[Στίγμα] Διαπραγμάτευση με Jack Daniels

Ο υπουργός είναι της κατηγορίας αυτής που λέγαμε παλιά εμείς οι δημοσιογράφοι «πρωτοκλασάτος». Ενα δε από τα πολλά καθήκοντα που έχει ως εκ της θέσεώς του είναι να έρχεται σε επαφή με το λεγόμενο «κουαρτέτο», το οποίο η κυβέρνηση ονομάζει «θεσμούς», αλλά όλοι ξέρουμε ότι είναι (μετάλλαξη) της τρόικας. Οχι γιατί το επιθυμεί και το επιδιώκει αλλά γιατί  οφείλει να το κάνει – διαπραγματευτής ων.

Αυτός, λοιπόν, ο υπουργός έχει ορισμένες συνήθειες οι οποίες συνοπτικά θα μπορούσαν να ενταχθούν στον γενικό αφορισμό «τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια». Το δικό του είναι μάλλον δύσκολο να κλείσει.

Αυτό όμως που πρέπει να κάνει, νομίζω, είναι να διαχειριστεί με έναν τρόπο αυτές τις κακές συνήθειες που έχει. Ειδικά το ποτό. Είναι, σου λέει, «ένας από τους καλύτερους φίλους του Jack Daniels και του Johnnie Walker» και πως για να τον βρεις νηφάλιο θα πρέπει να τον αναζητήσεις πριν από το μεσημέρι. Μετά, δύσκολο.

Η πλάκα είναι ότι η διαπίστωση δεν ανήκει ούτε σε συναδέλφους του ούτε σε βουλευτές ούτε καν σε επισκέπτες του γραφείου του – ανήκει στους συνομιλητές του, της τρόικας. Κάθε φορά που συναντώνται μαζί του (δηλώνουν με  αποστροφή ότι) «υποφέρουν». Μυρίζει. Και δεν βλέπουν την ώρα να τελειώσουν μαζί του όπως όπως.

Αν δεν πρόκειται για κόλπο του υπουργού να τους ξεπετάει κάθε φορά το συντομότερο δυνατόν για να μην του γίνονται «φόρτωμα», προφανώς έχουμε θέμα. Σοβαρό θέμα, το οποίο κάποια στιγμή πρέπει να απασχολήσει και τον πρόεδρο Αλέξη – δεν είναι θέαμα εκπροσώπου της κυβέρνησης αυτό.

Εχουν πει άλλοι, σοφότεροι εμού, ότι ο καθένας διαλέγει τον τρόπο της αυτοκαταστροφής του. Δεν έχω την παραμικρή αντίρρηση, αρκεί αυτός ο καθένας να μην διαπραγματεύεται το μέλλον της χώρας σε μη νηφάλια κατάσταση, για να το πω όσο πιο κομψά γίνεται…

Στο ίδιο κόμμα αλλά με διαφορετική ομπρέλα

Σπεύδω να διευκρινίσω ότι δεν πρόκειται για τον φαντεζί και τόσο χιουμορίστα (λέμε τώρα…) υπουργό Ευκλείδη «έχω πια απαυδήσει με αυτόν τον καιρό, πότε θα έρθει χειμώνας να καταπλήξω την Ευρώπη με τα trendy κασκόλ μου;» Τσακαλώτο.

Το αγόρι αυτό, που μιλάει τα ελληνικά λες και μεταφράζει κανονικά από translator του Google, μου δημιούργησε το Σάββατο που τον άκουγα αγορεύοντα στη Βουλή ότι έχει βλέψεις για πολύ ψηλότερα απ’ ό,τι τα σημερινά του καθήκοντα.

Σε συνδυασμό, δε, με διάχυτες πληροφορίες ότι η νέα εσωκομματική αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ, οι 53+, της οποίας ηγείται ο Ευκλείδης με τα trendy κασκόλ και τα ελληνικά για κλάματα, από κοινού με τον φίλο μου Γαβριήλ, Gabriel για τους κολλητούς του, Σακελλαρίδη, συστήνω να μην παραξενευτεί κανείς, όταν τελειώσουν τα σοβαρά (Ασφαλιστικό, Αγροτικό κ.λπ.), αυτοί όλοι τραβήξουν τον δικό τους δρόμο. Εντός ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι κάτω από την ομπρέλα του προέδρου Αλέξη.  Εγώ το περιμένω…

Περιμένοντας τις επιτυχίες

Το άλλο που περιμένω να δω είναι το τι ακριβώς θα κάνει ο υπουργός Ευκλείδης με τα κασκόλ κ.λπ. αναφορικά με όσα καταστροφικά επέφεραν οι προηγούμενοι στη χώρα – τα ευφυή (να τα κάνει ο Θεός…) που έλεγε εν είδει αριθμών του Joker:

25% μείωση του εισοδήματος των Ελλήνων. Θα το κάνει 20% ας πούμε;

28% ανεργία. Θα τη μειώσει; Και πόσο; Διότι εξ όσων λένε τα νούμερα (τα πραγματικά, όχι τα άλλα…) η ανεργία επί των ημερών ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά αυξάνεται…

33% των Ελλήνων κάτω από το όριο της φτώχειας. Θα το μειώσει το ποσοστό; Θα το πάει στο 25%, στο 22%, για παράδειγμα;

Αν τα καταφέρει, θα του βγάλω το καπέλο – ως ένδειξη respect, που λέμε και στην εύανδρο Ηπειρο. Θα το περιμένω και αυτό, διότι εγώ είμαι μεγάλη καρδιά, ψυχάρα που λέμε, και δεν διστάζω να αναγνωρίσω τις επιτυχίες. Αν υπάρχουν…

Τα «σαπάκια» του Ναυτικού

Το άλλο που περιμένω να δω είναι πώς θα μπαλωθεί η κατάσταση στο υπουργείο Αμυνας, όπου για κάποιον άγνωστο προς το παρόν λόγο ο πρόεδρος Αλέξης φαίνεται πως αφαίρεσε από τον πρόεδρο Πάνο, τον κυβερνητικό του εταίρο, την αρμοδιότητα επί των Εξοπλισμών και την ανέθεσε απευθείας στον αναπληρωτή υπουργό Αμυνας, τον περίφημο Βίτσα, με τ’ όνομα.

Το είπε σε μια αποστροφή του λόγου του στη Βουλή το Σάββατο ο Βενιζέλος, αλλά πέρασε γενικά στο ντούκου μέσα στον γενικό χαμό που γινόταν εκείνο το βράδυ.

Χθες το έψαξα λιγάκι το θέμα και, όπως φαίνεται, έχουμε να κάνουμε με εξέλιξη πρώτης γραμμής – καθώς από μόνο του το πράγμα συνιστά μέγα θέμα. Αν θυμάμαι καλά, και μάλλον θυμάμαι, ο πρόεδρος Πάνος έλαβε μία και μόνη πρωτοβουλία, θα την χαρακτηρίσω, στο πλαίσιο της ανανέωσης του εξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων – πρόκειται για την περίφημη ανάθεση των 500 εκατομμυρίων στη Lockheed Martin για τα πέντε «σαπάκια» αεροπλάνα του Πολεμικού Ναυτικού. Ηταν μία απόφαση για την οποία ακόμη πληρώνει κόστος η κυβέρνηση, και ο Πρωθυπουργός προσωπικά.

Αλλη απόφαση δεν έλαβε. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν η αφαίρεση της αρμοδιότητας επί των Εξοπλισμών από τον πρόεδρο Πάνο σχετίζεται με αυτή την υπόθεση, τα «σαπάκια» του Ναυτικού.

Ρώτησα στενό συνεργάτη τού (αγαπημένου) προέδρου Πάνου για το τι ακριβώς συμβαίνει.

– Δεν έχω καταλάβει ακριβώς, θα ρωτήσω και θα σου πω, μου απάντησε.

Συνεπής και όπως πάντοτε… «γρήγορος», μου τηλεφώνησε έπειτα από λίγο για να μου πει τα ακόλουθα, τα οποία και καταγράφω ως έχουν:

– Μόνο αυτό; ρώτησα.

– Μόνο.

 Το οποίο σημαίνει ότι αυτός που απάντησε δεν ήθελε να απαντήσει για το ποιος κάνει τις εισηγήσεις στο ΚΥΣΕΑ για αυτά που εισηγούνται τα Επιτελεία για εξοπλισμούς.

Εννοείται πως θα το ψάξω περαιτέρω το πράγμα, διότι απ’ ό,τι διαπιστώνω έχει πολύ ψωμί ακόμη…

Διάβασα εδώ και εκεί ότι «κάποια» πηγή του υπουργείου Οικονομικών διέψευσε, λέει, τη χθεσινή μου αποκάλυψη ότι στον διαγωνισμό για τη θέση του επικεφαλής της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων εκδήλωσαν ενδιαφέρον και δύο Κινέζες. Η «κάποια» πηγή ανέφερε ότι πρόκειται για έναν… Κινέζο.

Συστήνω να είναι πιο επιμελής όταν δίνει απαντήσεις σε θέματα τα οποία αγνοεί – εκτός και αν το έκανε επίτηδες για να θολώσει τα νερά.

Σε κάθε περίπτωση ο διαγωνισμός ολοκληρώνεται στις 22 Δεκεμβρίου, οπότε και η επιτροπή που συστάθηκε θα καταρτίσει τη σχετική λίστα για να τη θέσει υπόψιν της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου των Οικονομικών και εκείνη να κάνει την τελική επιλογή.