Εκλογές – δημοψήφισμα για Ερντογάν

Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν συμμετέχει στις βουλευτικές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στη χώρα του την Κυριακή. Οι κάλπες, όμως, είναι ένα είδος δημοψηφίσματος για τον τούρκο πρόεδρο. Και αυτό γιατί από τότε που εμφανίστηκε στα πολιτικά πράγματα της Τουρκίας έχουν αλλάξει πολλά. Η χώρα που κάποτε θεωρούνταν υπόδειγμα σύνθεσης του Ισλάμ, της δημοκρατίας και της οικονομίας στη Μέση Ανατολή, έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό τη δημοκρατική οδό. Ο πρωταγωνιστής και των δύο φάσεων είναι ο Ερντογάν. Αλλά εάν στην πρώτη φάση ενίσχυε την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του, στη δεύτερη, που κρατάει τουλάχιστον μια δεκαετία, επιχειρεί να φιμώσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και να παραμείνει όσο περισσότερο μπορεί στην εξουσία έχοντας την πρόθεση να αλλάξει ακόμη και το Σύνταγμα, αν χρειαστεί.

Ο Ερντογάν προσβλέπει, επομένως, στη νίκη του κόμματός του για πολλούς λόγους. Ενας θρίαμβος θα τον βοηθούσε να αντικαταστήσει τον Κεμάλ Ατατούρκ ως κυρίαρχη προσωπικότητα στην πολιτική ιστορία της χώρας. Είναι εμφανές ότι ο τούρκος πρόεδρος θέλει να υφαρπάξει αυτόν τον ρόλο από τον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας. Και ιδού πώς επιχειρεί να το επιτύχει:

1. Κάν’ το όπως ο Πούτιν
Αφού περιόρισε τον ρόλο του στρατού στα πολιτικά πράγματα, ο Ερντογάν αντέγραψε τον ρώσο πρόεδρο παίρνοντας μαζί του στην προεδρία πολλές από τις εξουσίες και τα προνόμια που είχε ως πρωθυπουργός. Τον περασμένο Αύγουστο έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Τουρκίας που εκλέγεται απευθείας από τον λαό. Και σκοπεύει να μείνει για πολύ ακόμα στο νέο και χλιδάτο προεδρικό μέγαρο

2. Φίμωσε τους αντιπάλους του
Μια σειρά από τηλεφωνικές συνομιλίες που διέρρευσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποδείκνυαν την εμπλοκή του Ερντογάν σε υποθέσεις διαφθοράς. Εκείνος κατηγόρησε τον πρώην σύμμαχό του και εξόριστο κληρικό Φετουλάχ Γκιουλ (φωτογραφία) για τη διαρροή και χρησιμοποίησε τη σύγκρουση για να εκκαθαρίσει εκατοντάδες αστυνομικούς, εισαγγελείς και δικαστές που θεωρούσε ότι τον υπονόμευαν

3. Δαιμονοποίησε τα σόσιαλ μίντια
Η Τουρκία έχει γίνει ένας από τους πιο επιθετικούς λογοκριτές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο διαφθοράς, οι τουρκικές Αρχές μπλoκάρισαν την πρόσβαση στο YouTube, ο ίδιος ο Ερντογάν χαρακτήρισε το twitter «τη χειρότερη απειλή για την κοινωνία», ενώ έχει δηλώσει αδιάφορος για την κριτική που του ασκείται από τον υπόλοιπο κόσμο. 

4. Εκφοβίζει τον Τύπο
Ο Ταγίπ Ερντογάν κατηγόρησε πρόσφατα τον Καν Ντουντάρ, 
τον διευθυντή της εφημερίδας «Τζουμχουριέτ», για «κατασκοπεία» μετά τη δημοσίευση φωτογραφιών στις οποίες εικονίζονταν τουρκικά φορτηγά να παραδίδουν όπλα στους σύρους αντάρτες, ενώ απείλησε ότι θα τον στείλει στη φυλακή. Επίσης έχει καταθέσει μήνυση εις βάρος της «Χουριέτ» για έναν τίτλο με τον οποίο διαφωνούσε.

5. Καταπνίγει τις διαμαρτυρίες
Το 2013 η αστυνομία χρησιμοποίησε υπέρμετρη βία απέναντι σε ειρηνικούς διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την κατασκευή ενός εμπορικού κέντρου στην Πλατεία Ταξίμ. Η αστυνομική βία έγινε ο καταλύτης για μια περίοδο ταραχών κατά τις οποίες ο τούρκος πρόεδρος έκανε επίδειξη αυταρχισμού. Νόμος που ψηφίστηκε πρόσφατα προβλέπει βαριές ποινές για τους πολίτες που συμμετέχουν σε διαδηλώσεις οι οποίες δεν έχουν την άδεια της αστυνομίας.

6. Διαμένει σε ένα παλάτι
Το προεδρικό μέγαρο που κατασκεύασε ο τούρκος πρόεδρος για τον εαυτό του διαθέτει 1.150 δωμάτια, δίκτυο υπόγειων τούνελ και την τελευταία λέξη της αντικαταστοπευτικής τεχνολογίας, ενώ πέντε υπάλληλοι είναι οι δοκιμαστές του προεδρικού φαγητού. Αρκεί μια σύγκριση: το νέο προεδρικό μέγαρο της Τουρκίας είναι τριάντα φορές μεγαλύτερο από τον Λευκό Οίκο.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη θα κερδίσει εύκολα τις περισσότερες έδρες στη Βουλή. Θα είναι όμως αρκετές για την αλλαγή του Συντάγματος;