[Απλά μαθήματα αριθμητικής] Τέλος χρόνου

Η άμμος τελειώνει στο πάνω μέρος της κλεψύδρας. Οικονομικός χρόνος για την κυβέρνηση δεν υπάρχει. Και ο πολιτικός τρέχει αντίστροφα, εξαντλείται όσο η οικονομία ασφυκτιά.

Η αλήθεια – πέρα και έξω από τις προθέσεις της κυβέρνησης και του εγχώριου πολιτικού συστήματος στο σύνολό του – είναι ότι σταθερότητα στην ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να υπάρξει χωρίς συμφωνία με τους πιστωτές μας, η οποία θα εξασφαλίζει τις πηγές χρηματοδότησης της χώρας για τα επόμενα χρόνια.

Και το ψέμα είναι ότι μπορεί να υπάρξει Grexit. Αυτό ούτε υπάρχει ούτε ποτέ υπήρξε επί της ουσίας, ακόμη και όταν (το 2012) τέθηκε στο τραπέζι ως απειλή από τον γερμανικό άξονα. Κανέναν στην Ευρώπη, στον κόσμο ολόκληρο – πλην ελλήνων κερδοσκόπων και δη με πολλά λεφτά στο εξωτερικό – δεν συμφέρει η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ. Θα ήταν τέτοιες οι φυγόκεντρες δυνάμεις που θα ασκούνταν στην ευρωζώνη και τόσος ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης της παγκόσμιας οικονομίας, που καμιά Μέρκελ δεν θα δοκίμαζε να βάλει τα χέρια της στη φωτιά.

Γιατί ο μόνος δρόμος είναι η συμφωνία Ελλάδας – ευρωζώνης;

n Γιατί τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων που αξιοποιεί τώρα η κυβέρνηση για να καλύπτει δόσεις και τρέχουσες υποχρεώσεις του Δημοσίου δεν είναι απεριόριστα. Δεν υπερβαίνουν τα 3,5 δισ. ευρώ. Κάποια στιγμή (άμεσα) θα τελειώσουν οπότε η χώρα θα χρειαστεί την επόμενη δόση του προγράμματος βοήθειας.

n Γιατί η Ελλάδα θα χρειαστεί τα επόμενα χρόνια νέα χρηματοδοτική βοήθεια της τάξης των 30 δισ. ευρώ για να καλύψει τις υποχρεώσεις προς τους πιστωτές της, σύμφωνα με τα σενάρια που κυοφορούνται ήδη σε Φρανκφούρτη, Βερολίνο και Βρυξέλλες. Χωρίς αυτά θα πρέπει να περικοπούν μισθοί και συντάξεις ή να υπάρξει αθέτηση υποχρεώσεων προς το εξωτερικό, δηλαδή πιστωτικό γεγονός. Και είναι προφανές ότι καμία σώφρων κυβέρνηση δεν θα αναλάβει τέτοιο ρίσκο για τη χώρα.

nΓιατί η Ελλάδα χρειάζεται όντως μεταρρυθμίσεις και τη στήριξη των εταίρων της για να βγει πάλι στις αγορές. Δεν μπορεί να υπάρχουν στρατιές συνταξιούχων 45 και 50 ετών. Ούτε το κράτος διαθέτει κεφάλαια και τεχνογνωσία για να κάνει τον επιχειρηματία αδιακρίτως.

Το ερώτημα είναι με ποιους όρους και προϋποθέσεις θα υπάρξει συμφωνία, δεδομένου ότι ο ισχυρός πυρήνας της ευρωζώνης δεν φαίνεται διατεθειμένος να κάνει πολλά βήματα πίσω. Με μια κυβέρνηση γονατισμένη και με το χέρι απλωμένο για νέα βοήθεια; Αφού προηγηθούν πολιτικές εξελίξεις, τύπου δημοψηφίσματος ή νέων εκλογών;

Ο (πολιτικός) χρόνος θα δείξει. Γιατί οικονομικός δεν υπάρχει.