[Εμπιστευτικά] Ακατανόητα

3 λεπτά
Σε όλα τα φυσιολογικά κόμματα της Υφηλίου ισχύει ένας πολύ απλός κανόνας: όταν δεν έχουν αρχηγό, βρίσκουν αρχηγό.
Ανοίγουν το καταστατικό, στήνουν κάλπη, βαράνε πέναλτι ή πλακώνονται στο ξύλο αλλά βρίσκουν αρχηγό. Αυτό λένε οι στοιχειώδεις κανόνες της πολιτικής, αυτό λέει και η απλή λογική.
Σε όλα τα κόμματα πλην ενός: της ΝΔ!
Στην οποία παραιτήθηκε ο αρχηγός και για ανεξήγητους λόγους αντί να ψάξουν αρχηγό το έριξαν στην κουβέντα.
– Να βγάλουμε αρχηγό;
– Και πώς να βγάλουμε αρχηγό;
– Να τον βγάλουμε τώρα ή σε τρία τέρμινα;
– Να τον βγάλουμε έτσι ή αλλιώς;
Και άλλα πολλά ακατανόητα.
Τα οποία είτε ως σκέψεις, είτε ως προφάσεις, στηρίζονται σε μια βασική παραίσθηση: ότι η ΝΔ φέρει την ευθύνη της χώρας και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ασχολείται με τα δευτερεύοντα όταν τρέχουν τα βασικά.
Παιδιά, hello! Να σας πω μια είδηση; Στις 25 Ιανουαρίου χάσατε τις εκλογές.
Ως εκ τούτου, η ευθύνη της χώρας ανετέθη στον Αλέξη, τον Πάνο και τα άλλα παιδιά – όσα έμειναν, δηλαδή.
Το ξέρω ότι κάποιοι στη ΝΔ έχουν μια μανία να σώζουν τη χώρα αλλά αρκετά την έσωσαν έως τώρα. Ας τη σώσει και κάνας άλλος.
Η ΝΔ λοιπόν μπορεί θαυμάσια να βρει και αρχηγό και οδηγό και θυρωρό χωρίς να διακυβεύεται το μέλλον του τόπου και ασκώντας ταυτοχρόνως τον ρόλο της αντιπολίτευσης που της ανέθεσε ο λαός. Διότι, εξ όσων γνωρίζω, άλλος ρόλος δεν της ανετέθη στις τελευταίες εκλογές.
Και επειδή όλοι καταλαβαίνουμε πως από τον Σεπτέμβριο θα γίνει του Κουτρούλη ο γάμος, χρήσιμο θα ήταν ένα μεγάλο κόμμα να έχει τις εσωτερικές διαδικασίες πίσω του και όχι μπροστά του.
Διότι θα έχει μεγάλη πλάκα να καθαρίσει ο Τσίπρας τα δικά του τα εσωκομματικά μέσα στον Σεπτέμβριο (που είναι και σοβαρά) και η ΝΔ να συζητάει ακόμη ποιοι θα ψηφίσουν, πότε θα ψηφίσουν, πώς θα ψηφίσουν και αν θα δίνουν δύο ή δυόμισι ευρώ.
Να το πω απλά.
Τελικά η ΝΔ δεν ψάχνει μόνο για αρχηγό. Ψάχνει να αποδείξει στον κόσμο ότι καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω της. Ψάχνει να ξαναμπεί επειγόντως στο παιχνίδι. Ψάχνει να υπάρξει ξανά ως συντεταγμένη εναλλακτική δύναμη.
Και σε αυτά τα θεμελιώδη ζητήματα δεν χωρούν ούτε αναβολές, ούτε παρατάσεις, ούτε προφάσεις, ούτε νταραβέρια, ούτε μωροφιλοδοξίες.
Διότι (όπως απεδείχθη προσφάτως και με την κυβέρνηση) η πραγματικότητα τελικά εκδικείται. Σκληρά.
Θα έχει μεγάλη πλάκα να καθαρίσει ο Τσίπρας τα δικά του τα εσωκομματικά μέσα στον Σεπτέμβριο (που είναι και σοβαρά) και η ΝΔ να συζητάει ακόμη ποιοι θα ψηφίσουν, πότε θα ψηφίσουν, πώς θα ψηφίσουν και αν θα δίνουν δύο ή δυόμισι ευρώ













