Η ΒΑΒΕΛ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ
Τα πρώτα χρόνια της ελληνικής κρίσης, η σχέση με το Βερολίνο περνούσε μέσα από τις τοπικές εκλογές στα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας: όποτε η καγκελάριος είχε μπροστά της μια τέτοια αναμέτρηση, φρόντιζε να σκληραίνει τη στάση της - και επομένως τη δική μας θέση.
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Τα πρώτα χρόνια της ελληνικής κρίσης, η σχέση με το Βερολίνο περνούσε μέσα από τις τοπικές εκλογές στα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας: όποτε η καγκελάριος είχε μπροστά της μια τέτοια αναμέτρηση, φρόντιζε να σκληραίνει τη στάση της – και επομένως τη δική μας θέση.
Ακολούθησε ο Νικολά Σαρκοζί – στην προσπάθεια επανεκλογής του στην προεδρία της Γαλλίας δεν δίστασε να κάνει την Ελλάδα κλωτσοσκούφι, μόνο και μόνο για να δείξει ότι επί των ημερών του η Γαλλία πέτυχε να γίνει ισότιμος συνομιλητής του Βερολίνου.
Τα ίδια συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα με τους υπουργούς Οικονομικών της Ιβηρικής: έχοντας μπροστά τους το εκλογικό φόβητρο του Podemos σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα – τον οποίο βλέπουν ως τον «έλληνα Ιγκλέσιας».
Το ΔΝΤ – που μέσω του ελληνικού προγράμματος «πάτησε πόδι» στην ευρωζώνη – δεν διδάχθηκε τίποτε από την υπόθεση των «λάθος πολλαπλασιαστών», που ταλάνισαν άνευ λόγου την ελληνική οικονομία: έχοντας να ικανοποιήσει τα διαφορετικά συμφέροντα των χωρών του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, η Κριστίν Λαγκάρντ επιλέγει την ασφαλή μέθοδο της σκλήρυνσης – και καθιστά ακόμα πιο δύσκολη την έξοδο της Ελλάδας από το Μνημόνιο.
Η Πενταμερής του Βερολίνου – και η προσπάθεια των δανειστών να βρουν σημεία σύγκλισης στις θέσεις τους – αναδεικνύει μια άλλη πτυχή του ελληνικού δράματος: οι πιστωτές μας δεν ξέρουν τι θέλουν, αλλά – δυστυχώς για εμάς – ξέρουν πώς να το αποκτήσουν!
Google news
