Δεν θα είναι υποψήφιος, αλλά θα στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος το είπε; Ο άνθρωπος που το 2010 έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ, επικεφαλής της ΔΗΜΑΡ, επειδή δεν συμφωνούσε με τον κινηματικό χαρακτήρα του κόμματος από το οποίο αποχώρησε. Ο Φώτης Κουβέλης.
Βρίσκει κανείς λογική στην τωρινή επιλογή του; Είναι αντιφατική, ασφαλώς. Αλλά είναι συνεπής σε μια ταυτότητα: ανέκαθεν ήταν αντιφατικός και, κάποιες φορές, αλλοπρόσαλλος.
Καταλαβαίνει κανείς σήμερα γιατί έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ; Καταλαβαίνει γιατί μπήκε στη συγκυβέρνηση με τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο; Γιατί εισέπραξε, τσάμπα, τα υβριστικά συνθήματα των νεολαίων: «Μισθούς, συντάξεις τα ‘κανες κουρέλι, άντε και μπιπ, σύντροφε Κουβέλη»; Γιατί βγήκε από τη συγκυβέρνηση; Καταλαβαίνει κανείς γιατί, μία ημέρα πριν η ΔΗΜΑΡ μπει στην Τρικομματική, είχε ενημερώσει ότι δεν θα μπει; Γιατί μία ημέρα πριν βγει διέδιδε ότι δεν θα βγει; Γιατί είπε «όχι» στους 58 της Κεντροαριστεράς, για να φωνάξει αμέσως μετά τον Καστανίδη;
Οταν ξεκίνησε το εγχείρημα της ΔΗΜΑΡ είχε στο πλάι του μια σειρά από προσωπικότητες με σημαντική διαδρομή στον χώρο της δημοκρατικής Αριστεράς – με τον Σπύρο Λυκούδη, μάλιστα, τους ένωναν δεσμοί φιλίας από τη δεκαετία του 1960. Κατάλαβε κανείς γιατί κατάφερε να απομακρύνει όλα τα πρόσωπα του επιτελείου του, πρόσωπα που συνέβαλαν στη συσπείρωση σε σημαντικά ποσοστά ενός ρεύματος αριστερών ευρωπαϊστών: Λυκούδης, Τσούκαλης, Παπαδόπουλος, Χατζησωκράτης, Μαργαρίτης;
Λένε διάφορα για τον πρώην αρχηγό της ΔΗΜΑΡ, που εξελίχθηκε σε μοιραίο πρόσωπο για την Αριστερά. Λένε, π.χ., ότι είχε κρυφές βλέψεις, ότι τον περασμένο Ιανουάριο ήταν έτοιμος να κατεβεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η συνεργασία χάλασε επειδή ήθελε να κατεβεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, φοβόταν μήπως δεν πάρει τους σταυρούς που προσδοκούσε.
Δεν πιστεύω σε αυτή τη φήμη για ένα πρόσωπο που, όπως λέει άσπονδος φίλος του: «Του Κουβέλη; Αβγό του δίνεις και θα σ’ το κάνει πιο στρογγυλό».