Ο Αρνό Λεπαρμαντιέ της «Μοντ» το θέτει ως εξής. Εχοντας επικεντρώσει την προσοχή τους στον δεξιό λαϊκισμό και στην Ακροδεξιά, οι Ευρωπαίοι ξέχασαν ότι το φάντασμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς εξακολουθεί να στοιχειώνει την Ευρώπη. Δεν είναι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην Ισπανία, το Podemos απειλεί να διαταράξει το παραδοσιακό δικομματικό παιχνίδι μεταξύ Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς. Κρίση διέρχεται ο δικομματισμός και στην Πορτογαλία, ενώ στην Ιταλία και στο Βέλγιο τα συνδικάτα προχωρούν σε γενικές απεργίες για να καταγγείλουν τη λιτότητα.
Ο μεγάλος χαμένος της ιστορίας – και της Ιστορίας – είναι οι Σοσιαλδημοκράτες. Δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ. Στη Βρετανία από την κρίση δεν επωφελούνται οι Εργατικοί, αλλά οι έξαλλοι αντιευρωπαϊστές του UKIP. Στη Γαλλία, οι Σοσιαλιστές παραπαίουν. Το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι όμως η Γερμανία: αν και το SPD επέβαλε τους όρους του για να εισέλθει στην κυβέρνηση (ψήφιση του ελάχιστου μισθού, μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 67 στα 63 έτη), δεν επιβραβεύεται από τους ψηφοφόρους. Εχει κολλήσει στο 25%, έναντι 40% των Χριστιανοδημοκρατών της Μέρκελ. Και οι αντιδράσεις του είναι σπασμωδικές. Ο πρόεδρός του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ που έχει τη φήμη αριστερού, στρέφεται προς το Κέντρο, με το βλέμμα στις εκλογές του 2017. Την ίδια στιγμή, οι Σοσιαλδημοκράτες της Θουριγγίας δεν διστάζουν να συμμαχήσουν με τους νεοκομμουνιστές.
Ο συνδυασμός της επέλασης της Ακροδεξιάς και της ανόδου της ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν αποτελεί καλό οιωνό για τη σταθερότητα της Ευρώπης. Το χάος που ενδέχεται να δημιουργηθεί βοηθά όμως, παραδόξως, ένα κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ που θα βρεθεί μπροστά στον κίνδυνο της διάσπασης στην πιθανή περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές και βρεθεί χωρίς κυβερνητικούς συμμάχους. Υπό κανονικές συνθήκες στην Ευρώπη, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναγκαστεί να κάνει μια ρεαλιστική στροφή και να αναζητήσει συμμαχίες με προοδευτικές φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, έστω και αν αυτό οδηγήσει τους αριστεριστές στην έξοδο. Εάν όμως είναι όλα ρευστά και αβέβαια, μια κυβέρνηση Τσίπρα θα αντιμετωπίσει τον πειρασμό να ανεβάσει τους τόνους για να παραμείνει ενωμένη.
Το να περπατάς στο χείλος του γκρεμού έχει άλλωστε πάντα ένα νοσηρό ενδιαφέρον.