Ενα ταξίδι έχει πάντα περισσότερο ενδιαφέρον όταν είναι κάτι περισσότερο από ψυχαγωγικό. Αλλά για ποιον ακριβώς λόγο πήγε ο Αλέξης Τσίπρας στην Αγία Πετρούπολη; Από τη σύνθεση της αποστολής, η εύκολη απάντηση είναι ότι πήγε για μπίζνες. Ο έλληνας Πρωθυπουργός συνοδεύεται από τρεις υπουργούς, τον Γιώργο Σταθάκη, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τη Νάντια Βαλαβάνη, καθώς και 25 επιχειρηματίες. Ο ίδιος αναμένεται να υπογράψει με τον ρώσο πρόεδρο ένα προσύμφωνο για την επέκταση στην Ελλάδα του αγωγού Turkish Stream. Θεωρητικά, δηλαδή, μυρίζει χρήμα. Στην πραγματικότητα, όμως, από τον ρωσικό ουρανό δεν πρόκειται να βρέξει ούτε μισό ρούβλι.
Ο ένας λόγος είναι ότι το προσύμφωνο που θα υπογράψει ο Πρωθυπουργός θα είναι πολιτικού χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει ότι το κείμενο δεν θα είναι νομικά δεσμευτικό και ότι επομένως δεν θα απελευθερώσει κανενός είδους χρηματοδότηση ως προκαταβολή ενόψει της κατασκευής του αγωγού – αυτά θα ήταν τα 5 δισ. του Λαφαζάνη. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι την Αθήνα δεν τη χωρίζει χάσμα μόνο με τις Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη και τη Νέα Υόρκη. Τη χωρίζει και με τη Μόσχα. Αν οι μισοί υπουργοί της κυβέρνησης και ενδεχομένως και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει ζωή και εκτός ευρώ, το Κρεμλίνο δεν βλέπει καμία χρησιμότητα σε μια Ελλάδα εκτός ευρωζώνης, ενώ θέλει τη λύση στο ελληνικό ζήτημα τουλάχιστον όσο και η Δύση.
Με άλλα λόγια, ο Βλαντίμιρ Πούτιν κινείται σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος από τον Λαφαζάνη και τη Βαλαβάνη που η καρδιά τους χτυπάει στην Αγία Πετρούπολη ή τον Βούτση και τον Στρατούλη που είπαν χθες ότι είναι έτοιμοι για το «μεγάλο όχι» και το σώμα τους έμεινε στην Αθήνα. Είναι κάτι που εξηγεί γιατί ο Λαφαζάνης ακκίζεται υποκλινόμενος ως μέλος μιας κυβέρνησης που φλερτάρει επιμόνως και μονομερώς με τη Ρωσία, ενώ το βλέμμα τού Πούτιν παραμένει τόσο παγωμένο όσο της τίγρης της Σιβηρίας. Εξηγεί, επίσης, γιατί η ελληνική αποστολή μπορεί να επιστρέψει από την Αγία Πετρούπολη και να έχει κάνει κυρίως ιδεολογικοπολιτικό τουρισμό.