Ο άνθρωπος που δεν είχε τίποτα να χάσει

Με μια στρατηγική που δεν μεταβλήθηκε κατ’ ελάχιστον στην προεκλογική περίοδο, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης όχι μόνο κατάφερε μέσα σε τέσσερις εβδομάδες να καλύψει μια χαώδη δημοσκοπική διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά απειλεί βάσιμα τον Αλέξη Τσίπρα με πολιτική αποκαθήλωση. Μια εκλογική επικράτηση της ΝΔ, έστω και οριακή, είναι κοινός τόπος εντός και εκτός των γαλάζιων τειχών ότι θα αποτελεί προσωπικό θρίαμβο του Μεϊμαράκη – σε αντίθεση με τον Τσίπρα, που με μια οριακή νίκη δύσκολα θα επαναφέρει την εικόνα της επτάμηνης πολιτικής κυριαρχίας του.

Το μήνυμα που εκπέμπουν και από τον στενό πυρήνα του νέου προεδρικού επιτελείου στην Λεωφόρο Συγγρού είναι ότι ο Τσίπρας δεν δίνει στις κάλπες της Κυριακής μια μάχη για επιστροφή στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και για την πολιτική επιβίωσή του. Αυτό υπονοεί και ο Μεϊμαράκης, όταν εμφανίζεται επιφυλακτικός για το εάν ο Τσίπρας θα παραμείνει στο τιμόνι του ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση που κληθεί να επιστρέψει στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οχι επειδή εκτιμά ότι θα ανοίξει ένας κύκλος εσωκομματικής αμφισβήτησης που θα οδηγήσει σε αλλαγή ηγεσίας στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως γιατί αμφιβάλλει εάν αντέχει την ήττα ο ψυχισμός του Τσίπρα.

ΕΜΠΕΙΡΟΣ ΚΑΙ ΑΦΘΑΡΤΟΣ. Στενοί συνεργάτες του Μεϊμαράκη παρατηρούν ότι το μεγαλύτερο όπλο του σε αυτή την καμπάνια δεν ήταν ούτε το λαϊκό προφίλ του, το οποίο διευκόλυνε την επαναπροσέγγιση κοινωνικών ομάδων που είχαν απομακρυνθεί από τη ΝΔ, ούτε η πολυετής εμπειρία του από εκλογικές αναμετρήσεις και η αποδοχή του από τις γαλάζιες φατρίες και την κομματική βάση. Το βασικότερο πλεονέκτημα του Μεϊμαράκη, ιδίως απέναντι στον Τσίπρα, ήταν ότι «δεν είχε τίποτα να χάσει». Ανέλαβε να κατευθύνει τη ΝΔ ως μεταβατική λύση ανάγκης και να προετοιμάσει μια αδρανοποιημένη κομματική μηχανή για την εκλογή νέας ηγεσίας, και μέσα σε αυτό το σκηνικό εκλήθη να δώσει και την εκλογική μάχη.

Ενα δεύτερο, εξίσου σημαντικό πλεονέκτημα, ήταν ότι ο Μεϊμαράκης νόθευε την προσπάθεια του Τσίπρα να μετατρέψει τις εκλογές σε μια μάχη ανάμεσα στο «νέο και το παλαιό πολιτικό σύστημα». Το πολιτικό προφίλ του Μεϊμαράκη δεν είχε υποστεί φθορά αντίστοιχη με εκείνη των προκατόχων του στην κομματική ηγεσία ή άλλων πρωτοκλασάτων στελεχών που ταυτίστηκαν με το κυβερνητικό παρελθόν της ΝΔ. Αυτό προφανώς το έχουν αντιληφθεί πλέον και στην Κουμουνδούρου και εξηγεί ενδεχομένως την αλλαγή πλεύσης του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος καταγγέλλει ότι έχει απέναντί του και μάχεται όλο το «σύστημα Σαμαρά». Για τον παραδοσιακό ψηφοφόρο της ΝΔ ο Μεϊμαράκης ήταν ένας πιστός στρατιώτης του κόμματος που δεν λαβώθηκε από τον κυβερνητισμό. Την περασμένη δεκαετία είχε αυξήσει το πολιτικό κεφάλαιό του και τις προσβάσεις του στον κομματικό μηχανισμό, ως ο πρώτος αιρετός γραμματέας της ΝΔ, η τριετής θητεία του στην κυβέρνηση Καραμανλή (2006-2009) εξαντλήθηκε στο Πεντάγωνο περιορίζοντας το πολιτικό κόστος, ενώ στην κορύφωση της μνημονιακής περιόδου η Προεδρία της Βουλής όχι μόνον τον άφησε αλώβητο αλλά του έδωσε την ευκαιρία να καλλιεργήσει και ένα υπερκομματικό προφίλ.

Τα σημαντικά ποσοστά δημοφιλίας του Μεϊμαράκη σε όλες τις δημοσκοπήσεις φανερώνουν ότι σε έναν βαθμό ο αρχηγός της ΝΔ καταγράφεται και ως νέα άφιξη. Σε ανύποπτο χρόνο, τις πρώτες ημέρες μετά το δημοψήφισμα, ο ίδιος είχε σχολιάσει ότι ανεξαρτήτως ηλικίας στην πραγματικότητα ο Τσίπρας ήταν ο παλαιότερος αρχηγός – οι βασικοί αντίπαλοί του, από τον Μεϊμαράκη έως τη Φώφη Γεννηματά και τον Σταύρο Θεοδωράκη, όλοι ήταν νεότεροι στην παρέα των αρχηγών. Αυτό επέτρεψε στον Μεϊμαράκη να καταστρώσει μια καμπάνια περισσότερο επιθετική και λιγότερο απολογητική, ενώ ταυτόχρονα περιορίζονταν και οι αμφισβητίες της αξιοπιστίας του. Η επιμονή, εξάλλου, σε μια συναινετική πορεία που θα επικυρωθεί και από τη συγκρότηση ενός κυβερνητικού σχήματος ευρύτατης αποδοχής ενίσχυσε αυτή την εικόνα αξιοπιστίας. Στον αντίποδα, ο Τσίπρας ήταν εκείνος που εμφανίστηκε διχαστικός, κλείνοντας την πόρτα των συνεργασιών.

  

ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΠΛΑΝΟ. Για την επόμενη, μετεκλογική ημέρα το πλάνο του Βαγγέλη Μεϊμαράκη δείχνει επίσης ξεκάθαρο, σε αντίθεση με το πλάνο του ΣΥΡΙΖΑ. Αν η ΝΔ επικρατήσει θα απευθυνθεί εκ νέου στον Τσίπρα για συνεργασία, ενώ μπροστά σε μια νέα άρνηση του τέως πρωθυπουργού ο Μεϊμαράκης είναι αποφασισμένος να προχωρήσει σε μια κυβερνητική σύμπραξη με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Στην Συγγρού προεξοφλούν ότι η κοινοβουλευτική δύναμη των τριών κομμάτων θα υπερβαίνει τις 160 έδρες. Αν η ΝΔ είναι δεύτερη δεν θα τορπιλίσει τον μεγάλο συνασπισμό, αλλά θα επιδιώξει όλοι οι εταίροι να συνυπογράψουν μια προγραμματική συμφωνία για τα βήματα τουλάχιστον του πρώτου έτους και με δέσμευση για κυβερνητικό ορίζοντα τουλάχιστον τριετίας. Η μονιμότητα στην ηγεσία της ΝΔ είναι ένα θέμα που θα εξεταστεί από τον Μεϊμαράκη σε εκείνη τη φάση.