[Αριστερά] Πανηγύρια

Η είδηση θέλει, μέρος κατοίκων της Ρόδου να εξεγείρονται κατά του ελέγχου του ΣΔΟΕ σε πανηγύρι του νησιού που διοργάνωσε αθλητικός σύλλογος. Η αποδοκιμασία κατά του κλιμακίου ήταν έντονη. Υπήρξαν και κάποιοι που φώναζαν πως με ελέγχους πλήττεται η «παράδοση», ίσως έχοντας στον νου τη μυθική δήλωση Κίσινγκερ πως όποιος θέλει να χτυπήσει τους Ελληνες πρέπει να ξεκινήσει από τις «πολιτιστικές τους ρίζες». Μια δήλωση που βέβαια δεν έγινε ποτέ, αλλά αναπαράγεται με ζήλο χρόνια τώρα. Είναι οι «θεματοφύλακες» της παράδοσης τόσο πολλοί στη χώρα ή τα πράγματα έχουν άλλη αφετηρία;

  

Ας αποκωδικοποιήσουμε λοιπόν το γεγονός. Κάθε χρόνο γίνονται πανηγύρια. Πολλά από αυτά αποτελούν απλώς την προσομοίωση νυχτερινού κέντρου της πόλης με γαρδένιες και σαμπάνιες και τραπέζια κρατημένα, συχνά μέσα σε χωράφια ή γήπεδα. Λιγοστά επίσης διατηρούν μια κάποια τοπικότητα και ένα κάποιο μουσικό ιδίωμα. Πάμε όμως στο ψαχνό. Τα περισσότερα τα διοργανώνουν μαγαζιά ή καφενεία. Και παίρνουν πάνω τους την εμπορική εκμετάλλευση. Για άλλα υπεύθυνοι είναι πολιτιστικοί σύλλογοι ή αθλητικά σωματεία που επειδή είναι μη κερδοσκοπικοί φορείς απαλλάσσονται από τον ΦΠΑ για τρεις εκδηλώσεις τον χρόνο. Κάτι τέτοιο είχαμε στη Ρόδο. Πάλι όμως το θέμα δεν είναι εδώ αφού και όλα νόμιμα να προέκυπταν υπάρχει κάτι άλλο: η κουλτούρα της φορολογικής απειθαρχίας. Μια στάση που δεν αφορά το σύνολο του πληθυσμού, αλλά καλά κρατεί από τα χρόνια του Οθωνα. Και φαίνεται πως η μέση συλλογική συμπεριφορά συνεχίζει και επί ΣΥΡΙΖΑ να εκλαμβάνει το κράτος ως εχθρικό μηχανισμό.

  

Η ανυποταξία στους φόρους έχει να κάνει με τον άδικο χαρακτήρα που συχνά αυτοί εγκιβωτίζουν. Εχει να κάνει με την υποκρισία, να κυνηγιέται φορολογικά η απόδειξη που δεν κόπηκε για ζαμπονοτυρόπιτα και όχι για σαμπάνια. Εχει όμως να κάνει και με το ότι πριμοδοτήθηκε πολιτικά. Ας θυμηθούμε την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ όταν μια ταβερνιάρισσα συνελήφθη στην Υδρα το 2012 για φορολογική παράβαση.

  

Από εκείνο το μακρινό περιστατικό, βέβαια, έχουν περάσει τρία χρόνια. Ο χθεσινός ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι κυβέρνηση. Και το κόμμα της Κουμουνδούρου είναι που τώρα κυνηγάει να μαζέψει λεφτά για τα άδεια κρατικά ταμεία. Κοινώς, ο νέος «φορολογικός» πατριωτισμός είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Θέλετε ένα δείγμα; «Καλούμε την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών να περιφρουρήσει με όλα τα μέσα τη διαδικασία και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες δίνουν καθημερινά αυτή τη μάχη, με αυταπάρνηση και υψηλό αίσθημα ευθύνης» λέει σε ανακοίνωσή της η φιλοκυβερνητική Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Δημόσιες Οικονομικές Υπηρεσίες. Πρώτη φορά φορο-Αριστερά.