Σε κάθε Μαραθώνιο γιορτάζω ότι ζω!

Οταν έμαθα ότι έχω καρκίνο, είπα θα τρέξω για να σωθώ. Μόλις είχα τρέξει τον πρώτο μου Μαραθώνιο διαγνώστηκε η ασθένεια. Ο στόχος μου ήταν πριν φύγω να προλάβω 50 Μαραθωνίους σε όλες τις ΗΠΑ. Και τελικά το τρέξιμο μου έσωσε τη ζωή. «Σου έχω κλείσει ραντεβού με ογκολόγο». Αυτή τη φράση κανείς δεν θα ήθελε να την ακούσει από τον γιατρό του. Και τα αποτελέσματα: πολλαπλό μυέλωμα, ένας καρκίνος του ανοσοποιητικού που δεν θεραπεύεται και ο ασθενής ζει περίπου πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση.

Το πρώτο που έκανα ήταν να χάσω βάρος και το δεύτερο να ξεκινήσω το τρέξιμο. Σε ηλικία 63 ετών και με καρκίνο του ανοσοποιητικού έτρεξα τον πρώτο μου Μαραθώνιο. Το μυέλωμα επιτίθεται στα οστά και τα σπάει, κάτι που δεν θα μου επέτρεπε ούτε να περπατήσω, όχι να τρέχω. Ετσι, αποφάσισα να κάνω την απαραίτητη προετοιμασία και να τρέξω στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, καθώς ήταν ο πιο κοντινός χρονικά και δεν ήξερα εάν θα έχω τη δυνατότητα και τις δυνάμεις να τρέξω ξανά στη ζωή μου. Και τα κατάφερα. Οχι μόνο να ολοκληρώσω με επιτυχία τον Μαραθώνιο της Βοστώνης, αλλά να τρέξω σε ακόμη μερικούς Μαραθωνίους.

Βέβαια, αυτό έγινε πριν από 10 χρόνια. Σήμερα είμαι 73 ετών και από την ημέρα που διαγνώστηκε ο καρκίνος έχω τρέξει σε 84 Μαραθωνίους και στις 50 πολιτείες των ΗΠΑ όπου διεξάγονται οι αγώνες, αλλά και στο εξωτερικό με τον τελευταίο στην Οτάβα. Αυτός άλλωστε ήταν και ο στόχος μου. Σε αυτό βοήθησε η πειραματική θεραπεία που ακολουθώ τα τελευταία χρόνια. Το θεραπευτικό σχήμα που αντιμετώπισε με επιτυχία το μυέλωμα ήταν η πομαλιδομίδη σε συνδυασμό με μικρή ποσότητα κορτιζόνης που μου έδινε ο γιατρός μου. Βέβαια, η θεραπεία αυτή, ένα χάπι την ημέρα, έχει εγκριθεί, δεν είναι πλέον πειραματική και μπορεί να την πάρει ο καθένας. Αισθάνομαι εξαιρετικά τυχερός που βρέθηκα σε θέση να πάρω αυτό το καινοτόμο φάρμακο πριν ακόμη κυκλοφορήσει. Ακόμη και εάν έγιναν κάποια πειράματα σε εμένα, τα αποτελέσματα τα βλέπω στον καθρέφτη.

Ο γιατρός μου είναι εξαιρετικά ενθουσιασμένος που συνδυάζω την προσεκτική λήψη της αγωγής μου με το τρέξιμο, το οποίο βοηθά στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού μου συστήματος που πάσχει και των οστών που πρόκειται να προσβληθούν. «Δεν είμαστε σίγουροι πώς έχεις τόσο καλά αποτελέσματα, αλλά συνέχισε να κάνεις ό,τι έκανες μέχρι τώρα» μου είπε.

Οι Μαραθώνιοι για εμένα και την οικογένειά μου αποτελούν γιορτές ζωής! Πολλές φορές στέκομαι στη γραμμή εκκίνησης και σκέφτομαι τους ανθρώπους που έχουν την ίδια ασθένεια με εμένα, αλλά δεν έχουν καταφέρει να επιβιώσουν. Σκέφτομαι πόσο τυχερός είμαι και δεν βλέπω τη στιγμή να αρχίσω το τρέξιμο. Ακόμη και στην παγωνιά του Σιάτλ, εγώ απολαμβάνω κάθε λεπτό της διαδρομής. Την ώρα που τρέχω, πολλές φορές φαντάζομαι ότι υπερίπταμαι και βλέπω από ψηλά το τοπίο. Η αίσθηση της ελευθερίας και της ζωής είναι μοναδική.

Ο Ντον Ράιτ είναι σήμερα 73 ετών. Εγινε μαραθωνοδρόμος πριν από 10 χρόνια, μόλις διαγνώστηκε ότι πάσχει από πολλαπλό μυέλωμα.