, να κάνουν επιτέλους αυτό που γίνεται σε όλα τα μετρό του κόσμου: να εγκαταστήσουν ηλεκτρονικές πύλες ελέγχου των εισιτηρίων.

Εχεις εισιτήριο; Περνάς. Δεν έχεις; Δεν περνάς.

Αλλά πού να βρει τις αντοχές ο ΣΥΡΙΖΑ να εγκαταστήσει τέτοια συστήματα. Εδώ όταν ήταν στην αντιπολίτευση δικά του παλικάρια είχαν μπουκάρει στο μετρό και είχαν καταστρέψει ακόμη και τα σημερινά μηχανήματα υποτυπώδους ελέγχου. Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας τώρα;