Τώρα που ο ισραηλινός πρωθυπουργός εξέφρασε τις απόψεις του για το Ιράν ενώπιον του Κογκρέσου, και με όλο αυτό το κλίμα τσίρκου που δημιουργήθηκε, ας πάμε στο σοβαρό ζήτημα: Γιατί συμφέρει την Αμερική να καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν; Μα επειδή τα συμφέροντά μας δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως με τα συμφέροντα του Ισραήλ. Επειτα, ποιο είναι το ελάχιστο που χρειαζόμαστε για να εξασφαλίσουμε τα συμφέροντά μας;
Σε αυτό που συμφωνούν οι ΗΠΑ με το Ισραήλ, και ασφαλώς συμφωνώ και εγώ, είναι ότι το Ιράν δεν πρέπει να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα επειδή θα μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει για να απειλήσει το εβραϊκό κράτος και, αν τη φορτώσει σε έναν πύραυλο, την Ευρώπη καθώς και τα αραβικά κράτη. Επιπλέον, εάν το Ιράν αποκτήσει πυρηνικά η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και η Αίγυπτος θα επιχειρήσουν να κάνουν το ίδιο. Και τότε, ξαφνικά, θα έχεις μια Μέση Ανατολή που δεν θα είναι μόνο γεμάτη συγκρούσεις, αλλά και πυρηνικά όπλα. Και όλα αυτά ενώ υπάρχουν κάποιοι στη Μέση Ανατολή για τους οποίους η «εγγυημένη αμοιβαία καταστροφή» είναι πρόσκληση σε πάρτι και όχι ένα σύστημα αμοιβαίας αποτροπής μιας επίθεσης. Επίσης, εάν το Ιράν κατασκευάσει μια βόμβα υπάρχει ο κίνδυνος ολόκληρο το παγκόσμιο σύστημα μη διάδοσης των πυρηνικών να διαλυθεί.
Σε αυτό το σημείο ο πρόεδρος Ομπάμα και ο Νετανιάχου συμφωνούν. Και, για να είμαι δίκαιος, αμφιβάλλω εάν θα είχαμε τις κυρώσεις και τις διαπραγματεύσεις που έχουμε σήμερα με το Ιράν εάν δεν απειλούσε ο Μπίμπι με επίθεση την Τεχεράνη. Ωστόσο ο Μπίμπι υποστηρίζει ότι το Ιράν πρέπει να καταστρέψει όλους τους αντιδραστήρες στους οποίους μπορεί να εμπλουτιστεί υλικό για την κατασκευή μιας βόμβας. Δεν με ενοχλεί αυτή η θέση. Οπως, όμως, σημειώνει ο Ρόμπερτ Εϊχορν, πρώην μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας των ΗΠΑ, ο στόχος αυτός δεν είναι ούτε επιτεύξιμος ούτε απαραίτητος. Ο Νετανιάχου δεν έχει κανένα πειστικό επιχείρημα ως προς το γιατί εάν εγκαταλειφθεί το προσχέδιο συμφωνίας του Ομπάμα θα υπάρξει μια καλύτερη συμφωνία, όπως μια συνθηκολόγηση και όχι μια κατάσταση στην οποία το Ιράν θα προσπαθεί να φτιάξει βόμβα και η δική μας επιλογή θα είναι ή να το αφήσουμε να το κάνει ή να το βομβαρδίσουμε.
Ο Μπίμπι είναι Τσόρτσιλ σε ό,τι αφορά την απομόνωση του Ιράν. Αλλά, δυστυχώς, είναι δειλός σε ό,τι αφορά το πολιτικό του μέλλον.