ΜΑΖΙ Η ΜΟΝΟΣ;

Το διευρυνόμενο προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ – όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις – δίνει τον τόνο ενόψει των εκλογών της Κυριακής. Υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα, η αξιωματική αντιπολίτευση οδεύει προς την εξουσία και πιθανώς την αυτοδυναμία. 

Βεβαίως την Κυριακή τον λόγο έχουν οι ψηφοφόροι. Αυτοί θα δώσουν την εντολή – τόσο στο πρώτο, όσο και στα υπόλοιπα κόμματα. Είναι η ώρα της κάλπης – που θα δώσει τα μηνύματά της. 

Ωστόσο οι πολίτες έχουν στείλει τα μηνύματά τους από καιρό – κι ας αρνείται το πολιτικό σύστημα να τα λάβει. Με συντριπτικά ποσοστά οι Ελληνες και οι Ελληνίδες τάσσονται υπέρ κυβερνήσεων ευρύτατης συνεργασίας. 

Τέτοια πρέπει να είναι η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών. Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να ζήσει την επανάληψη του 2009, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου επωμίσθηκε μόνη τον χειρισμό της οικονομικής κρίσης – με τα γνωστά αποτελέσματα. 

Πίσω από τις αναπόφευκτες προεκλογικές κορόνες υπάρχει η πραγματικότητα – τόσο στα δημοσιονομικά όσο και στην πραγματική οικονομία. Η Ελλάδα είχε φτάσει ένα βήμα πριν από την έξοδο από το Μνημόνιο – αλλά η μακρά προεκλογική περίοδος έχει αυξήσει τον τελικό «λογαριασμό». 

Οι θετικές προσδοκίες που έχει καλλιεργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολλές. Αλλά ύστερα από πέντε χρόνια μνημονιακών θυσιών, η οποιαδήποτε διάψευση δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία – και ο χρόνος δεν θα είναι σύμμαχος της νέας κυβέρνησης. 

Απαιτείται επομένως η αναζήτηση συμμάχων από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος. Μία κυβέρνηση μικρής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας θα είναι ανίσχυρη στο εσωτερικό – και εύκολη λεία για τους δανειστές.