[Μικροπολιτικός] Η επιστράτευση φεύγει, ο Ζερβός μένει

Παρότι παγώνει η αποκρατικοποίηση της επιχείρησης, μέχρι νεωτέρας η διοίκηση της ΔΕΗ δεν αλλάζει. Ο πρόεδρος Αρθούρος Ζερβός παραμένει στη θέση του, όπως προέκυψε μετά την πρώτη εφ’ όλης της ύλης συνάντησή του με τον υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Αυτό που φεύγει άμεσα είναι η οκτάμηνη επιστράτευση των εργαζομένων στη ΔΕΗ που είχε επιβληθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση.

Ακούω ότι οι λόγοι για την παραμονή του Ζερβού σχετίζονται με το γεγονός ότι ο ίδιος ποτέ δεν είχε υπάρξει ένθερμος οπαδός της ιδιωτικοποίησης, ότι οι απόψεις του συμπίπτουν με εκείνες της νέας κυβέρνησης για τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει από εδώ και πέρα η επιχείρηση, αλλά και ότι για την ώρα δεν υπάρχει η πολυτέλεια αντικατάστασής του.

Οι πληροφορίες πάντως έλεγαν ότι η συνάντηση Λαφαζάνη – Ζερβού άνοιξε και παράθυρο για μειώσεις των τιμολογίων στο ηλεκτρικό ρεύμα, με το σκεπτικό ότι έχουν ωριμάσει για κάτι τέτοιο οι συνθήκες λόγω της μεγάλης πτώσης των τιμών του πετρελαίου. Να κι ένα καλό νέο εφόσον επιβεβαιωθεί, έπειτα από χρόνια συνεχών αυξήσεων στα τιμολόγια του ρεύματος.

Στεφάνι Ζωής

Αυτή τη φορά για τον θόρυβο που προκλήθηκε γύρω από το όνομά της ήταν εντελώς «άφταιγη». Η προτεινόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ για την Προεδρία της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, έπειτα από πρωτοβουλία ιδιοκτήτη γραφείου τελετών εμφανίσθηκε να έχει ήδη εκλεγεί, αφού το όνομά της με τη συγκεκριμένη ιδιότητα αναγραφόταν σε στεφάνι για την κηδεία του Ντέμη Ρούσσου, στο Α’ Νεκροταφείο.

Το στεφάνι είχε παραγγείλει η Βουλή για λογαριασμό, φυσικά, του Βαγγέλη Μεϊμαράκη που ακόμη διατηρεί το αξίωμα, αλλά η (αυθαίρετη) κορδέλα προκάλεσε σύγχυση, άσε που αρκετοί από τους παρευρισκόμενους θεώρησαν τη Ζωή τουλάχιστον βιαστική. Πλην όμως, η ίδια είχε παντελή άγνοια.

Οταν έγινε το σχετικό σούσουρο στην κηδεία, οι υπηρεσίες της Βουλής επικοινώνησαν με τον κατασκευαστή του στεφανιού που τους δήλωσε ότι ο ίδιος αναγόρευσε την Κωνσταντοπούλου Πρόεδρο, αφού «άκουσε ότι την πρότειναν». Για την Ιστορία, η κορδέλα στο στεφάνι άλλαξε κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας.

Οταν ο Καμμένος κατακεραύνωνε
την «πολιτική διαβεβαίωση»

Από την έντονη κριτική, τις κραυγές και τους αφορισμούς (πολιτικού τύπου), ο Πάνος Καμμένος νομιμοποίησε τελικά όλα όσα λίγα χρόνια πριν επέκρινε και κατακεραύνωνε.

Ο λόγος για την πολιτική διαβεβαίωση (ή όπως όχι ορθά βέβαια ονομάστηκε πολιτικός όρκος), με την οποία αντί του θρησκευτικού όρκου ανέλαβαν τα καθήκοντά τους τόσο ο Αλέξης Τσίπρας  όσο και η συντριπτική πλειονότητα των νέων υπουργών. Ο Καμμένος επέλεξε (και δικαίωμά του) τον θρησκευτικό όρκο μαζί με κάποιους άλλους υπουργούς.

Η τελετή ορκωμοσίας στο Προεδρικό Μέγαρο ουσιαστικά «ανάγκασε» τον άλλοτε σφοδρό πολέμιο της πολιτικής διαπίστευσης να νομιμοποιήσει πλέον και διά της φυσικής παρουσίας του αυτό το οποίο «εξόρκιζε» μετά μανίας και μάλιστα με σφοδρότατες επιθέσεις κατά όσων, λίγα χρόνια πριν, εισηγούνταν και έφεραν στη Βουλή για ψήφιση (κατά την τότε διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος το 1998) την τροπολογία-προσθήκη για πολιτική διαπίστευση κατά την εγκατάσταση πολιτικών και πολιτειακών Αρχών.

Η πρόταση για πολιτική διαπίστευση είχε αποτελέσει αντικείμενο έντονων αντιπαραθέσεων από το 1998 έως και το 2004, που συνέπεσε και με την πρωτοβουλία για μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες (με τις περιβόητες λαοσυνάξεις και τις πολιτικές κόντρες της εποχής στις οποίες είχε εμπλακεί η ηγεσία της Ελλάδας υπό τον τότε Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο).

Η πρόταση για την πολιτική διαβεβαίωση και την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου, που πήρε στη συνέχεια τη μορφή τροπολογίας-προσθήκης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ξεκίνησε από πρωτοβουλία του τότε βουλευτή και πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Νίκου Σηφουνάκη, ο οποίος τη συνέταξε, συνέλεξε 52 ακόμα υπογραφές συναδέλφων του και την κατέθεσε στη Βουλή.

Οι 53 βουλευτές κατά πλειοψηφία προέρχονταν από το ΠΑΣΟΚ, αλλά συνυπέγραφε και ένας βουλευτής της NΔ, ο δημοσιογράφος Πάνος Λουκάκος. Εκτός από την υπογραφή του Σηφουνάκη, στην πρόταση που κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή υπήρχαν οι υπογραφές του Κώστα Λαλιώτη, του Θόδωρου Πάγκαλου, της Αννας Διαμαντοπούλου κ.ά.

Ο Σηφουνάκης έτυχε του «αφορισμού» του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου και συνοδικών μητροπολιτών, που είχε ως αποτέλεσμα να εκδίδουν επίσημοι σύλλογοι ιερέων ανά την Ελλάδα, αλλά και στην  περιφέρειά του, τη Λέσβο, ανακοινώσεις με τις οποίες του απαγόρευαν την είσοδο στους ιερούς ναούς ως άθεου και ανεπιθύμητου!

Ο Καμμένος τότε είχε καταγγείλει στη Βουλή και δημόσια στα ΜΜΕ τον Σηφουνάκη ως εκπρόσωπο του αθεϊσμού, τον οποίο στο όνομα της εξουσίας νομιμοποίησε.

Περί δηλώσεων Σουλτς

Τελικά τσάμπα χάρηκαν εκεί στο Ποτάμι για τις κοινές δηλώσεις Σταύρου Θεοδωράκη και Μάρτιν Σουλτς. Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου έκανε τελικά κοινές δηλώσεις και με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλη Βενιζέλο, όταν τελείωσε η συνάντησή τους.

Κι οι δύο Σοσιαλδημοκράτες εξέφρασαν την κοινή τους πεποίθηση ότι η κυβέρνηση πρέπει να επιδείξει υπευθυνότητα και να προχωρήσει σε συμβιβασμούς. Μόνο που οι πασόκοι δεν έσπευσαν να το επισημάνουν. Εγώ τι να πω; Ο πόλεμος στην Κεντροαριστερά καλά κρατεί.