[Γνώμη] Η ανάγκη συμφωνίας

Πρέπει, ιδίως αν έχουμε θεσμικό ρόλο, να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η πίεση του χρόνου και η πίεση της ρευστότητας είναι τέτοιες που καθιστούν παραπάνω από απαραίτητη, αδήριτη, την επίτευξη συμφωνίας με τους εταίρους μας για την έναρξη άμεσης αναχρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας. Δεν υπάρχει πλέον λεπτό – ούτε χρονικό, ούτε πολιτικό – για χάσιμο.   

Το καλό είναι ότι στην ανάγκη συμφωνίας συναινούν όλοι οι κρίσιμοι θεσμικοί παράγοντες: και η ελληνική κυβέρνηση και οι ευρωπαίοι εταίροι και το ΔΝΤ και οι αγορές. Θετικό επίσης – και από πλευράς ουσίας και από πλευράς χρόνου – είναι ότι το βασικό βήμα έχει ήδη γίνει και άρα το πλαίσιο υπάρχει: πρόκειται για τη Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η οποία επιβεβαίωνε τρεις μείζονες εξελίξεις: την τήρηση των υποχρεώσεων από ελληνικής πλευράς, την ανάγκη μεταρρυθμίσεων (όχι αναγκαστικά των ίδιων που είχε ξεκινήσει ή αφήσει στη μέση η προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά πάντως εντός της ίδιας «λογικής») και την πορεία προς μια νέα σχέση με τους εταίρους μας – οικονομική και πολιτική – από τον Ιούνιο και μετά. Αυτό που μένει να γίνει τις αμέσως προσεχείς ημέρες είναι να υλοποιηθούν τα παραπάνω – από την Ελλάδα, αλλά με τις υπάρχουσες διαδικασίες και τους όρους, δηλαδή έπειτα από τεχνική αξιολόγηση.

Εδώ είναι η ευθύνη της κυβέρνησης, την οποία έχει αναλάβει πλήρως, καθιστώντας σαφές ότι δεν συζητά κανένα άλλο σενάριο πέραν της συμφωνίας. Την ίδια στιγμή προκύπτει όμως και η ευθύνη όσων θέλουμε να πετύχει, όχι στα λόγια αλλά στην πράξη, η κυβέρνηση αυτόν τον στόχο, καθιστώντας με τη σειρά μας σαφές ότι η επίτευξη συμφωνίας προϋποθέτει συγκεκριμένα και γνωστά πράγματα, που δεν είναι δυνατόν τούτη την ώρα ούτε να αλλάξουν ούτε να παραμεληθούν: οικοδόμηση εμπιστοσύνης με τους εταίρους, εξειδίκευση μέτρων, ουσιαστικοποίηση μεταρρυθμίσεων, δέσμευση σε δημοσιονομικούς στόχους, αποπολιτικοποίηση και αποδραματοποίηση. Η πυξίδα έχει γυρίσει ανάποδα και, ευτυχώς ή δυστυχώς (θα κριθεί από το αποτέλεσμα), ο χρόνος υποτάσσεται στην πολιτική βούληση, όχι το αντίθετο.

Ο Κώστας Μποτόπουλος είναι συνταγματολόγος,  πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς