Ο (πολύ) αφηρημένος Γιάνης
Ο Γιάνης Βαρουφάκης με τον φίλο του καθηγητή και γενικό γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής του υπουργείου Οικονομικών Νίκο Θεοχαράκη (δεξιά) σε κάποιο διάλειμμα του Eurogroup, στη Ρίγα της Λετονίας
Βάζω στοίχημα ότι στους περισσότερους έχει συμβεί τουλάχιστον μία φορά. Να φεύγεις για ταξίδι και να έχεις ξεχάσει κάτι σημαντικό. Να σε τρώει η αγωνία, «βρε τι έχω ξεχάσει;» αλλά να μην μπορείς να το προσδιορίσεις. Ισως, λέω ίσως, κάπως έτσι να εκτυλίχθηκαν τα πράγματα και στην περίπτωση του Γιάνη. Να έφυγε δηλαδή από το υπουργείο Οικονομικών στην οδό Νίκης εκείνη την ημέρα του Απρίλη, να είχε τσεκάρει ότι το κινητό του τηλέφωνο δουλεύει ρολόι όσον αφορά τις δυνατότητες ηχογράφησης, να είχε σχεδιάσει ότι το βράδυ θα γυρίσει την πλάτη στους ομολόγους του και θα πάει να φάει μόνος με φίλους, αλλά στην πτήση για τη Λετονία να τον έτρωγε η αγωνία. «Τι έχω ξεχάσει, τι έχω ξεχάσει». Φθάνοντας στη Ρίγα, το θυμήθηκε. Είχε φύγει χωρίς τον φάκελο της διαπραγμάτευσης. Σαν να λέμε δηλαδή πως κάποιος πάει για ψάρεμα και έχει ξεχάσει το καλάμι. Ο Βαρουφάκης δεν είχε μαζί του τις ελληνικές θέσεις για να τις μεταφέρει στους ομολόγους του στο Eurogroup. Ψάχνονται και οι συνεργάτες του, πουθενά ο φάκελος. Να πάρει, τον αφήσαμε στην Αθήνα…
Συναγερμός στην οδό Νίκης
– «Να έρθει ο φάκελος αμέσως Λετονία».
– «Ξέρετε, θέλει τρεις ημέρες με το ταχυδρομείο και στον προϋπολογισμό έχουν κοπεί τα κονδύλια για ταχυμεταφορές. Για να πάρουμε το οκέι για έκτακτη ταχυμεταφορά απαιτούνται επίσης τρεις ημέρες για τις εγκρίσεις». Ελληνικό Δημόσιο σε περίοδο κρίσης. Για το ενδεχόμενο να υπήρχε στο γραφείο υπουργού, στον υπολογιστή του ή στον προσωπικό του υπολογιστή μαζεμένος όλος ο φάκελος της διαπραγμάτευσης ηλεκτρονικά και να απαιτείται ένα e-mail, ούτε κουβέντα. Για να μη νομίζετε ότι αυτή ήταν η αιτία που η διαπραγμάτευση στη Ρίγα εξελίχθηκε σε φιάσκο, ο φάκελος έφθασε τελικά αυθημερόν στη Ρίγα. Βρήκε κάποιος στο υπουργείο κάποιον «μπάρμπα από την Κορώνη» στα ΕΛΤΑ και έγινε η δουλειά γρήγορα. Κόστισε 168 ευρώ, η αυθημερόν αποστολή, τα οποία εικάζω ότι κάποιος υπάλληλος τα έβαλε – τουλάχιστον προσωρινά χωρίς να γνωρίζω αν τα πήρε πίσω – από την τσέπη του.
Κι αν νομίζετε ότι η φαντασία όποιου μου τα διηγήθηκε είναι ζωηρή, κάντε μιαν ερώτηση στον Γιάνη. Σίγουρα, θα το διαψεύσει.