[Στιγμές] Τρίμηνες συμβάσεις

Τον Νοέμβριο του 2003, η Γαλλία και η Γερμανία συμφώνησαν να παραβιάσουν τους κανόνες της συμφωνίας για τη σταθερότητα, που αφορούσαν το έλλειμμα του προϋπολογισμού – κανόνες που είχαν συμφωνήσει έξι χρόνια νωρίτερα. Επί τρία χρόνια ούτε ο Ζακ Σιράκ της Γαλλίας ούτε ο Γκέρχαρντ Σρέντερ της Γερμανίας σεβάστηκαν το όριο του ελλείμματος που ήταν 3% επί του ΑΕΠ. Κανείς δεν υπέστη κυρώσεις. Η Γερμανία χρησιμοποίησε αυτή την περίοδο για να γίνει πιο ανταγωνιστική και να χαλαρώσει την αγορά εργασίας. Στη Γαλλία μόλις είχε αρχίσει να ισχύει η εβδομάδα των 35 εργάσιμων ωρών.

Σήμερα η Γαλλία του προέδρου Ολάντ ακόμα παραβαίνει τους κανόνες για το έλλειμμα με την (άγραφη) συμφωνία να προωθήσει μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Ο εργατικός κώδικας της χώρας έχει 3.809 σελίδες, 45% περισσότερες από όσες πριν από 10 χρόνια. Μόνο η συλλογική συμφωνία για τις κομμώτριες καλύπτει 196 σελίδες. «Η πρόκληση-κλειδί» καταλήγει μια πρόσφατη έκθεση του γαλλικού think-tank ΟΕCD, «είναι να αλλάξει την αγορά εργασίας ώστε να υποστηριχθεί η δημιουργία θέσεων εργασίας». Είναι όμως αυτό εφικτό;

Η σύγκριση των ποσοστών ανεργίας είναι εντυπωσιακή. Το 2001 η ανεργία στη Γαλλία και στη Γερμανία ήταν παρόμοια, μόλις κάτω του 8%. Σήμερα στη Γερμανία είναι κάτω του 5% ενώ στη Γαλλία άνω του 10%. Οι νέοι που δεν είναι στο εκπαιδευτικό σύστημα ούτε στην εργασία φθάνουν σήμερα το 19% στη Γαλλία, ποσοστό διπλάσιο από το αντίστοιχο της Γερμανίας.

Οι γάλλοι ηγέτες, τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς, αποδέχονται την υψηλή ανεργία ως το τίμημα για την εξασφάλιση περισσότερης ασφάλειας και υψηλότερων μισθών για όσους εργάζονται. Οι επιχειρηματίες δηλώνουν ότι δεν δημιουργούν νέες μόνιμες θέσεις εργασίας λόγω του κόστους των απολύσεων. Ετσι η συντριπτική πλειονότητα προσλαμβάνει με ολιγόμηνες συμβάσεις, ενισχύοντας ακριβώς την ανασφάλεια που το σύστημα εργασιακής προστασίας ήθελε να αποφύγει. Ανω του 80% των νέων προσλήψεων στη Γαλλία αφορά τρίμηνες συμβάσεις.

Πόσο μακριά είναι αποφασισμένη να πάει η κυβέρνηση Ολάντ με τις μεταρρυθμίσεις στο Εργασιακό; Το νομοσχέδιο που δημοσιοποιήθηκε πριν από μία εβδομάδα, προβλέπει χαλάρωση κάποιων υποχρεώσεων για τους εργοδότες και περιορισμό κάποιων επιδομάτων ώστε «να πιέζονται οι άνεργοι να δουλέψουν». Αλλαγές γίνονται ακόμα στο νομοσχέδιο και ο πρωθυπουργός Εμανουέλ Μακρόν δηλώνει αποφασισμένος να το κάνει νόμο του κράτους, ακόμα και αν χρειασθεί να επαναληφθεί η τραυματική εμπειρία του Φεβρουαρίου όταν αναγκάστηκε να περάσει νόμο με προεδρικό διάταγμα επειδή δεν είχε εξασφαλισμένη την υποστήριξη όλων των βουλευτών του. Με μηδενική ανάπτυξη επί τρία χρόνια και φόβους ότι η ανεργία δεν θα μειωθεί πριν από τις εκλογές του 2017, οι μεταρρυθμίσεις στη γαλλική αγορά εργασίας ίσως κρίνουν πολλά.