Ο τρίχρονος πιτσιρικάς που έσκιζε εφημερίδες
1 λεπτό
Ο συγγραφέας περιγράφει επίσης την επίσκεψή του, ένα απόγευμα, σε έναν παιδικό του φίλο. Ο μόλις τριών ετών γιος τού Γιάννη Π. τα έβαλε με τις εφημερίδες που διάβαζαν οι δύο άνδρες, τις οποίες και καταξέσκισε. Μάλιστα, σε μια αιφνιδιαστική επίθεσή του κατάφερε να πετάξει στο πάτωμα τους καφέδες.
Ο πιτσιρίκος αισθανόταν αποκλεισμένος από την παρέα τους. Το κλάμα-ουρλιαχτό τρυπούσε τα αφτιά τους. Ο συγγραφέας παραδέχεται πως τρωγόταν να ανοίξει στον φίλο του κουβέντα για τη συμπεριφορά απέναντι στον γιο του. Ηθελε να του εξηγήσει ότι τα παιδιά καταλαβαίνουν πότε ο γονέας είναι κοντά τους με διαθέσιμο ολόκληρο τον εαυτό του.
Ανατρέχει στα μαθητικά του χρόνια και θυμάται τον «Τσάρλι»: έτσι φώναζε με τους συμμαθητές του τον καθηγητή Μαθηματικών. Ηταν από εκείνους τους εκπαιδευτικούς που επιβράβευε την προσπάθεια. Που έλεγε έναν καλό λόγο.
Ο συγγραφέας δίνει μεγάλη βαρύτητα στο εκπαιδευτικό σύστημα. «Το σχολείο χρειάζεται να γίνει για τα παιδιά ένας χώρος συνεργασίας, ανάπτυξης σχέσεων και κοινωνικοποίησης. Πάνω από όλα, το σχολείο χρειάζεται να γίνει ένας χώρος χαράς για τα παιδιά».














