[Μικροπολιτικός] Η Σταυρούλα γνώριζε (αλλά δεν μιλούσε;)
Μια φωτογραφία μόνον έμεινε ως ανάμνηση...
Η πρώην βουλευτίνα των ΑΝΕΛ Σταυρούλα Ξουλίδου είναι ιδιαίτερα δραστήρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τόσο πολύ, που μέχρι και απόπειρα δωροδοκίας είχε καταγγείλει πως της είχαν προτείνει μέσα από αυτά. Δεν θα μπορούσε βέβαια με αυτές τις περγαμηνές να μη γνωρίζει τα περιβόητα πλέον tweets του λογαριασμού που ανήκε στον υφυπουργό για 12 ώρες, Δημήτρη Καμμένο.
Μιλώντας μάλιστα στον ραδιοσταθμό Παραπολιτικά, υποστήριξε πως σχεδόν όλοι οι βουλευτές τα γνώριζαν, επισημαίνοντας πως θα έπρεπε να τα γνωρίζει (καρφί!) και ο πρόεδρος του κόμματος, Πάνος Καμμένος.
Αφού βρε Σταυρούλα τα γνώριζες, γιατί δεν τα έλεγες και εσύ στον πρόεδρο Πάνο, να μην τρέχουμε χθες μέσα στη νύχτα; Εγώ είμαι μαζί της. Γιατί ο πρόεδρος την έχει πληγώσει τρεις φορές, σε λιγότερο από ενάμιση μήνα.
Πρώτα, δεν την έκανε υπουργό στον ανασχηματισμό του Ιουλίου, μετά για γραφειοκρατικό ζήτημα έμεινε εκτός συνδυασμών ενόψει των εκλογών του Σεπτέμβρη και τρίτη και φαρμακερή, που δεν την υπουργοποίησε ούτε τώρα, παρότι της το είχε υποσχεθεί. Δεν θέλω να πιστεύω πως όλα αυτά σχετίζονται με τα όσα είπε για τις αναρτήσεις του Δημήτρη Καμμένου…
Γιατί έλειπε ο Αλέκος από τη μάχη;
Ο Αλέκος Αλαβάνος ήταν από τους πρώτους εκτός ΣΥΡΙΖΑ που στήριξαν και χαιρέτισαν τη δημιουργία της Λαϊκής Ενότητας του παλιόφιλού του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Βέβαια στην πορεία κάπου το πράγμα δεν κύλησε καλά, μιας και από ό,τι μαθαίνω δεν τα βρήκαν ούτε στη θέση που θα είχε στα ψηφοδέλτια ο Αλέκος, ούτε τα υπόλοιπα στελέχη της ομάδας του Σχέδιο Β.
Και κάπου εκεί, χάθηκαν και οι δημόσιες τοποθετήσεις στήριξης από τον Αλέκο, τον οποίο ούτε ξαναείδαμε, ούτε ξανακούσαμε στην πορεία προς τις κάλπες. Μυρίστηκε την αποτυχία του εγχειρήματος, δεν του άρεσαν όσα του πρότειναν οι πρώην σύντροφοί του; Δεν είμαι σίγουρος. Μπορεί να ισχύουν και τα δύο. Αλλωστε, όσοι τον ξέρουν, αναφέρουν πως δεν αρκείται σε δεύτερους ρόλους.
Κριτική από μακριά
Τώρα, λίγες μέρες μετά τις εκλογές, μιλώντας στον ραδιοσταθμό του Αθηναϊκού Πρακτορείου, έδωσε την εξήγησή του για την εκλογική αποτυχία του εγχειρήματος Λαφαζάνη. Οπως υποστήριξε, το μήνυμα που εξέπεμπε η Λαϊκή Ενότητα ήταν θολό. Αλλα υποστήριζε ο Παναγιώτης, άλλα η Ζωή Κωνσταντοπούλου και άλλα ο Γλέζος, πάντα σχετικά με το νόμισμα.
Θα μου πείτε, δεν έχει άδικο. Απλά ο Αλέκος συνηθίζει να παρεμβαίνει και να κρίνει την έκβαση μαχών στις οποίες δεν έλαβε μέρος. Δεν είναι η πρώτη φορά. Και μετά το άσχημο αποτέλεσμα που είχε τον Οκτώβριο 2009 ο ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο έκανε.
Τότε έλεγε πως ο ΣΥΡΙΖΑ καπελώνεται από τον Αλέξη Τσίπρα και τα στελέχη του Συνασπισμού και δεν θα έχει ρόλο τα επόμενα χρόνια. Μάλιστα, είχε προσπαθήσει να διεμβολίσει το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργώντας το Μέτωπο Ανατροπής, έχοντας τη στήριξη της ΚΟΕ, της ΔΕΑ, της ΚΕΔΑ και της ΑΠΟ. Εδώ είναι που κολλάει το γνωστό: Το ‘βλεπες, το ‘παιξες;
Ενα πρόβλημα
για κάθε λύση
Στα βαθιά νερά με το που ανέλαβαν καθήκοντα έπεσαν οι νέοι επικεφαλής του υπουργείου Παιδείας και ειδικά η αναπληρώτρια Σία Αναγνωστοπούλου.
Αφορμή ήταν η επίθεση κατά της κυβέρνησης από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ – με ανακοινώσεις του Θόδωρου Φορτσάκη και της Εύης Χριστοφιλοπούλου αντίστοιχα – για το θέμα της συνεχιζόμενης, για 12η μέρα, κατάληψης του ΤΕΙ Αθήνας από ομάδα νεαρών που ζητάνε να δοθεί άδεια στον έγκλειστο Νίκο Ρωμανό ώστε να παρακολουθήσει τα μαθήματά του με βραχιολάκι, θέμα για το οποίο σας είχα ενημερώσει τις προηγούμενες ημέρες.
Η υπουργός Σία, λοιπόν, συναντήθηκε άμεσα με τη διοίκηση του ΤΕΙ, η οποία την ενημέρωσε και κατόπιν επικοινώνησε με τον συνάδελφό της στο Δικαιοσύνης, Νίκο Παρασκευόπουλο. Ο τελευταίος τη διαβεβαίωσε «για τις άμεσες ενέργειες ώστε να λυθεί το ζήτημα το συντομότερο δυνατό» – εγώ απλά απορώ γιατί είναι τόσο περίπλοκο να λυθεί…
Παρότι νέα στο πόστο η Αναγνωστοπούλου (και χωρίς να έχουν οριστεί οι εντός υπουργείου αρμοδιότητες της πολιτικής ηγεσίας) έδωσε και ειδήσεις. Είπε ότι θα βαδίσει «στα χνάρια» και των Μπαλτά – Κουράκη (εγώ πάλι όταν το άκουσα, είπα «ωχ»…) κι ότι ελπίζει να καταργηθεί ο συντελεστής ΦΠΑ του 23%, καθώς «τα φροντιστήρια δεν είναι για τα παιδιά της μπουρζουαζίας».
Και, προσέξτε: είπε, τέλος, ότι πρέπει να απλοποιηθεί η διαδικασία απαλλαγής από τη διδασκαλία των Θρησκευτικών όσων μαθητών το επιθυμούν, γιατί δεν είναι δυνατόν να πρέπει να δηλώνει ο μαθητής το θρήσκευμά του (ή ότι είναι άθεος) για να εξασφαλίσει απαλλαγή. «Κακώς δεν το αλλάξαμε ώς τώρα, θα το αλλάξουμε», πρόσθεσε. Προβλέπω να ανοίγουν νέα μέτωπα…