[Μικροπολιτικός] Πρώτη φορά Αριστερά, πρώτη φορά Πολυτεχνείο

Η πρώτη πορεία του Πολυτεχνείου με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ήταν μαζική – περισσότεροι από 20.000 άνθρωποι συμμετείχαν – και ειρηνική, αλλά έγινε υπό ισχυρά μέτρα ασφαλείας. Επτά χιλιάδες αστυνομικοί είχαν αναλάβει την περιφρούρηση της πορείας και τη φύλαξη πιθανών στόχων μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.

Παραφωνία στα Εξάρχεια

Μοναδική παραφωνία ήταν τα επεισόδια ανάμεσα σε κουκουλοφόρους και δυνάμεις των ΜΑΤ που σημειώθηκαν γύρω στις 8 το βράδυ κοντά στην Πλατεία των Εξαρχείων. Οι κουκουλοφόροι (ως συνήθως…) έβαλαν φωτιές σε κάδους απορριμμάτων και πέταξαν βόμβες μολότοφ και πέτρες στους αστυνομικούς που βρίσκονταν στην περιοχή.

Η πορεία του Πολυτεχνείου έφτασε λίγο μετά τις 6 μ.μ. στην αμερικανική πρεσβεία. Στην πορεία συμμετείχαν και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία όμως αποδοκιμάστηκαν όταν έφτασαν μπροστά στην πρεσβεία. Αρκετά νωρίτερα, στις 4.30 μ.μ. είχε φτάσει στην πρεσβεία το μπλοκ των νεολαίων που κρατούσαν τη σημαία του Πολυτεχνείου.

Πολλά από τα μπλοκ των συγκεντρωμένων σταμάτησαν μπροστά από τη γαλλική πρεσβεία ως φόρο τιμής για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στο Παρίσι.

Στεφάνι με περιφρούρηση

Νωρίτερα είχαν σημειωθεί αψιμαχίες έξω αλλά και μέσα στον χώρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ενόψει και της άφιξης του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για να καταθέσει στεφάνι. Κάποιοι από τους συγκεντρωμένους εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους κατά κυβερνητικών στελεχών που έφθασαν στο Ιδρυμα και ομάδες περιφρούρησης του χώρου προσπαθούσαν να απομονώσουν εκείνους που δημιουργούσαν την ένταση.

Στο σημείο βρίσκονταν εκείνη την ώρα οι υπουργοί Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης και Νίκος Παππάς. Στη θέα των υπουργών κάποιοι από τους συγκεντρωμένους πέταξαν καφέδες, νερά και φώναξαν συνθήματα. Τότε ομάδες περιφρούρησης του Πολυτεχνείου έσπευσαν να τους απομακρύνουν και προκλήθηκε ένταση.

Τελικά, αφού τα πνεύματα ηρέμησαν, στο μνημείο του Πολυτεχνείου έφτασε και ο Πρωθυπουργός. Κατέθεσε στεφάνι για τα θύματα του Πολυτεχνείου παρέμεινε για ελάχιστα λεπτά και αποχώρησε.

Κατά αντιεξουσιαστών

Λίγη ώρα αργότερα, ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του, στη Βουλή, για την επέτειο του Πολυτεχνείου τράβηξε διαχωριστική γραμμή από τους αναρχικούς, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι απουσίαζαν από τους αγώνες του μαζικού λαϊκού κινήματος.

«Τις αγωνίες και τις προσδοκίες των νέων εκείνης της περιόδου δεν πρέπει σήμερα επ’ ουδενί να επιτρέψουμε κάποιοι αυτόκλητοι – δήθεν – σωτήρες να τον καπηλευτούν. Δυνάμεις που πάντοτε απουσίαζαν από τους μαζικούς, κοινωνικούς αγώνες και αργότερα, στο όνομα – τάχα – του λαού αλλά πάντα ερήμην του, αδιαφορώντας για τη δημοκρατία, αδιαφορώντας για την ανθρώπινη ζωή, καμώνονται – δήθεν – τους υπερασπιστές του λαού» είπε ο Πρωθυπουργός.

Για να προσθέσει αμέσως μετά: «Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μιλούν στο όνομα του λαού και των αγώνων του δήθεν αντιεξουσιαστές που, ελέω μιας εξουσιοδότησης που δεν τους έδωσε όμως κανείς, θεωρούν ότι μπορούν να έχουν την απόλυτη εξουσία, την εξουσία της ζωής και του θανάτου».

Από τις αναφορές του Πρωθυπουργού δεν γλίτωσαν όμως ούτε οι «νοσταλγοί της χούντας». Συγκεκριμένα είπε ότι «δεν πρέπει να επιτρέψουμε αυτούς τους αγώνες να τους προσβάλουν, να τους λοιδορήσουν, να τους αμφισβητήσουν οι ακροδεξιοί νοσταλγοί της χούντας, είτε βρίσκονται στη Χρυσή Αυγή είτε αλλού, οι αρνητές της αλήθειας, οι αναθεωρητές της Ιστορίας, που βυσσοδομούν πάνω στη μνήμη που είναι εγγεγραμμένη σε παραδόσεις, θεσμούς αλλά και στα ίδια τα σώματα των αγωνιστών της γενιάς του Πολυτεχνείου».  

Γαλάζια καρφιά

Ωστόσο, η παρομοίωση του Αλέξη ότι «ο αγώνας (της γενιάς του Πολυτεχνείου) προσδιορίζει τις δημοκρατικές, ριζοσπαστικές συντεταγμένες της νέας ιστορικής περιόδου που ξεκίνησε για τον λαό μας και με σημαντική αναφορά στις τελευταίες εξελίξεις από τις 25 Γενάρη και μετά» προκάλεσε λίγα λεπτά αργότερα τη διακριτική αντίδραση του ομιλητή της ΝΔ Κώστα Τζαβάρα.

Ο ηλείος βουλευτής της ΝΔ υποστήριξε πως ήταν έτοιμος να χαιρετίσει την παρουσία του Πρωθυπουργού στην εκδήλωση, αλλά κάποιες αποστροφές του λόγου του τον υποχρώσαν σε αναδίπλωση.

«Θεωρώ ότι δεν προσφέρεται αυτή η ευκαιρία, αυτή η ενατένιση κάποιων αξιών από την απόσταση του 2015, για να πούμε ότι σήμερα αυτό που ζει ο ελληνικός λαός είναι μια νοηματική ή μια πολιτική συνέχεια εκείνου το οποίο εκδηλώθηκε με το απαράμιλλο διάβημα υπέρ της ελευθερίας από τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου» είπε ο Τζαβάρας.

Και λίγο αργότερα πέταξε πιο στοχευμένα καρφιά λέγοντας ότι άκαιρα κάποιος προσπαθεί να συνδέσει αυτό που συμβαίνει σήμερα με αυτό που ξεκίνησε να υπάρχει ως αγώνας στις 17 Νοεμβρίου 1973, «εκτός βέβαια αν κάποιοι προσπαθούν να απολογηθούν για το ότι η σημερινή ημέρα δεν θα είναι από εκείνες που θα καταχωριστούν στις ημέρες για τις οποίες θα πρέπει να αισθανόμαστε υπερήφανοι».

Συμφώνησαν ωστόσο σε κάτι: ότι «το Πολυτεχνείο θα αποτελεί για όλους μας πηγή έμπνευσης». Μάλιστα ο Τζαβάρας υιοθέτησε πλήρως την πρωθυπουργική φράση πως «το νόημα του Πολυτεχνείου δεν μπορεί να είναι άλλο από το ότι μας καλεί σε μία συνειδητοποίηση του ότι αποτελεί, μαζί με τις άλλες ηρωικές στιγμές της αντίστασης του ελληνικού λαού, όρο επιβίωσης για το έθνος και τον λαό».

Μνήμη ασθενής

Θέλοντας όμως να αστειευτώ, να σας πω ότι ο Πρωθυπουργός μας, που τον Νοέμβριο του ’73 ήταν μόλις τεσσάρων μηνών, μάλλον μεγάλωσε και… ξεχνάει!

Δεν μπορώ να ερμηνεύσω αλλιώς την ατάκα του στη Βουλή, ότι «επαναφέραμε το ακαδημαϊκό άσυλο, κάτι που για μας αποτελεί σημαντική κοινωνική κατάκτηση, πηγή δημοκρατίας και συνθήκη για την ελεύθερη διακίνηση της γνώσης, αποτελεί δηλαδή μια έννοια απόλυτα ταυτισμένη με την ίδια την ύπαρξη του Πανεπιστημίου».

Το λέω διότι ο Τσίπρας, προφανώς αναφέρθηκε στο περίφημο νομοσχέδιο – κουρελού του Αριστείδη Μπαλτά, που συντάχθηκε τον περασμένο Ιούνιο και με το οποίο επανερχόταν μια λάιτ εκδοχή του πανεπιστημιακού ασύλου, με την – λέω πολλά χωρίς να λέω τίποτα – διατύπωση «το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει».

Μόνο που το εν λόγω νομοσχέδιο δεν έχει ψηφιστεί! Μπήκε στο ψυγείο από τον διάδοχο του Μπαλτά Νίκο Φίλη – εκτός από κάποιες διατάξεις του για τον περιορισμό των αρμοδιοτήτων των Συμβουλίων διοίκησης των ΑΕΙ, κ.ά. – και εντάχθηκε στον επικείμενο διάλογο που κάποια στιγμή θα αρχίσει, για μια συνολικότερη μεταρρύθμιση (σ.σ.: ωχ…) στην εκπαίδευση.

Εκτός λοιπόν αν έχω χάσει επεισόδια ή μου διαφεύγει κάτι – δηλαδή όχι αν μου διαφεύγει, αλλά αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει περάσει κάτι που δεν ανακοίνωσε, αλλιώς θα το ήξερα – περί του πανεπιστημιακού ασύλου, πιθανολογώ βασίμως ότι ο Πρωθυπουργός μας άρχισε να… ασπρίζει!

Α-συμφωνίες

Κατά τον εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου στη Βουλή πραγματοποιήθηκε πάντως ένας διάλογος με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ανάμεσα στον Νίκο Μανιό από τον ΣΥΡΙΖΑ και την Ντόρα Μπακογιάννη από τη ΝΔ.

Από το βήμα της Ολομέλειας ο Μανιός επισήμανε ότι πολλοί νόμισαν – και τότε το έλεγαν ξεδιάντροπα – ότι ο λαός έχει αποδεχθεί τη χούντα και συμπλήρωσε ότι «δεν έβλεπαν ούτε τις 10.000 περίπου που συνελήφθησαν το πρώτο βράδυ, όπως ήταν όλοι οι αγωνιστές της Αριστεράς, με ελάχιστες εξαιρέσεις από άλλους πολιτικούς χώρους…».

Σε εκείνο το σημείο η Μπακογιάννη πετάχτηκε, λέγοντας «όχι όλοι! Ολοι;» για να εισπράξει την απάντηση του Μανιού: «Μα είπα, με εξαιρέσεις από άλλους πολιτικούς χώρους. Κοιτάξτε, κυρία Μπακογιάννη. Εχω κάνει φυλακή και είχα ανθρώπους μέσα που ήταν στη ΝΔ».

«Α, μπράβο! Από την Ενωση Κέντρου, την ΕΡΕ, και άλλοι» ξαναφώναξε η Μπακογιάννη, με τον Μανιό να ξεκαθαρίζει: «Ναι, απλώς σε εκείνες τις 10.000, δυστυχώς ή ευτυχώς – ευτυχώς για τους ανθρώπους – ήταν μειοψηφίες. Με τον Αγγελο Πνευματικό ήμασταν μαζί φυλακή. Ηταν ένας αγωνιστής της Δημοκρατίας που ήταν στην παράταξη της Δεξιάς. Να μην πάμε σε προσωπικές αναφορές».