[Ενστάσεις] Ελευθερία ανάπηρη

Συνεχίζεται τη Δευτέρα στο Ρέθυμνο η δίκη του γερμανού καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μανχάιμ, Χάιντς Ρίχτερ, χωρίς έως σήμερα να έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τα ΜΜΕ και τη δημόσια συζήτηση. Γιατί άραγε; Εξαντλήθηκε το  ενδιαφέρον μας για πολέμους της Ιστορίας;  Ή μήπως συμφωνούμε με το κατηγορητήριο ότι, δηλαδή, στο βιβλίο του για τη Μάχη της Κρήτης ο καθηγητής δεν συντονίζεται με το κοινό αίσθημα περί ηρωισμού στην Κρήτη. Αλλά από πότε η Ιστορία είναι μια επιστήμη που πρέπει να γράφεται κατά παραγγελίαν εθνοτικών ομάδων ή τοπικών δοξασιών; Και γιατί όσοι προσβάλλονται δεν γράφουν μια κριτική να απαντήσουν στην προσβολή, αλλά σπεύδουν στα δικαστήρια να υπερασπιστούν την τρωθείσα τιμή τους;

Ο καθηγητής Ρίχτερ δικάζεται βάσει του άρθρου 2 του Ν. 927/1979, που αναθεωρήθηκε πρόσφατα για να επιτρέπεται η δίωξη των αρνητών του Ολοκαυτώματος. Κάποιοι οπαδοί της ελευθερίας της έκφρασης είχαν υποστηρίξει ότι το άρθρο αυτό θα χρησιμεύσει για να διώκεται, απλώς, η αντίθετη άποψη. Αποδεικνύεται πανηγυρικά.

Η κλήτευση του καθηγητή Ρίχτερ έγινε αυτεπάγγελτα, έπειτα από διαμαρτυρίες που συνόδευσαν την αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Κρήτης. Εως σήμερα έχει συζητηθεί η κατάθεση δύο μαρτύρων. Ο ένας είναι ο (κατά δήλωσή του φιλελεύθερος) βουλευτής της ΝΔ Λευτέρης Αυγενάκης, ο οποίος επιδιώκει την καταδίκη του ιστορικού. Ο άλλος είναι ο πρώην αρχηγός ΓΕΣ και ΓΕΕΘΑ Μανούσος Παραγιουδάκης. Μιλούν σαν ιστορικοί επειδή η συντεχνία (με την καλή έννοια) των επαγγελματιών της Ιστορίας σιωπά.

Σε χθεσινή συνέντευξή του (9,84), τη σιωπή αυτή επιβεβαιώνει ο καθηγητής Ιστορίας Κώστας Κωστής. Ο οποίος διεκδικεί από τους συναδέλφους του μια συλλογική και δυναμική παρέμβαση. Επειδή, αν φθάσουμε στο σημείο η επιστημονική έρευνα να παραδοθεί στους πολιτικούς και στους χειραγωγικούς τρόπους τους ή στα δικαστήρια, η χώρα θα αρχίσει να διολισθαίνει σε πρακτικές ανελευθερίας και λογοκρισίας. Ακόμα μία ήττα.