[Ιστορίες] Είμαστε όλοι (αυτοί οι) μουσουλμάνοι

Ο Αχμέτ Μεραμπέτ. Ο 41χρονος αστυνομικός που εκτελέστηκε την περασμένη Τετάρτη από τους αδελφούς Κουασί, λίγο μετά το μακελειό στα γραφεία του «Charlie Hebdo», στην προσπάθειά του να τους εμποδίσει να διαφύγουν. Αλλά και ο μικρότερος αδελφός του, ο Μάλεκ. Που είπε καθαρά το Σάββατο: «Ο αδελφός μου ήταν μουσουλμάνος και σκοτώθηκε από ανθρώπους που καμώνονται τους μουσουλμάνους». Και ακόμα πιο καθαρά: «Σταματήστε να κάνετε αμαλγάματα, να προκαλείτε πολέμους, να καίτε τεμένη ή συναγωγές. Δεν θα φέρει πίσω τους νεκρούς ούτε θα παρηγορήσει τις οικογένειες».

Ο Μουράντ Χαμίντ. Ο 18χρονος κουνιάδος του Σερίφ Κουασί που είδε το βράδυ της Τετάρτης το όνομά του να κυκλοφορεί στα σόσιαλ μίντια με την ταμπέλα «συνεργός», παρότι την ώρα της επίθεσης στο «Charlie Hebdo» βρισκόταν στο σχολείο του. Και παρουσιάστηκε οικειοθελώς τη νύχτα στο αστυνομικό τμήμα για να αφεθεί τελικά ελεύθερος την Παρασκευή και να δηλώσει «σοκαρισμένος» που τον ενέπλεξαν «σε αυτά τα βάρβαρα εγκλήματα». Αλλά και οι γονείς του, που διαδήλωσαν χθες στις Αρδέννες, για να πουν «ότι το Ισλάμ δεν είναι αυτό».

Ο Λασανά Μπατιλί. Ο 24χρονος από το Μάλι που έφτασε στη Γαλλία το 2006, έδωσε αγώνα για να επιβιώσει και να ενσωματωθεί στη γαλλική κοινωνία, απέκτησε άδεια διαμονής το 2011, έπιασε δουλειά λίγο αργότερα σε ένα παντοπωλείο κοσέρ της Πορτ ντε Βινσέν και έσωσε την Παρασκευή τουλάχιστον έξι ανθρώπους από τον φανατισμό του τζιχαντιστή Αμεντί Κουλιμπαλί, κρύβοντάς τους μέσα στον καταψύκτη του υπογείου. Αλλά κι εκείνη η ανώνυμη Γαλλίδα που δήλωνε χθες στο «L’Obs», με τη φωνή να σπάει: «Μου ζητάνε να διαδηλώσω ως μουσουλμάνα, γιατί όχι ως ανθρώπινο πλάσμα, δεν είναι αρκετό αυτό;».