[Εμπιστευτικά] Στα δυο
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η διασκεδαστική πασαρέλα των ισοδύναμων που θα απαλύνουν τον πόνο μας συνεχίζεται χαρωπά. Αλλά επειδή δεν βλέπω να βρίσκονται πολλά, θα συνεισφέρω ένα καλό.
Ακούστε λοιπόν. Σήμερα στην Ελλάδα κυκλοφορούν κανονικά περίπου 830.000 αυτοκίνητα χωρίς να έχουν πληρώσει τέλη κυκλοφορίας το 2015 – ενδεχομένως ούτε τα προηγούμενα χρόνια, αλλά ας μείνουμε στο 2015 για την οικονομία της συζήτησης…
Πού το ξέρουμε αυτό; Από την Εφορία.
Πάμε παρακάτω. Το μέσο κόστος τελών κυκλοφορίας ανά αυτοκίνητο είναι 410 ευρώ. Συνεπώς 830.000 αυτοκίνητα επί 410 ευρώ το αυτοκίνητο, μας κάνει περίπου 340 εκατομμύρια.
Πώς είπατε; Ακριβώς! Είναι το ισοδύναμο για τον ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, ενώ κάτι περισσεύει και για τις συντάξεις.
Αντί λοιπόν να πάνε να πιάσουν τους μπαταχτσήδες που δεν πληρώνουν τέλη, σκέφτονται να αυξήσουν τα τέλη.
Με άλλα λόγια, να τιμωρήσουν τη συνέπεια όσων τα πληρώνουν κανονικά. Και να απαλλάξουν την ασυνέπεια αφού, ούτως ή άλλως, όσοι δεν πληρώνουν τα φθηνότερα τέλη αποκλείεται να πληρώσουν τα ακριβότερα.
Διηγήθηκα αυτήν την ιστορία για να καταλήξω ότι η Ελλάδα είναι όντως χωρισμένη στα δυο. Αλλά όχι στα δυο που νομίζουμε.
Είναι χωρισμένη σε εκείνους που πληρώνουν ή προσπαθούν να πληρώσουν ακόμη κι όταν δεν έχουν.
Και σε εκείνους που δεν πληρώνουν ή θέλουν να μην πληρώνουν ακόμη κι αν έχουν.
Αυτόν τον βασικό διαχωρισμό επιβεβαίωσαν και οι τρεις εκλογικές αναμετρήσεις του 2015. Είναι η «ταξική ψήφος» για την οποία μίλησε ο Πρωθυπουργός.
Διευκολύνθηκε από μια κυνική επαγγελία της καθ’ ημάς Αριστεράς σύμφωνα με την οποία «οι άλλοι θα πληρώσουν και για εμάς». Συνεπώς ο κάθε ξύπνιος δεν έχει παρά να επιλέξει «εμάς» κι όχι τους «άλλους».
Θέλετε ακόμη ένα παράδειγμα; Κόβουν τις συντάξεις ανάλογα με το ύψος τους. Είναι λέει κοινωνικά δίκαιο να προφυλάξουν τις μικρότερες συντάξεις.
Συνεπώς, αν κάποιος πλήρωνε κανονικά υψηλές εισφορές επί δεκάδες χρόνια για να πάρει μια καλή σύνταξη, την πάτησε. Αντιθέτως, όποιος πήρε στη ζούλα μια σύνταξη, ας πούμε, των οκτακοσίων ευρώ στα είκοσι χρόνια δεν θα πάθει τίποτα.
Ποιος τιμωρείται λοιπόν; Και ποιος επιβραβεύεται;
Είναι η ελληνική εκδοχή του μύθου των εχόντων. Οι οποίοι τελικά δεν είναι παρά τα κορόιδα. Εκείνοι που πληρώνουν για όλους.
Αυτός ο διαχωρισμός είναι οριζόντιος και όχι κάθετος. Τέμνει όλες τις κοινωνικές, επαγγελματικές και εισοδηματικές τάξεις.
Και συγκροτεί έναν πολιτικό στρατό του οποίου το βασικό πρόσταγμα είναι η αποθέωση του αμοραλισμού: στην υγειά των κορόιδων!..
Google news
