[Απλά μαθήματα αριθμητικής] Οι τέσσερις επικίνδυνες στροφές

Πιλότος σε μια κούρσα ζωής ή θανάτου με τέσσερις επικίνδυνες στροφές είναι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Από τον τρόπο με τον οποίο θα στρίψει το τιμόνι και πόσο στις τέσσερις ανάποδες στροφές θα εξαρτηθούν πολλά για την πορεία και την τελική έκβαση της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους δανειστές μας. Ο χρόνος εξαντλείται και χωρίς συμφωνία επανεκκίνησης της χρηματοδότησης από το εξωτερικό το Δημόσιο θα μείνει από ρευστό, αν όχι αυτόν τον μήνα, το αργότερο τον επόμενο.Τέσσερα είναι τα επικίνδυνα σημεία που εξακολουθούν να χωρίζουν την κυβέρνηση με τους δανειστές μας, σε αυτήν την κούρσα διαπραγμάτευσης που έχει συγκεκριμένο χρόνο λήξης:

Πρώτον, η κάλυψη του δημοσιονομικού κενού για να επιτευχθούν οι στόχοι που αφορούν το έλλειμμα και το πρωτογενές πλεόνασμα. Στις διαπραγματεύσεις με την προηγούμενη κυβέρνηση, η (τότε) τρόικα ανέβαζε το ποσό αυτό στα 2 δισ. ευρώ. Σήμερα και αφού έχει προηγηθεί το πρώτο δίμηνο του έτους, η σημαντική υστέρηση των εσόδων, η μαύρη τρύπα, έχει μεγαλώσει. Για να κλείσει, η τρόικα ζητά μέτρα άμεσης δημοσιονομικής απόδοσης, δηλαδή κατάργηση των μειωμένων συντελεστών του ΦΠΑ και αύξηση άλλων συντελεστών. Το νέο κείμενο Βαρουφάκη περιλαμβάνει όμως είτε μέτρα μακροπρόθεσμης απόδοσης, όπως οι υποχρεωτικές συναλλαγές στην αγορά με κάρτες, είτε άλλα, όπως ελέγχους για τη μείωση της φοροδιαφυγής στον ΦΠΑ, η απόδοση των οποίων δεν μπορεί να μετρηθεί και κάθε πρόβλεψη είσπραξης εσόδων είναι στον αέρα. Το κενό μεταξύ των δύο πλευρών εξακολουθεί να είναι μεγάλο επιβεβαιώνουν αρμόδιες πηγές

Δεύτερον, οι ιδιωτικοποιήσεις. Στο μέτωπο αυτό εκτιμάται ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα σύγκλισης με τη στροφή της κυβέρνησης στο θέμα του ΟΛΠ και τη δέσμευσή της ότι θα τηρήσει τις διαδικασίες των υφιστάμενων διαγωνισμών.

Τρίτον, οι αλλαγές στο Ασφαλιστικό. Εδώ υπάρχει χάσμα το οποίο διευρύνεται από μονομερείς κινήσεις της κυβέρνησης όπως η κατάργηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις και του νέου τρόπου υπολογισμού του εφάπαξ και των συντάξεων. Ακόμη και τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις για τις οποίες η κυβέρνηση αποδέχεται την ανάγκη περικοπών, τις περιορίζει στις εθελούσιες εξόδους τραπεζοϋπαλλήλων και εργαζομένων σε ΔΕΚΟ. Ενώ οι δανειστές μας ζητούν μαχαίρι στα ενδιάμεσα όρια ηλικίας που επιτρέπουν να βγαίνουν νωρίτερα στη σύνταξη κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων, όπως μητέρες ανηλίκων κ.ά.

Τέταρτον, οι αλλαγές στα εργασιακά. Και εδώ κυβέρνηση και δανειστές μιλούν άλλη γλώσσα, με την πρώτη να επιχειρεί να επαναφέρει σε ισχύ το καθεστώς που αποδομήθηκε με το Μνημόνιο. Αύξηση του κατώτατου μισθού και επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων έχει εξαγγείλει το υπουργείο Εργασίας· απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων ζητούν οι δανειστές.

Αρκεί η νέα διήμερη συνεδρίαση του EuroWorking Group που ορίστηκε για τις 8-9 Απριλίου για να γεφυρώσει τις διαφορές; Μάλλον όχι. Οπότε, πάμε για θρίλερ μέχρι το φινάλε.