[Μικροπολιτικός] Το Μάπετ Σόου του ΣΥΡΙΖΑ

ΜΠΟΡΕΙ να σας ξέφυγε, όμως η άλλη μεγάλη είδηση – μετά, φυσικά, τις ελληνικές εκλογές – είναι ότι ο βάτραχος Κέρμιτ και η Μις Πίγκι τελικά χώρισαν. Οχι, ο υπαινιγμός δεν αφορά το διαζύγιο Τσίπρα – Λαφαζάνη. Σε αντίθεση με τον Κέρμιτ και τη γουρουνίτσα με την πνιχτή φωνή και τα  κόκκινα μάγουλα, ανάμεσα στον Αλέξη και τον Παναγιώτη δεν υπήρξε ποτέ πάθος. Ωστόσο, η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ έχει κάτι από Μάπετ Σόου.

Το σκεφτόμουν βλέποντας χθες σε ένα μπαλκόνι τηλεοπτικού δελτίου τον Στέλιο Παππά. Το ανοξείδωτο στυλ και το απαξιωτικό ύφος θα ήταν αντάξια των περίφημων δύο γέρων του Μάπετ Σόου – αν ο σύντροφος Στέλιος έβρισκε το ταίρι του. Φυσικά, θα μπορούσε αυτόν τον ρόλο να τον παίξει τέλεια ο σύντροφος Φλαμπουράρης, πατήρ όχι φυσικός, αλλά εκ πολιτικής αγχιστείας, του έτερου εκ του διδύμου κορυφής του ΣΥΡΙΖΑ. Αν τους έβαζαν να εμφανιστούν σε διπλό παράθυρο και να σχολιάζουν, το Μάπετ Σόου του ΣΥΡΙΖΑ θα έσπαγε ταμεία…

Βίζιτες και πυροτεχνήματα

Είπα Φλαμπουράρης και θυμήθηκα ότι κάποιος μου ψιθύρισε ότι είχε διατελέσει μέντωρ και ενός Θόδωρου Ρουσόπουλου. Θυμίζω το φλερτ του Θόδωρου με την Αριστερά – ελέω και γάμου μετά της αριστερογενούς Μάρας – πριν χαθεί στους πλούσιους κόλπους της Δεξιάς – μαζί με τη Μάρα φυσικά. Λέτε αυτό να εξηγεί το μένος του ντουέτου Μεϊμαράκη – Καραχάλιου κατά του Τσίπρα, ο οποίος απεκλήθη «ψευτράκος» από τον προσωρινό πλην μόνιμο αρχηγό της ΝΔ από τη σέντρα των νέων εκλογών;

Ως γνωστόν, Μεϊμαράκης και Καραχάλιος – Οθέλος και Ιάγος στο σαιξπηρικό δράμα της ΝΔ το 2004 – είχαν κάνει σουρωτήρι τον Ρουσόπουλο αμέσως μετά τη νίκη τού 2004, διότι η Ρηγίλλης δεν τον άντεχε παντοδύναμο στο Μαξίμου. Ούτως ή άλλως, η επιστροφή Καραχάλιου επαναφέρει στη Συγγρού – αφού στη Ρηγίλλης δεν πρόλαβαν να πάνε – έναν από τους πιο ταλαντούχους πολιτικούς σχεδιαστές της Μεταπολίτευσης. Αλλά και έναν τολμηρό στρατηγικό νου. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μεϊμαράκης ξεκίνησε με πυροτεχνήματα και πέτυχε να δημιουργήσει πολιτικά γεγονότα – όπως ο εξαναγκασμός της Προεδρίας της Δημοκρατίας να πάει σε διερευνητικές εντολές. Αλλωστε ο «Βαγγέλας» γνωρίζει την ψυχολογία των εκλογέων της ευρύτερης συντηρητικής παράταξης όσο λίγοι. Και ξέρει ότι η ΝΔ υποφέρει από προχωρημένη αποσυσπείρωση, αφού οι σαμαρικοί και δεν ήξεραν να τρέξουν το μαγαζί και επέμεναν σε κινήσεις που παραλίγο να το διαλύσουν.

Αν ο Μεϊμαράκης ποτίσει και κανένα αμίλητο νερό την Ντόρα – κάτι μπορεί να γίνει. Αν και η βίζιτα στη Ζωή και το αβαντάρισμα του Λαφαζάνη εξυπηρετούν την τακτική ανάγκη ενίσχυσης των επιτιθέμενων εξ αριστερών του Τσίπρα – αλλά διώχνουν μεσαίο κόσμο από τη ΝΔ. Πού θα πάνε αυτοί; Στον Τσίπρα αν γίνει πειστικός στον ευρωπαϊκό του λόγο και δεν σταθμεύσουν καθ’ οδόν στο Ποτάμι.

Δεν την ήθελε
με τίποτα

Από τον περασμένο Ιανουάριο συνυπήρχαν στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, οι σχέσεις τους όμως δεν ήταν οι καλύτερες. Ο λόγος για τη Ραχήλ Μακρή και τον Βαγγέλη Διαμαντόπουλο. Τώρα πλέον συνυπάρχουν και στο εγχείρημα της Λαϊκής Ενότητας του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Οπως πάντως περιγράφουν πρώην και νυν σύντροφοί τους, το μεγάλο θέμα το είχε ο Διαμαντόπουλος. Θεωρούσε ότι η πολιτική αισθητική της Ραχήλ δεν άρμοζε στον ΣΥΡΙΖΑ. Ηταν πολύ δεξιά για τα γούστα του. Η μοίρα όμως οδήγησε και τους δύο έξω από την Κουμουνδούρου και συγκάτοικους στην Κάνιγγος – κατά πάσα πιθανότητα. Ακόμη και στις τελικές διαβουλεύσεις για τη συγκρότηση του νέου κόμματος υπό τον Λαφαζάνη, ο Διαμαντόπουλος έβαζε θέμα Ραχήλ. Τελικά, υπό την πίεση του χρόνου αποδέχτηκε την κατάσταση και αποφάσισε να θάψει βαθιά μέσα του τα όσα πιστεύει για τη συνάδελφό του. Λογικό. Ο ισχυρός σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να κάνει πίσω. Αλλωστε, τι μπορεί να πει η Ραχήλ μπροστά στην πολιτική αισθητική των «γουναράδικων» και του παπα-Σούρα;