[Μικροπολιτικός] ΜΑΤ, F-16 και χρυσά κλειδιά…

Ο Γιάννης Μανιάτης δικαιολογείται – βουλευτής Αργολίδας είναι, έχει ψηφοφόρους στην πόλη. Αλλά ο Βασίλης Κικίλιας γιατί βρέθηκε χθες στο Ναύπλιο; Ηταν το ερώτημα πολλών, επισήμων και μη, που παρακολούθησαν την ανακήρυξη του Αντώνη Σαμαρά σε επίτιμο δημότη της αργολικής πρωτεύουσας.

Μια εξήγηση που έδιναν οι ίδιοι, με προφανή κακεντρέχεια, ήταν ότι ο υπουργός Δημόσιας Τάξης ήθελε να συντονίσει ο ίδιος τις παρατεταγμένες ειδικές δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. που είχαν αποκλείσει την πρόσβαση στο Βουλευτικό, όπου πραγματοποιήθηκε η τελετή ανακήρυξης και παράδοσης του χρυσού κλειδιού της πόλης στον Πρωθυπουργό.

Ο απόηχος από τις αποδοκιμασίες των συγκεντρωμένων στην Πλατεία Συντάγματος δεν χάλασε τη λαμπρότητα της εκδήλωσης, η οποία συνδυάστηκε και με τις γιορτές απελευθέρωσης της πόλης από τον τουρκικό ζυγό. Εξού και η υπερπτήση των F-16 πάνω από το Παλαμήδι, η οποία επίσης προκάλεσε πικρόχολα σχόλια, αφού κάποιοι βιαστικοί τις απέδωσαν στις πρωθυπουργικές τιμές.

Πάντως ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος συνοδευόταν από τη σύζυγό του Γεωργία, έδειχνε ευδιάθετος και δεν παρέλειψε να αποδώσει στα πεθερικά την ευθύνη για την ιδιαίτερη σχέση του με το Ναύπλιο.

Παραλαμβάνοντας δε το χρυσό κλειδί από τον γαλάζιο δήμαρχο Δημήτρη Κωστούρο, έκανε και μια πολιτική δήλωση με προσωπικό στίγμα: «Η μοίρα το θέλησε να είμαι Πρωθυπουργός στις πιο δύσκολες στιγμές για τη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες», είπε για να μεταφέρει αμέσως μετά το μήνυμα ότι «αυτές δεν θα διαρκέσουν ακόμα πολύ…». Θα μπορούσε να αποτελεί προέκταση της προσέγγισης του «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο («το πιο βαθύ σκοτάδι είναι λίγο πριν τη αυγή»), που διανθίζει εσχάτως τους πρωθυπουργικούς λόγους.

Για να επιστρέψω στον Κικίλια, πληροφορούμαι ότι σχολιάζοντας την επίδειξη των F-16 αποκάλυψε στον Πρωθυπουργό ότι στα μετεφηβικά του χρόνια ήθελε να γίνει πιλότος, αλλά κόπηκε λόγω μεγάλου ύψους.