Μια δικαιολογία λιγότερη

Ονομάζεται Μαχινούρ Οζντεμίρ και έγινε γνωστή το 2009, όταν ορκίστηκε βουλευτής στο περιφερειακό Κοινοβούλιο των Βρυξελλών φορώντας μαντίλα. Εξι χρόνια αργότερα, σε ηλικία πλέον 32 ετών, αποπέμφθηκε από το κόμμα της και της ζητήθηκε να παραδώσει την έδρα της επειδή αρνείται να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων.

Η αποπομπή της νεαρής γυναίκας θέτει σοβαρά ερωτήματα στο Βέλγιο. Για την επιρροή που ασκεί η Τουρκία, και συγκεκριμένα το Κόμμα Ευημερίας και Ανάπτυξης. Για τον κίνδυνο μιας «κοινοτικής» ψήφου σε μια πολυπολιτιστική πόλη σαν τις Βρυξέλλες. Για τα όρια των «λογικών παζαριών» που κάνουν τα μεγάλα κόμματα, αλιεύοντας ψήφους όπου μπορούν.

Η επιτροπή δεοντολογίας του Ανθρωπιστικού Δημοκρατικού Κέντρου κάλεσε για εξηγήσεις την Οζντεμίρ μετά την άρνησή της να λάβει μέρος σε εκπομπή ενός τηλεοπτικού καναλιού με αντικείμενο τις σφαγές του 1915 και του 1916. Η βουλευτής, που είχε κατηγορηθεί και το 2009 για άρνηση του Ολοκαυτώματος, αρνήθηκε να προσέλθει. «Αναγνωρίζω όλες τις σφαγές της Ιστορίας» είπε, επαναλαμβάνοντας την πάγια θέση όλων των τουρκικής καταγωγής βουλευτών.

Ενα ανάλογο επεισόδιο έγινε στο παρελθόν με τον Εμίρ Κιρ, έναν σοσιαλιστή βουλευτή, που κατηγορήθηκε από το κόμμα του ότι δεν τήρησε ενός λεπτού σιγή στις εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, τον Απρίλιο. Εδώ όμως ακολουθήθηκε μια διαφορετική διαδικασία, καθώς το Σοσιαλιστικό Κόμμα θεωρεί ότι οι άνθρωποι που προέρχονται από μετανάστευση απαρτίζουν τη νέα λαϊκή τάξη των Βρυξελλών και πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη κατανόηση.

Στην πραγματικότητα, όλα τα μεγάλα κόμματα έχουν αναγκαστεί να στρατολογούν εκπροσώπους μειονοτήτων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, οι Αρχές ξεκίνησαν μια μεγάλη εκστρατεία με στόχο την ταχύτερη απόκτηση της βελγικής ιθαγένειας. Και το 2004, οι ξένοι πολίτες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές με την προϋπόθεση ότι έχουν συμπληρώσει πέντε χρόνια διαμονής στη χώρα.

Σε ό,τι αφορά τη Γενοκτονία των Αρμενίων, η επίσημη θέση των Αρχών ήταν μέχρι την «υπόθεση Οζντεμίρ» αμφιλεγόμενη. Την περασμένη εβδομάδα, όμως, ο πρωθυπουργός Σαρλ Μισέλ δήλωσε ενώπιον των βουλευτών ότι η Τουρκία διέπραξε γενοκτονία, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της Αγκυρας. Οι τουρκικής καταγωγής βουλευτές δεν μπορούν έτσι πλέον, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη θέση τους, να επικαλεστούν την άρνηση των βελγικών Αρχών να αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία των Αρμενίων.