[Εμπιστευτικά] Αυτοί ή εμείς
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το τελευταίο που έλειπε στη χώρα μας ήταν ένας πόλεμος. Κι έχουμε πόλεμο.
Ισως όχι με την κλασική έννοια μιας αναμέτρησης εθνικών στρατών. Αλλά με τη μορφή μιας ύπουλης σύγκρουσης με ένα φανατισμένο και αποφασισμένο στράτευμα φαντασμάτων.
Το οποίο δεν πρόκειται να κάνει πίσω, αν δεν ηττηθεί.
Πίσω όμως δεν θα κάνει πλέον ούτε η άλλη πλευρά. Μετά το κτύπημα στο Παρίσι, ακόμη και οι Γάλλοι που δεν φημίζονται για το πολεμικό φρόνημά τους υπόσχονται να γίνουν «ανελέητοι» – κατά την έκφραση του προέδρου τους.
Λογικό. Ο δυτικός κόσμος απειλείται στον πυρήνα της ύπαρξής του και είναι υποχρεωμένος να αμυνθεί σκληρά, αποφασιστικά, ανυποχώρητα.
Ουδέτεροι δεν υπάρχουν, ούτε ψευδαισθήσεις. Ή αυτοί ή εμείς.
Ακούω διάφορες μεγαλόθυμες και ελαφρώς περιδεείς αναφορές σε μια «Ευρώπη της δημοκρατίας και της ελευθερίας». Καμία αντίρρηση. Μόνο που γι’ αυτήν την Ευρώπη πρέπει κάποιος να πολεμήσει. Η δημοκρατία και η ελευθερία δεν διατίθενται πλέον δωρεάν. Απειλούνται από τους βασιβουζούκους.
Και «στον πόλεμο όπως στον πόλεμο» λένε οι Γάλλοι. Απέναντι στην τρομοκρατική απειλή κανείς δεν επιλέγει μεθόδους ή κανόνες. Μόνο αποτέλεσμα.
Αυτό νομίζω θα πρέπει να γίνει ειδικότερα κατανοητό σε μια χώρα που χαριεντίζεται να ξεφεύγει από τον ευρωπαϊκό κανόνα. Τα πράγματα σήμερα δεν σηκώνουν αντιδυτική φιγούρα, ούτε αριστερή παρλαπίπα.
Πεντακόσιες χιλιάδες κατατρεγμένοι έχουν περάσει τα σύνορά μας από την αρχή του χρόνου, μεταξύ των οποίων και κάποιοι εμπόλεμοι. Αλλα δύο εκατομμύρια σπρώχνονται να τους ακολουθήσουν.
Οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν το έχουν σε τίποτα να κλείσουν τα σύνορα για λόγους ασφαλείας, να μας τους φορτώσουν και να απομονώσουν την Ελλάδα.
Ιδίως αν τους καλλιεργηθεί η υποψία ότι η σημερινή κυβέρνηση για ιδεοληπτικούς λόγους δεν συμμερίζεται ανενδοίαστα τις απαιτήσεις του πολέμου κατά της τρομοκρατίας και δεν ανήκει ανεπιφύλακτα στο δυτικό στρατόπεδο.
Ούτως Ή άλλως, η ελληνική Αριστερά κουβαλάει μια παράδοση υποστήριξης διαφόρων καθαρμάτων στη Μέση Ανατολή και αλλού. Δεν νομίζω ότι είναι σοφό να τη συνεχίσει υπό τις παρούσες συνθήκες.
Ευτυχώς οι πρώτες δηλώσεις του Πρωθυπουργού έδειξαν ότι έχει αντιληφθεί τον κίνδυνο και δεν παίζει με τη φωτιά. Η Ελλάδα είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένη να συνταχθεί με τους ευρωπαίους εταίρους και τους δυτικούς συμμάχους όχι επειδή της το ζητούν αλλά επειδή είναι στην πρώτη γραμμή. Απειλείται και η ίδια.
Η άλλη λύση φυσικά είναι να στείλουμε τον σύντροφο Λάμπρου να κουβεντιάσει το θέμα με τους τζιχαντιστές αλλά δεν τους κόβω για πολύ της κουβέντας.
Google news
