[Αριστερά της Εδέμ] Ο Ρέντσι στο Καστελλόριζο

Και εγένετο – όπως είχαμε προβλέψει σε τούτη την εφημερίδα – κόμμα. Οχι, εδώ. Πιο αριστερά στον χάρτη της Μεσογείου. Στη γειτονική Ιταλία. Αριστερά του Ρέντσι. Δεξιά της πάλαι ποτέ Κομμουνιστικής Επανίδρυσης. Και με πιο σοβαρό τρόπο από τα εγχειρήματα του ανεκδιήγητου Πέπε Γκρίλο προέκυψε πρελούδιο σχηματισμού. Η αριστερή Sinistra Italiana μοιάζει με τέκνο της ανάγκης σε μια χώρα στην οποία κυριαρχεί σήμερα ένας ελαφρολαϊκός Μπερλουσκόνι – ο Ρέντσι – και που μοιάζει να διαιρείται ταξικά όλο και πιο έντονα. Ο Νότος μοιάζει με έρημο ανεργίας και σκουπιδιών, ο Βορράς κυριαρχείται πια από ένα σιωπηλό επισφαλές εργασιακό πλήθος. Με μια λοξή ανάγνωση της Ιστορίας – που σχεδόν πάντα επαναλαμβάνεται ως φάρσα – η Ιταλία βρίσκεται σήμερα λίγο πριν από το ελληνικό 2010. Προσεχώς και σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση ο Ρέντσι θα πάει σε ιταλικό νησί – κάτι σαν το τουριστικό και πανέμορφο Σαλίνα – για να βάλει τη χώρα του σε μνημόνια όπως ο Παπανδρέου στο Καστελλόριζο. Οι αγανακτισμένοι Ιταλοί θα κατακλύσουν τις πλατείες της Ρώμης. Ο Στέφανο Φασίνα – πρώην υπουργός Οικονομικών και κεντρική περσόνα του Sinistra Italiana – θα ηγηθεί πιθανώς του νέου ρεύματος αντισυστημισμού. Η Ιταλία θα πάει σε εκλογές στις οποίες οι πλατείες θα νικήσουν. Παράλληλα και η ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά θα γνωρίσει πιένες. Το παλιό πολιτικό σύστημα θα απονομιμοποιηθεί. Οι κραυγές του Σίλβιο για τη νέα «ανομία» δεν θα ακούγονται πια. Η αστική τάξη θα χορεύει χωρίς αύριο στα αποκαΐδια της καπιταλιστικής Πομπηίας. Αυτοκινητόδρομοι στον Νότο θα μείνουν ημιτελείς. Ο Ραούλ Κάστρο και ο Εβο Μοράλες θα χαιρετίσουν τη νέα αλλαγή. Ο Τσίπρας θα στείλει συγχαρητήρια. Οι φοιτητές θα τραγουδούν το «Bella Ciao». Και μετά θα ξυπνήσουμε. Η Ιταλία θα συνεχίσει να κυβερνάται από τον Ρέντσι (και οι ταξικές διαφορές θα διατηρηθούν). Εξάλλου, όπως λένε οι πηγές, η χώρα του Νότου γλίτωσε τα μνημόνια το 2011 οριστικά.

Η Sinistra Italiana – θετική ως εγχείρημα – θα βαλτώσει στην πύρινη πραγματικότητα. Το παράδειγμα αντιλιτότητας Τσίπρα δεν είναι ακριβώς διδακτικό. Ο Νότος θα συνεχίσει να είναι η χωματερή των γερμανικών εξαγωγών και το δοχείο του προσφυγικού δράματος. Το Μιλάνο και η Ρώμη θα παραμείνουν υπέροχες πόλεις – αν είσαι ρώσος ή ινδός ολιγάρχης. Ο Νότος θα στενάζει μεταξύ ανεργίας, σκουπιδιών και Μαφίας. Οι νέοι της Ιταλίας θα πηγαίνουν για μπαρίστας (εργαζόμενοι σε μπουφέ των καφέ) στο Λονδίνο. Και αν δεν επιτελεσθεί μια συνολική στροφή της γερμανικής Ευρώπης, ο φασισμός και ο νεοναζισμός που τροφοδοτούνται από την ξενοφοβία θα είναι οι μόνοι κερδισμένοι.