Πωλούν καύσιμα με διπλάσιο κέρδος

Δικαιολογείται η βενζίνη στη Ζάκυνθο και τις Κυκλάδες να πωλείται 20 λεπτά ακριβότερα απ’ ό,τι στην Αττική; Τις πταίει που το υγραέριο κίνησης σε Χανιά, Κέρκυρα και Μυτιλήνη στοιχίζει 16 λεπτά ακριβότερα απ’ ό,τι στην Αθήνα, με την ψαλίδα στις Κυκλάδες να ανεβαίνει στα 18 λεπτά και στην Κεφαλονιά να φτάνει τα 20 λεπτά;

Σίγουρα δεν ευθύνονται τα μεταφορικά, είναι η απάντηση, τα οποία χρησιμοποιούνται απλώς ως άλλοθι από εταιρείες και πρατηριούχους για να κερδοσκοπούν. Διότι η επιβάρυνση λόγω μεταφορικών στα νησιά φτάνει το πολύ τα 5 λεπτά για κάθε λίτρο βενζίνης, σύμφωνα με πηγές της ίδιας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πρατηριούχων, χώρια που σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, πλην της Κρήτης, ισχύει ο μειωμένος ΦΠΑ 16% αντί για 23%.

Ερευνα της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου του υπουργείου Οικονομίας, που ολοκληρώθηκε προ ημερών, δείχνει ότι ο ένοχος είναι τα αδικαιολόγητα υψηλά περιθώρια κέρδους με τα οποία δουλεύουν εταιρείες αλλά και πρατηριούχοι στους εννέα πιο ακριβούς νομούς της χώρας. Περιθώρια διπλάσια από εκείνα της Αττικής.

Αποτελώντας στην ουσία μια μικρογραφία του φαινομένου που έχει επισημανθεί και καταγγελθεί δεκάδες φορές, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, η έρευνα επιβεβαιώνει πως παρότι κάθε κρίκος της αλυσίδας των καυσίμων ρίχνει τις ευθύνες στους άλλους, και όλοι μαζί κατηγορούν το κράτος για την υψηλή φορολογία, εντούτοις σε αρκετές περιοχές η κερδοσκοπία ζει και βασιλεύει.

Ως μέτρο σύγκρισης στην έρευνα θεωρήθηκε η Αττική, όπου λειτουργεί καλύτερα ο ανταγωνισμός και τα καύσιμα κοστίζουν όσο και ο μέσος όρος πανελλαδικά. Στο Λεκανοπέδιο, εταιρείες εμπορίας και οι πρατηριούχοι μοιράζονται ένα κέρδος για τη βενζίνη της τάξεως των 9 λεπτών το λίτρο. Δηλαδή από 4,5 λεπτά το λίτρο ο καθένας.

Στον αντίποδα, το αντίστοιχο περιθώριο κέρδους που μοιράζονται εταιρείες και πρατήρια στο Ηράκλειο φτάνει τα 21,3 λεπτά, στα Δωδεκάνησα τα 21,7 λεπτά, στην Κεφαλονιά τα 23,2 λεπτά και σε Ζάκυνθο, Κυκλάδες τα 30 λεπτά. Αναλογούν δηλαδή εκεί από 15 λεπτά το λίτρο στις εταιρείες και τους βενζινοπώλες.

Ακόμη και αν αφαιρέσει κάποιος το κόστος των μεταφορικών, που δεν είναι ασήμαντο, καθώς η μεταφορά γίνεται μέσω πλοίου ενώ στα νησιά δεν υπάρχουν μεγάλες αποθήκες για διατήρηση του προϊόντος, και πάλι τέτοια περιθώρια δεν δικαιολογούνται. Διότι το μεταφορικό κόστος για τη βενζίνη π.χ. στην Κέρκυρα είναι 3 λεπτά/λίτρο, 2,5-5 λεπτά στην Κρήτη ανάλογα με το αν το καύσιμο φτάνει με δεξαμενόπλοιο ή ακτοπλοϊκά με βυτιοφόρο, και ακόμη χαμηλότερα στις Κυκλάδες καθώς οι εταιρείες επιδοτούνται για τη μεταφορά καυσίμων μέσω του ειδικού λογαριασμού πετρελαίου. Δεν πρέπει μάλιστα να αγνοήσει κανείς ότι σε κάποια ακριτικά νησιά ισχύει ακόμη ΦΠΑ 16% αντί για 23%, άρα τα κέρδη μεγαλώνουν περαιτέρω.

ΣΤΟ ΓΚΑΖΙ. Κάνοντας την ίδια σύγκριση τιμών στο υγραέριο που χρησιμοποιούν 100.000-150.000 οδηγοί, οι αποκλίσεις φτάνουν έως και τα 20 λεπτά το λίτρο συγκριτικά με την Αττική. Λογικό. Διότι ενώ στην Αττική εταιρείες και βενζινοπώλες μοιράζονται ένα κέρδος 12 λεπτών το λίτρο, στο Ρέθυμνο το ποσό φτάνει τα 25,3 λεπτά. Σε Κέρκυρα και Λέσβο ξεπερνά τα 28 λεπτά, σε Δωδεκάνησα και Ζάκυνθο φτάνει τα 29,6 λεπτά, με αποκορύφωμα την Κεφαλονιά και τα 30 λεπτά το λίτρο.

Μετά τα παραπάνω θα περίμενε κανείς η πολιτεία να λάβει μέτρα. Λάθος. Η μεν ΓΓ Εμπορίου παραπέμπει στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, επισημαίνοντας ότι η ίδια δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να κάνει κοστολογικούς ελέγχους, άρα δεν γνωρίζει και το ακριβές ύψος των μεταφορικών. Η δε Επιτροπή Ανταγωνισμού επικαλείται τις σοβαρές δυσκολίες που συναντά προκειμένου να αποδείξει αν η υπερτιμολόγηση σε μια αγορά συνιστά ή όχι καρτέλ.