[Αμφίσημα] Ζαν ντ’ Αρκ

1 λεπτό
Βιώνουμε μέρες άκρατου συντηρητισμού και καχυποψίας. Τα σκοτεινά χρόνια επιστρέφουν, βρίσκονται ήδη στο κατώφλι μας φέρνοντας μαζί τους έναν κοινωνικό και θρησκευτικό φονταμενταλισμό.
Το δηλητήριο της δυσπιστίας απλώνεται στον κοινωνικό ιστό. Ο φόβος φωλιάζει στα λόγια του ψευδοπροφήτη και ο Ανθρωπος συστέλλει την παρορμητικότητά του.
Το τσουνάμι της παγκοσμιοποίησης σαρώνει τον προοδευτισμό, αφήνοντας ελεύθερο χώρο στη μισαλλοδοξία.
Κήρυκες της ανωμαλίας, βερμπαλιστές με σκήπτρα προσπαθούν να γίνουν ηγέτες μιας νέας πραγματικότητας.
Της πραγματικότητας του φόβου και της αμφισβήτησης. Στήνουν Ιερές Εξετάσεις στην προσπάθειά τους να συντρίψουν την ελεύθερη σκέψη.
Και ο Ανθρωπος, αυτό το ον με την ανεπτυγμένη διανοητική ικανότητα, έχει μειώσει στο ελάχιστο τα συστήματα αυτοέκφρασης, ανταλλαγής ιδεών, επικοινωνίας, ηττημένος από τα εξωτερικά ερεθίσματα που βρίσκονται κρυμμένα στους σκληρούς δίσκους των social media.
Εχει μετατραπεί σε εύκολο στόχο του μεγάλου αγκιτάτορα, ο οποίος τον χρησιμοποιεί για τους ιδιοτελείς σκοπούς του.
Η ενοχή είναι συλλογική όχι μόνο γιατί επιτρέπουμε στους δοκησίσοφους να ορίζουν τη ζωή μας, αλλά γιατί ανερυθρίαστα χρησιμοποιούμε τους δικούς τους όρους για να κυριαρχήσουμε κι εμείς στις ζωές των άλλων.
Ο Μεσαίωνας επέστρεψε και θα μείνει αν συνεχίσουμε να ασπαζόμαστε τις μεθόδους των εκπροσώπων του που μόνο στόχο έχουν να στείλουν στην πυρά τις σύγχρονες Ζαν ντ’ Αρκ.













