[Στίγμα] Ο «μουντζούρης» και ο λογαριασμός
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
6 λεπτά Είναι μερικές φορές, που πραγματικά τον… λυπάμαι τον Τσίπρα! Ναι! Είναι οι φορές εκείνες που πραγματικά καταλαβαίνει κανείς ότι και να ήθελε το αριστερό μου αγόρι δύσκολα θα τα κατάφερνε αφού, είτε το θέλει είτε όχι, υπάρχει μια συνέχεια σε αυτό το κράτος και εκείνος είναι ο τελευταίος που πήρε τον «μουντζούρη» στα χέρια, και εκ των πραγμάτων δεν έχει πολλές επιλογές για το τι θα τον κάνει.
Ιδού παράδειγμα τελευταίο, από αυτά που τα μαθαίνεις και λες τώρα τι να του χρεώσεις του παλικαριού: προσφάτως, προ δεκαημέρου συγκεκριμένα, μετέβη στην Τεχεράνη ο υπουργός Κοτζιάς, επικεφαλής αντιπροσωπείας, στην οποία (συμ)μετείχαν δύο ακόμη «πασοκογενείς» και «πασοκοθρεμμένοι», η αγαπημένη υφυπουργός Θεοδώρα (Τζάκρη – εντυπωσίασε πληροφορούμαι, με την πασμίνα γύρω από τα ανέμελα ξανθά της μαλλιά) και ο εξίσου αγαπημένος υφυπουργός Μάρδας.
Η (τυπικού δείγματος ελληνικής… ομορφιάς) συντροφιά πήγε στην Τεχεράνη, με έναν και μόνο στόχο: μήπως και ανοίξει κανένας δίαυλος επικοινωνίας με το Ιράν, τώρα που έπεσαν τα τείχη του διεθνούς εμπάργκο κατά της χώρας του Αρταξέρξη και του Δαρείου («Δαρείου και Παρυσάτιδος γίγνονται παίδες δύο, πρεσβύτερος μεν Αρταξέρξης, νεώτερος δε Κύρος» – από την «Κύρου Ανάβαση» είναι αυτό), και γίνει και καμιά επενδυσούλα εν Ελλάδι.
«Εντάξει», απάντησαν οι Ιρανοί, τους οποίους εμείς λέμε Πέρσες και είναι και αυτοί εξίσου αρχαίοι με εμάς, «αλλά έχουμε έναν λογαριασμό ανοιχτό. Εξοφλήστε και μετά συζητάμε».
– Τι λογαριασμό έχουμε, να τον πληρώσουμε, να τελειώνουμε είπαν οι δικοί μας, αλλά μόλις άκουσαν το νούμερο ζήτησαν επειγόντως «ένα νερό, ένα νερό» να συνέλθουν, γιατί τους ήρθε μια «λιγοθυμιά».
Διότι ο λογαριασμός είναι (εκατομ)μύρια 800 και κάτι ψιλά, προήλθε όλος από προμήθειες πετρελαίου «παρελθόντων ετών» και βαραίνει τα ΕΛΠΕ από την εποχή που ήταν κρατικός οργανισμός και μέσω αυτού γινόταν η διακίνηση του αργού πετρελαίου στην Ελλάδα.
Προσθέτω ότι η μη εξυπηρέτηση του χρέους ήταν και η αιτία που το 2009 το Ιράν διέκοψε την παροχή πετρελαίου στην Ελλάδα ως (ένα από τα) αντίμετρα στην επιβολή εμπάργκο εις βάρος του από την Ευρωπαϊκή Ενωση, λόγω του πυρηνικού προγράμματος που ανέπτυσσε.
Βεβαίως τότε βρέθηκε πετρέλαιο από άλλες χώρες να προμηθευτούμε (δεν ήταν και ο Τσίπρας στα πράγματα, να το φέρει από τη Βενεζουέλα…), αλλά το χρέος, χρέος.
Που από μόνο του είναι δύο προβλήματα στη συσκευασία του ενός! Το ένα είναι αυτό καθαυτό το ποσό: πού να βρεθούν αυτήν την περίοδο 800 εκατομμύρια να δοθούν στο Ιράν. Το δεύτερο είναι ότι τα ΕΛΠΕ έχουν πια ιδιωτικοποιηθεί και προφανώς ο ιδιώτης μεγαλομέτοχος δεν αναγνωρίζει την οφειλή.
Τούτων δοθέντων, δεν τις βλέπω τις επενδύσεις να έρχονται. Ούτε καν τώρα τα Χριστούγεννα, που όπως κάθε χρόνο «εκ της Περσίας έρχονται τρεις μάγοι με τα δώρα» – πώς το ‘φτιαξα αυτό το χριστουγεννιάτικο στο τέλος, ούτε που το κατάλαβα!
Αλλα κόλπα στην Ειδομένη
Πάντως η χθεσινή επιχείρηση στην Ειδομένη δεν είχε τίποτε το χριστουγεννιάτικο και τίποτε το εορταστικό. Ηταν μια καλά οργανωμένη αστυνομική επιχείρηση, η οποία στέφθηκε από επιτυχία, όπως η ίδια η κυβέρνηση μας ενημέρωσε, αφού δεν υπήρχαν μέσα ενημέρωσης παρόντα για να πιστοποιήσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες απομακρύνθηκαν οι πρόσφυγες που είχαν αποκλείσει τις σιδηροδρομικές γραμμές.
Γιατί δεν υπήρχαν μέσα ενημέρωσης; Διότι νωρίς το πρωί, και πριν ξεκινήσει το έργο, η Αστυνομία «μάζεψε» ευσχήμως όσους δημοσιογράφους βρήκε στην περιοχή και τους συγκέντρωσε στο Αστυνομικό Τμήμα Ευζώνων για «εξακρίβωση στοιχείων».
Δεν γνωρίζω ποιος είχε αυτή την ωραία ιδέα, αλλά μπορώ μετά βεβαιότητος να υποστηρίξω ότι αυτά τα κόλπα μόνο κάτι χούντες της Υποσαχάριας Αφρικής μετέρχονται!
Και αν…
Επίσης, επειδή υπάρχει και υπουργείο Τύπου, και υπουργός, μήπως νιώθουν την ανάγκη να ζητήσουν εξηγήσεις για το ποιος διέταξε τις προληπτικές συλλήψεις των δημοσιογράφων;
Τρέμω στην ιδέα τι θα συμβεί με μια άλλη ευκαιρία…
Η απειλή ξεκόλλησε τα τρένα
Για την επιχείρηση στην Ειδομένη δεν έχω να πω τίποτε περισσότερο από το ότι είναι άλλη μια απόδειξη των… γρήγορων (να τα κάνει ο Θεός…) ανακλαστικών της κυβέρνησης, όπως και της… σταθερότητας και της… αποφασιστικότητας που την διακρίνουν: χρειάστηκε τρεις ολόκληρες εβδομάδες να αποφασίσει να κάνει αυτό που έπρεπε να κάνει από την πρώτη στιγμή!
Ετσι, αντί να ανοίξει τη μοναδική σοβαρή σιδηροδρομική δίοδο της χώρας προς την Ευρώπη, όταν την έκλεισαν 50 ιρανοί πρόσφυγες προ τριών εβδομάδων, άφησε με την αναβλητικότητα και την αναποφασιστικότητα που τη διακρίνουν οι 50 να γίνουν 1.500, να προβούν σε σοβαρές καταστροφές βαγονιών και η χώρα να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε επίπεδο διεθνούς εικόνας.
Επειδή το έψαξα λίγο το πράγμα, είμαι σε θέση να αναφέρω ότι πέντε φορές ειπώθηκε στη διάρκεια ισάριθμων συσκέψεων (με τον Μουζάλα να φθάνει στα όρια της παραίτησης – ο Πρόεδρος Προκόπης τον κράτησε!) ότι «κάτι πρέπει να γίνει στην Ειδομένη», αλλά απόφαση για το τι πρέπει να γίνει ουδείς έπαιρνε.
Κατά τις πηγές μου, η σταγόνα που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει ήταν η ειδοποίηση από τον πολυεθνικό κολοσσό Hewlett Packard (υπολογιστές, εκτυπωτές κ.λπ.) ότι καταργεί τον σταθμό της στον Πειραιά και του λοιπού μεταφέρει τα εμπορεύματά της σε λιμάνι στη Σλοβενία.
Ο άνθρωπός μου στο Μαξίμου μού ανέφερε ότι ρόλο, επί του ιδίου, έπαιξε και ο κινέζος πρεσβευτής, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε κατ’ επανάληψιν στην κυβέρνηση για λογαριασμό της Cosco η οποία υπολειτουργούσε στον Πειραιά.
Πάντως, ουδέν κακόν αμιγές καλού στην υπόθεση αυτή: εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ο Θανάσης Ζηλιασκόπουλος από επικεφαλής της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, πράγμα που έκανε ευτυχισμένο έναν τουλάχιστον υπουργό: τον Χρήστο Σπίρτζη! Τώρα μπορεί να διορίσει άλλους δύο, να του βρίσκονται…
Ο προφήτης και το διαζύγιο
Στο μεταξύ παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή και ανάλογη περιέργεια την κυβερνητική επιχείρηση «reconstruction Λεβέντη», στην οποία παίρνουν μέρος κυβερνητικά στελέχη, βουλευτές, παράγοντες, παπαγαλίζοντες δημοσιογράφοι και φυσικά οι πάσης φύσεως κουκουλοφόροι του Διαδικτύου που ελέγχει το «σύστημα Μαξίμου».
«Ετσι ξαφνικά» που τραγουδάει και ο φίλος μου ο Αντωνάκης (Ρέμος), οι πολίτες της χώρας που κάποτε ξεκαρδίζονταν στα γέλια με τα (τηλεοπτικά) καμώματα του περί ου ο λόγος Λεβέντη, τώρα βομβαρδίζονται με αναλύσεις και εκτιμήσεις για το πόσο σοβαρός, εγκρατής, σταθερός και πάνω απ’ όλα προοδευτικός και μεταρρυθμιστής είναι! Και το κυριότερο: ότι δικαιώνεται για τις προβλέψεις του!..
Δεν ξέρω σε τι συνίσταται η «δικαίωση» των προβλέψεων Λεβέντη αλλά αν αφορά την πορεία της χώρας, μπορώ – εύκολα – να αναφέρω καμιά εκατοστή αναλυτές, επιστήμονες, οικονομολόγους και πολιτικούς που προέβλεπαν την πορεία της.
Διαβλέπω όμως σε τι αποσκοπεί η συντονισμένη από το «σύστημα Μαξίμου» επιχείρηση «ανακατασκευής» του Λεβέντη.
Και αν με έλεγαν Καμμένο θα ανησυχούσα, γιατί όλο αυτό μοιάζει με προετοιμασία ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου (αν συνυπολογίσω και την αφαίρεση των αρμοδιοτήτων επί των εξοπλισμών, αλλά και μερικά άλλα που έχουν φθάσει στα αφτιά μου για το τι πιστεύει πια το Μαξίμου για τον πρόεδρο Πάνο…).
![[Μικροπολιτικός] Ο Σόιμπλε και η στάμνα της έρευνας](https://www.tanea.gr/app/uploads/2015/12/23773053_EV_STS_091215_SYN_TYPOU_RACHEL_FOTAKHS15.jpg)
Google news
