[Αριστερά της Εδέμ] Ανεργος υπουργός Μνημονίου

Πρώην υπουργός, νυν άνεργος, δουλειά ψάχνει. Η αγγελία σε διεθνή ιστότοπο προκάλεσε αίσθηση: ο πρώην υπουργός και πρώην δήμαρχος Βριλησσίων Αργύρης Ντινόπουλος αναζητεί δουλειά. Μάλιστα περιγράφει τα προσόντα του και το μορφωτικό του επίπεδο ως εξής: «Πρώην υπουργός, με 13 χρόνια εμπειρίας στην πολιτική και υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης, αναζητεί εργασία. Εχει πλούσιο βιογραφικό με σπουδές στη δικηγορία, με θητεία στη μάχιμη δημοσιογραφία, ομιλεί αγγλικά, γαλλικά, ειδικός στην επικοινωνία, στη διαχείριση κρίσεων, στη διοίκηση, παίρνει άμεσα δύσκολες αποφάσεις. Μπορεί να μετεγκατασταθεί άμεσα στο εξωτερικό».

Ετσι, πλάι στους χιλιάδες νέους που μεταναστεύουν μετά τις αλυσιδωτές σπουδές τους στο εξωτερικό, προστίθεται και ένας πληθωρικός αστέρας της πολιτικής με πολυετή εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων, όπως διαβάζουμε, και προφανώς όχι και τόσο πετυχημένη αφού αυτή η ίδια κρίση τον αναγκάζει να κοιτάζει έξω. Και μοιάζει κανονικό ή και έντιμο για τον ίδιο να αναζητεί εργασία (εξάλλου η οκτάχρονη θητεία του στη Βουλή και το όριο ηλικίας δεν του δίνουν το δικαίωμα να έχει ακόμη σύνταξη).

Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια που αν μη τι άλλο επιχρωματίζει την είδηση με μια δόση δεύτερης σκέψης: η πρώτη είναι πως ο Ντινόπουλος με αυτοθυσιαστικό τρόπο στήριξε, πριμοδότησε και υπερασπίστηκε μια πολιτική που τώρα τον αναγκάζει να αναζητεί δουλειά αλλού. Μιλώ για τη γνωστή μνημονιακή λαίλαπα. Ταυτόχρονα, φαντάζομαι πως καταλαβαίνει και ο ίδιος ότι το λεγόμενο «success story» που διατύπωνε με φωνές συχνά στα πάνελ ως μέλος της προηγούμενης κυβέρνησης δεν ήταν ακριβώς success (πετυχημένο).

Σήμερα, που το νεομεταναστευτικό ρεύμα δυναμώνει και χιλιάδες Ελληνες φτιάχνουν τις βαλίτσες τους και τα βιογραφικά τους, μπορεί η παραπάνω είδηση να μοιάζει μικρής σημασίας. Ο Ντινόπουλος, εξάλλου, είχε δουλειά πριν εμπλακεί με την πολιτική, δεν ήταν γόνος ούτε παρέλαβε εκλογική πελατεία από τον πατέρα του. Εχει πάντα όμως ενδιαφέρον η γείωση με την πύρινη πραγματικότητα, η επιστροφή στη βιοπάλη και η μετωπική αναμέτρηση με το έδαφος που εσύ καλλιέργησες.

Οχι, δεν θα ρίξω την ευθύνη για την καπιταλιστική κρίση στον συμπαθή πρώην υπουργό, αλλά ας κάνει μια μικρή αυτοκριτική όταν με το καλό απαντηθεί η αγγελία του και ταξιδέψει δίπλα σε δεκάδες νέους επιστήμονες για τις «φάμπρικες της Γερμανίας ή του Καναδά». Ας θυμηθεί να τους πει για εκείνο το ρημάδι το success story.