[Εμπιστευτικά] Στη Συρία!

2 λεπτά
Μετά το φιάσκο της Κυριακής, τα πράγματα είναι απλά. Το ζητούμενο για τη ΝΔ δεν είναι πλέον αν θα βγάλει αρχηγό ούτε ποιον αρχηγό θα βγάλει.
Το ζητούμενο είναι αν ο (όποιος) νέος αρχηγός βρει ένα κόμμα για να ηγηθεί, κάποια στελέχη για να εμπνεύσει και μερικούς ψηφοφόρους για να τους πάει στην κάλπη.
Με άλλα λόγια και για όποιον δεν το κατάλαβε, η ΝΔ παίζει το κεφάλι της.
Η απάντηση στο παραπάνω ζητούμενο δεν μπορεί να δοθεί από κανέναν μεμονωμένο υποψήφιο, βουλευτή ή στέλεχος.
Μπορεί να δοθεί μόνο από τη συλλογικότητα που ονομάζεται «παράταξη» και στην οποία μετέχουν όλοι οι προαναφερθέντες.
Και σίγουρα η απάντηση δεν βρίσκεται σε ένα άνευ προηγουμένου ξεκατίνιασμα για το ποιος ήξερε την εταιρεία και ποιος δεν την ήξερε, ποιος τη διάλεξε και ποιος δεν τη διάλεξε.
Ξέρετε γιατί; Επειδή τρεις σκασίλες έχουμε για την εταιρεία. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι που υπέστη συνολικά ένα βαρύτατο πλήγμα. Ενα ρεζιλίκι. Εναν εξευτελισμό. Που δεν θα ξεχαστούν εύκολα.
Σε όλες τις εσωκομματικές αναμετρήσεις που έχω γνωρίσει η επόμενη μέρα εξαρτάται από ένα πολύ απλό στοιχείο: αν οι συνυποψήφιοι είναι ψυχολογικά έτοιμοι να συμβιβαστούν με την ήττα τους και αν είναι διατεθειμένοι να αναγνωρίσουν επί της ουσίας τον όποιο νικητή.
Ο Βενιζέλος στο ΠΑΣΟΚ το έκανε (με μισή καρδιά) και βγήκε κερδισμένος. Η Ντόρα στη ΝΔ δεν το κατάφερε και έμπλεξε.
Διότι στις μεγάλες παρατάξεις ο εσωκομματικός ορίζοντας τελειώνει το βράδυ της εκλογής.
Ο (όποιος) αρχηγός της ΝΔ θα μπει από την επομένη στο εθνικό γήπεδο. Θα πρέπει να μετρηθεί με τη χώρα και να αναμετρηθεί με τον Τσίπρα.
Στην προκειμένη περίπτωση όμως θα κουβαλάει το βασανιστικό ερώτημα «πώς θέλετε να κυβερνήσετε όταν δεν μπορείτε να οργανώσετε μια εσωκομματική εκλογή;».
Κι αυτονόητη απάντηση δεν υπάρχει. Ακόμη κι ο ΣΥΡΙΖΑ (που έχει διαλυθεί δυο – τρεις φορές τους τελευταίους μήνες) τους πήρε στο ψιλό!
Αλλά χρειάστηκε το φιάσκο της Κυριακής για να πληροφορηθούμε ότι Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Πρωθυπουργός ετοίμαζαν στη ζούλα σύσκεψη πολιτικών αρχηγών για το Ασφαλιστικό (!) επειδή η κυβέρνηση φοβάται πως αν το πάει μόνη της στη Βουλή θα πέσει.
Πράγμα που καθιστά την τελική διαπίστωση διπλά απογοητευτική.
Ζούμε σε μια χώρα με μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να κυβερνήσει και με μια αντιπολίτευση που δεν μπορεί να βγάλει ούτε αρχηγό.
Αν δεν φτιάξει κάπως το πράγμα, μας βλέπω σε λίγο να φεύγουμε όλοι πρόσφυγες στη Συρία!..













