[Κραυγές και ψίθυροι] Likeούρες

Είναι κι αυτός ο εσχάτως διαμορφωθείς ανθρωπότυπος, το τζάνκι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που δεν μετράει τη ζωή του με τις ανάσες, αλλά με τα likes που παίρνει. Τα έλεγε μια φίλη… «Πώς είναι δυνατόν να γράφεις λίβελο για την εμπορευματοποίηση των ανθρώπινων προσδοκιών και σχέσεων και μετά να αποτιμάς αυτό που έγραψες ανάλογα με τα likes που σου κάνουν;».

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει καθόλου η άβυσσος της ψυχής τού κάθε likeκυνηγού. Καταγράφω όμως το πώς αυτή η εμμονή έχει διαμορφώσει μια παραλλαγή του λαϊκισμού με μεγάλες δόσεις επιθετικότητας και εντονότατα συμπτώματα εισαγγελίτιδας. Ας τον πούμε likeισμό. Ο οποίος δρα όπως οι ελεύθερες ρίζες στην επιδερμίδα, που οξειδώνουν κάθε κύτταρο με το οποίο έρχονται σε επαφή και έτσι η οξείδωση εξαπλώνεται με γεωμετρική πρόοδο. Που σημαίνει, μην τα βάζεις με τον likeισμό, σαν πρακτική, γιατί γρήγορα θα likeίσεις.

Για παράδειγμα, χρήστης του Διαδικτύου εγκάλεσε εντονότατα τον υπουργό Οικονομικών να δώσει εξηγήσεις εδώ και τώρα γιατί φορά κασκόλ των 500 ευρώ (που, παρεμπιπτόντως, στοιχίζει λιγότερο) κερδίζοντας έτσι το 24ωρο φαντασιακής δημοσιότητας που του αναλογεί στο Διαδίκτυο. Το λάθος του κ. Βαρουφάκη είναι ότι του απάντησε πως είναι δώρο πολλών ετών. Λες και ένας καθηγητής σε μεγάλα πανεπιστήμια δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει ένα ακριβό κασκόλ χωρίς να χρειάζεται να απολογηθεί. Το (υπαρξιακό) λάθος του χρήστη είναι ότι τώρα πιστεύει πως στρίμωξε τον Βαρουφάκη. Γιατί, προφανώς, η likeούρα πήγε σύννεφο.