[Ενστάσεις] Να διώξουμε τους αρίστους

Ο υπουργός Παιδείας Αριστείδης Μπαλτάς, στην πρώτη ομιλία του στη Βουλή, αναφερόμενος στο εξεταστικό σύστημα για τα πρότυπα – πειραματικά σχολεία, αμφισβήτησε την αξία του. Δεν είναι σωστό, είπε, τα πειραματικά να είναι σχολεία αριστείας, επειδή το κυνήγι της επίδοσης γεμίζει άγχος τα παιδιά, ενώ η αποτυχία τους να αριστεύσουν προκαλεί συμπλέγματα. Με τα λόγια του υπουργού, «αριστεία υπό κάποιους όρους είναι ρετσινιά».

Ωστε η φράση των αρχαίων «αιέν αριστεύειν», που γράφανε τα σχολικά πανό, είναι άκυρη; Ωστε η αναφορά του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησής του στην ανάγκη εξισωτισμού της ελληνικής κοινωνίας δεν ήταν εκφραστικό λάθος – ώστε είναι ο όντως στόχος του; Η κυβέρνηση δεν επιδιώκει την αριστεία, προτιμά την ισοπέδωση προς τα κάτω. Κι αν καταργηθεί η αριστεία στα πειραματικά σχολεία, ως κίνητρο για τους επιμελείς ή τους χαρισματικούς μαθητές, με στόχο τη συνολική άνοδο του δημόσιου σχολείου στο μέλλον (πώς, με ποιους;), δεν επωφελούνται όσοι έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν τα παιδιά τους στα καλά ιδιωτικά; Δεν είναι αυτό μεγαλύτερη διάκριση;

Είναι. Αλλά είναι και δευτερεύον. Διότι η απαξίωση της αριστείας από τον κ. Μπαλτά υποκρύπτει έναν πιο ουσιαστικό στόχο – έναν στόχο τρομακτικό. Ολοι ίσοι, φτωχοί, εξαρτήματα του κράτους, σε έναν μικρό, κλειστό και απομονωμένο τόπο – τον μοναδικό τόπο του κόσμου που δεν χρειάζεται τους αρίστους.

Εν μέρει, ο υπουργός είναι συνεπής με την ιδεολογία του. Στον κόσμο του, η ατομικότητα είναι μειονέκτημα. Οι κοινωνίες τελειούνται εν συνόλω, τους κανόνες του οποίου καθορίζει η εξουσία – εν προκειμένω, η εθνική λαϊκή εξουσία μιας αγοραφοβικής Αριστεράς και των συμμάχων της, των εθνικοφρόνων ΑΝΕΛ. Ο κ. Μπαλτάς κηρύσσει ξεκάθαρα τον στόχο κάθε ιερατείου: «να γυρίσουμε πίσω». Στο όνομα του μοντερνισμού – τι ειρωνεία.