[Εμπιστευτικά] Ποιοι;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο.
Ο,τι κι αν γίνει, όποιος κι αν βγει, με όποιους κι αν κυβερνήσει, ξέρουμε από τώρα τι ακριβώς θα ισχύει την επομένη των εκλογών.
Θα ισχύει το 3ο Μνημόνιο όπως συμφωνήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κι όπως ψηφίστηκε από τη Βουλή.
Αν δεν απατώμαι, είναι η πρώτη φορά από συγκρότησης του ελληνικού κράτους που συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Εως τώρα οι εκλογές σπανίως προσδιόριζαν το μετεκλογικό. Ο καθένας έλεγε τις παπαριές του, έπιανε όσους έπιανε κορόιδα και αφού τον ψήφιζαν έκανε του κεφαλιού του.
Από τις «Ακόμα καλύτερες μέρες» του 1985 και το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» του 1989 έως το «Λεφτά υπάρχουν» του 2009 και το «Μνημόνιο τέλος» του 2015.
Αυτή τη φορά κορόιδα δεν υπάρχουν, αλλά ούτε και παπαριές. Ο,τι ψηφίστηκε αυτό θα εφαρμοστεί. Από δεξιούς ή αριστερούς, μικρούς ή μεγάλους, παλιούς ή καινούργιους.
Από τη στιγμή λοιπόν που γνωρίζουμε απολύτως το κυβερνητικό πρόγραμμα της επόμενης τριετίας, τι απομένει; Να βρούμε ποιος θα το εφαρμόσει.
Δευτερεύον, θα μου πείτε, αλλά όχι απλό.
Διότι το πρόγραμμα αυτό δεν αρκεί να εφαρμοστεί: πρέπει να εφαρμοστεί μεθοδικά, συγκροτημένα κι αποτελεσματικά, μήπως και κάποια στιγμή ορθοποδήσει η χώρα.
Ποιος θα το εφαρμόσει λοιπον; Ειλικρινά δεν γνωρίζω. Θα έλεγα όμως δύο πράγματα.
Πρώτον, ότι οι πιθανότητες επιτυχίας είναι μεγαλύτερες όσο ευρύτερη είναι η πολιτική και κοινοβουλευτική βάση της κυβέρνησης που θα το εφαρμόσει.
Δεύτερον, ότι οι πιθανότητες επιτυχίας αυξάνονται αν το πρόγραμμα εφαρμοστεί από μια κανονική κυβέρνηση φυσιολογικών ανθρώπων κι όχι από γραφικούς, καλαμπουρτζήδες και κομπογιαννίτες.
Με άλλα λόγια, τα πράγματα θα είναι δύσκολα αν η χώρα δεν επιστρέψει σε κάποια μορφή διακυβέρνησης κανονικού τύπου – με τα θετικά της και τα αρνητικά της.
Δεν γνωρίζω ποιοι μπορούν να τη συγκροτήσουν και δεν είναι αυτό το θέμα μου.
Υποθέτω ότι η Ελλάδα διαθέτει ακόμη πολλούς φυσιολογικούς και ικανούς ανθρώπους έτοιμους να την κυβερνήσουν. Οπως υποθέτω ότι τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν σε όλες τις παρατάξεις.
Είναι δύσκολο όμως να γίνει δουλειά με νούμερα στο υπουργείο Οικονομικών, με ιδεοληπτικούς στην παιδεία ή τη Δικαιοσύνη, με ακτιβιστές στη μετανάστευση, με άεργους στη βιομηχανία ή το περιβάλλον, με φαύλους στη Δημόσια Διοίκηση ή με τηλεμαινάδες στην Προεδρία της Βουλής.
Η αλήθεια είναι ότι το επτάμηνο που πέρασε κόστισε πανάκριβα στη χώρα. Σε όλα τα επίπεδα.
Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι τώρα καταλάβαμε τι ΔΕΝ πρέπει να γίνει.
Ωστε να συμφωνήσουμε επιτέλους σε αυτό που χρειάζεται να κάνουμε.
Google news
