Η ΚΡΥΦΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Η φωτογραφία με τους χαριεντισμούς Τσίπρα – Ρέντσι ενώπιον της καγκελαρίου Μέρκελ στο περιθώριο της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αποκαλύπτει ασφαλώς την ανθρώπινη πλευρά των πολιτικών ηγετών. Συμβολίζει όμως και τη γοητεία της εξουσίας – που κυριεύει εκείνους που την ασκούν. 
Αρκετά χρόνια μετά το περίφημο «ο καθένας δικαιούται τα δικά του 15 λεπτά δημοσιότητας», το χαμόγελο του Βαρουφάκη συμπληρώνει ένα πεντάμηνο μπροστά στα φώτα των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Είναι έτοιμος για το σβήσιμο του προβολέα; Κανείς δεν είναι, ποτέ. 
Πίσω από τα χαμόγελα, η διαπραγμάτευση είναι σε οριακό σημείο – κάτι αναμενόμενο, από τη στιγμή που οι δανειστές ουσιαστικά προτείνουν τον αργό θάνατο της ελληνικής οικονομίας με το επιχείρημα ότι έτσι θα αποφευχθεί η ξαφνική αυτοκτονία της. 
Οι Ελληνες και οι Ελληνίδες περιμένουν με αγωνία την έκβαση του πεντάμηνου θρίλερ: θα λειτουργούν οι τράπεζες την επόμενη εβδομάδα με τίμημα τη νέα υπερφορολόγηση και τη νέα μείωση μισθών και συντάξεων; Ή θα οδηγηθούμε σε μια βίαιη βαλκανιοποίηση, που θα φτωχύνει σε ακραίο βαθμό τους περισσοτέρους και θα πλουτίσει το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που έχει χρήματα και τα έβγαλε στο εξωτερικό; 
Παρατείνοντας τη διαπραγμάτευση, η κυβέρνηση άφησε εκτεθειμένες τις τράπεζες στις κερδοσκοπικές κινήσεις. Παράλληλα, αύξησε τον αριθμό των Ελλήνων που όχι μόνο δεν έχουν να χάσουν, αλλά – αντίθετα – έχουν να κερδίσουν στο ενδεχόμενο ενός Grexit. 
Αλλά, βεβαίως, δεν είναι η στιγμή της αναζήτησης ευθυνών. Το ερώτημα είναι αν θα βρει η κυβέρνηση το θάρρος να υπογράψει μια κάκιστη συμφωνία για να αποφευχθεί η άμεση χρεοκοπία: όσοι παίρνουν τοις μετρητοίς τις δηλώσεις, το αποκλείουν. Οι κυνικοί παραπέμπουν στην γοητεία της εξουσίας. Και έχουν την Ιστορία με το μέρος τους.