«Αυτή είναι μια θλιβερή ιστορία, μια ιστορία φτώχειας, αποκλεισμού, ανεργίας, εργασιακής ανασφάλειας. Μια ιστορία, τελικά, ανισότητας». Στο κυριακάτικο φύλλο της η ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» επιχείρησε μια ακτινογραφία του κοινωνικού χάσματος που έχει διευρυνθεί στη χώρα από το 2008, από την έναρξη της κρίσης, δηλαδή, έως σήμερα. Τα συγκλονιστικά στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια συμπίπτουν με μια χρονιά εκλογών, γεγονός που κινητοποιεί τα κόμματα για να κάνουν – επιτέλους – κάτι. «Επειτα από έξι χρόνια οι δρόμοι μας έχουν γεμίσει με άστεγους, οι ουρές για τα συσσίτια μεγαλώνουν και οικογένειες που έχουν εκδιωχθεί από τα σπίτια τους κοιμούνται στο πάτωμα σπιτιών συγγενών ή φίλων».
Σε όλα τα προεκλογικά προγράμματα περιλαμβάνονται πλέον μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης, «αυτής της πραγματικά έκτακτης εθνικής ανάγκης». Ή θα υπάρξουν αλλαγές στην οικονομική και στην κοινωνική πολιτική ή θα έχουμε εξέγερση, αναφέρεται στο δημοσίευμα.
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους:
– Ενας στους τέσσερις Ισπανούς που θέλει να εργαστεί είναι άνεργος.
– Ενας στους τρεις ανέργους δεν παίρνει καμία βοήθεια.
– Ενας στους δύο νέους είναι χωρίς δουλειά.
– 2,3 εκατ. παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
– 13 εκατ. Ισπανοί βρίσκονται στα όρια της φτώχειας.
– 1,3 εκατ. άτομα έλαβαν το 2014 βοήθεια από τις δομές της Εκκλησίας, αριθμός τριπλάσιος σε σύγκριση με το 2007. Αλλα 2,5 εκατ. έλαβαν ιατρική βοήθεια με τον ίδιο τρόπο.
n Με άριστα το 10 η Ισπανία βαθμολογείται με 4,85 στον κατάλογο της κοινωνικής δικαιοσύνης στην ΕΕ.
n Το 1% των Ισπανών κατέχει το 27% του πλούτου.
Αυτά τα στοιχεία όμως δεν είναι καινούργια. Και αναρωτιέται κάποιος γιατί τα ισπανικά πολιτικά κόμματα δεν κινητοποιήθηκαν τόσον καιρό. Μόνο τώρα, δηλαδή, λόγω προεκλογικής περιόδου;
Μια χώρα με διαλυμένο κοινωνικό ιστό που βρίσκεται στα όρια της έκρηξης. Αυτή είναι η Ισπανία που βγαίνει μέσα από την «ακτινογραφία» της «Ελ Παΐς». Και ο διευθυντής του ινστιτούτου ερευνών BBVA Ραφαέλ Ντομενέκ προειδοποιεί πως «υπάρχει πλέον σαφής κίνδυνος της διαγενεακής μεταβίβασης της φτώχειας, καθώς αυτή η κρίση που ζούμε είναι πολύ πιο έντονη και παρατεταμένη απ’ όσες έχουμε ζήσει στη σύγχρονη εποχή».
Ολα αυτά θέλουν να κρύψουν οι μαγκιές του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι. Μπορεί να φωνάζει προς κάθε κατεύθυνση, το γεγονός όμως παραμένει πως η πολιτική του βύθισε σε ακόμη μεγαλύτερο τέλμα εκατομμύρια Ισπανούς. Οπως λένε οι αναλυτές, αν δεν το έχει καταλάβει ακόμη θα το συνειδητοποιήσει απόλυτα στις κάλπες που έρχονται.