[Γνώμη] Εθνικό Μέτωπο, αυτή η απάτη

Επί σχεδόν 40 χρόνια, υπό τη σιδηρά ηγεσία του Ζαν-Μαρί Λεπέν, το Εθνικό Μέτωπο αρκούνταν στο να σοκάρει τις συνειδήσεις και να πανικοβάλλει τη Γαλλική Δημοκρατία κατά τις περιόδους των προεδρικών εκλογών. Εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια, υπό την προεδρία της Μαρίν Λεπέν, η φιλοδοξία του είναι εντελώς διαφορετική: να κατακτήσει την εξουσία και να εφαρμόσει το πρόγραμμά του. Πρέπει λοιπόν να το παίρνουμε στα σοβαρά. Πρέπει να ξαναπούμε σε όλους όσοι εννοούν να στηρίξουν αυτό το ακροδεξιό κόμμα πως συνιστά μια σοβαρή απειλή για τη Γαλλία. Η ιδεολογία του, οι προτάσεις του είναι αντίθετες προς τις δημοκρατικές αξίες, προς το εθνικό συμφέρον και την εικόνα της χώρας στον κόσμο.

Τι απομένει από την ισότητα όταν η «εθνική προτεραιότητα», που βασίζεται σε γενικευμένες εθνοτικές διακρίσεις στην εργασία, την κατοικία και τις κοινωνικές παροχές, παραμένει στην καρδιά του λεπενικού προγράμματος; Ή όταν η μετανάστευση καταγγέλλεται ως αιτία όλων των κακών και ο μετανάστης γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος;

Τι απομένει από την αδελφοσύνη όταν το Εθνικό Μέτωπο προτείνει την επαναφορά της θανατικής ποινής, περιφρονώντας το Σύνταγμα; Ή όταν η πρόεδρός του χρησιμοποιεί τις επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου ως άλλοθι προκειμένου να αξιώσει άμεση αναστολή των διαδικασιών ασύλου για τους πρόσφυγες, περιφρονώντας ένα οικουμενικό δικαίωμα και μια παράδοση που τιμά τη Γαλλία; Η ελευθερία, τέλος: η αντίδραση της Λεπέν στο πρόσφατο κάλεσμα της Voix du Nord εναντίον του Εθνικού Μετώπου λέει πολλά για το πώς την αντιλαμβάνεται, επιθετικά και αδιάλλακτα.  

Το εθνικό συμφέρον δεν απειλείται λιγότερο από το οικονομικό πρόγραμμα της Ακροδεξιάς, που παραμένει βασισμένο σε αυταπάτες απλοϊκές και επικίνδυνες – ότι η έξοδος από το ευρώ θα ντοπάριζε, ακίνδυνα, την εθνική οικονομία, ότι η Γαλλία θα μπορούσε να ξαναβρεί μια σθεναρή ανάπτυξη και μια ακμάζουσα βιομηχανία χάρη στον προστατευτισμό και μια ημιαυτάρκεια.

Οσο για την εικόνα της Γαλλίας στον κόσμο, αυτή θα κατέρρεε εξίσου γρήγορα με την οικονομία αν η Λεπέν επιτύχαινε τον σκοπό της. Θα ήταν η εικόνα μιας χώρας περιχαρακωμένης πίσω από τα σύνορά της, εμμονικής με την εθνοτική αγνότητά της, υπεύθυνης για τη διάλυση της ΕΕ, παγιδευμένης στο αδιέξοδο ενός μίζερου εθνικισμού. Μιας χώρας ανυπόληπτης, που θα είχε γυρίσει την πλάτη στην ιστορία της όσο και στο μέλλον της.

Το κόμμα της Λεπέν δηλώνει «εθνικό». Η ίδια καυχιέται πως ενσαρκώνει το «πνεύμα της Γαλλίας». Είναι μια απάτη. Το αυξανόμενο έρεισμα του Εθνικού Μετώπου μαρτυρά, ασφαλώς, την αποτελεσματικότητα της συνταγής: να συνδαυλίζει τους φόβους των Γάλλων ώστε να τους πουλάει καλύτερα τις πλάνες του. Αλλά ο φόβος, σε αυτήν τη χώρα, οδηγούσε πάντα σε καταστροφές. Μακάρι οι ψηφοφόροι να το συνειδητοποιήσουν.

Ο Ζερόμ Φενολιό είναι ο διευθυντής της «Μοντ».