Γιατί, μπαμπά;

Ο μπαμπάς ήθελε να μυήσει τον γιο του στην ατμόσφαιρα ενός ντέρμπι. Δεδομένων των συνθηκών ζούγκλας που επικρατούν στα ελληνικά γήπεδα, πήρε ένα μεγάλο ρίσκο, αλλά θεώρησε ότι η ισχυρή αστυνομική δύναμη που βρισκόταν στο γήπεδο Απ. Νικολαΐδης από τις 3 το μεσημέρι θα απέτρεπε τα έκτροπα και θα προσέφερε ασφάλεια. Εντυσε τον μικρό στα πράσινα, τον πήρε από το χέρι και ανηφόρισαν την άδεια Λεωφόρο Αλεξάνδρας, της οποίας η άνοδος είχε κλείσει από τις 4 μ.μ. Η διαδρομή προς το γήπεδο ήταν ευχάριστη, ο καιρός ωραίος, ποδοσφαιρικός. Ο κόσμος συνέρεε νωρίς νωρίς τραγουδώντας συνθήματα. Οι καφετέριες και τα φαγάδικα περιμετρικά του γηπέδου ήταν κατάμεστα. Γύρω στις 5.30 – δύο ώρες πριν από τη σέντρα – ο μικρός «γεύτηκε» τα πρώτα δακρυγόνα, άκουσε να σκάνε δίπλα του χειροβομβίδες κρότου –  λάμψης και είδε να εκτοξεύονται κάθε λογής αντικείμενα από οπαδούς του Παναθηναϊκού εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων. Ηταν το πρώτο κυνηγητό, τα πρώτα ανοιγμένα κεφάλια, τα πρώτα δάκρυα. Ηταν τα προεόρτια ενός ελληνικού ντέρμπι.

ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ. Ο μπαμπάς θέλοντας να αποφύγει τις μάχες εκτός του γηπέδου πήρε τον μικρό από το χέρι, πέρασε τα τουρνικέ που έχουν τοποθετηθεί στη Λεωφόρο και έπιασε θέση στην κερκίδα. Στις 18.10 αφίχθη κάτω από δρακόντεια μέτρα η αποστολή του Ολυμπιακού δίχως να αντιμετωπίσει πρόβλημα. Οι παίκτες και οι παράγοντες των Ερυθρολεύκων τολμούν να κάνουν την πρώτη αναγνωριστική βόλτα στον αγωνιστικό χώρο. Η υποδοχή; Σύμφωνα με τις επιταγές του… Ξένιου Δία. Αποδοκιμασίες, βωμολοχίες και ρίψη φωτοβολίδων με τα λεγόμενα στιλό που ρίχνουν ευθείες βολές. Δεν ήταν πολλές όσες εκτοξεύτηκαν, ωστόσο ήταν αρκετές για να κάνουν τη ζημιά. Μια εξ αυτών χτύπησε στο πόδι τον Φινμπόγκασον, ο οποίος αφού αντιλήφθηκε ότι δεν τραυματίστηκε σοβαρά, θέλησε να συνεχίσει την βόλτα του μαζί με τους συμπαίκτες του που χαμογελούσαν. Βλέπετε και οι ποδοσφαιριστές έχουν πάθει ανοσία σε τέτοια κρούσματα βίας.

Ωστόσο οι παράγοντες του Ολυμπιακού τους κάλεσαν να ξαναμπούν στα αποδυτήρια. Οι παίκτες του Παναθηναϊκού βγήκαν για προθέρμανση λίγο μετά τις 18.30, αλλά στις 19.10 ενημερώθηκαν πως πρέπει να επιστρέψουν στα αποδυτήρια. Ο Ολυμπιακός δεν βγήκε ποτέ. Λίγο μετά τις 19.30, μπροστά στον μπαμπά και στον μπόμπιρα εκτυλίχθηκε ένα ακόμη άγριο σκηνικό. Συμπλοκές σώμα με σώμα για αρκετά λεπτά πάνω από τη φυσούνα του γηπέδου μεταξύ οπαδών και αστυνομικών. Η κατάσταση είχε αρχίσει να εκτραχύνεται. Τότε ήταν που ο μπαμπάς άρχισε να διερωτάται «πού έφερα το παιδί;».

ΠΟΛΕΜΟΣ. Μόλις ανακοινώθηκε από τα μεγάφωνα η απόφαση του διαιτητή για τη μη έναρξη του ματς, ξέσπασε πόλεμος. Η πόρτα που χωρίζει τη Θύρα 13 από τον αγωνιστικό χώρο έσπασε βίαια και περίπου 50 οπαδοί μπουκάρισαν με άγριες διαθέσεις. Ακολούθησαν μάχες σώμα με σώμα επί 20 λεπτά. Ο χλοοτάπητας μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, ο ποδοσφαιρικός αγώνας έγινε πόλεμος. Ο μπαμπάς είχε ήδη αρχίσει να κατηφορίζει με γοργό βήμα την Αλεξάνδρας προσπαθώντας να εξηγήσει στον δακρυσμένο γιο του ένα τόσο απλό και συνάμα τόσο σύνθετο ερώτημα: Γιατί, μπαμπά;